Sahih Muslim، حدیث 6955
روایتشده توسط Abdullah ibn Mas'ud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Mas'ud
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لِعُثْمَانَ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ، سُوَيْدٍ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ أَعُودُهُ وَهُوَ مَرِيضٌ فَحَدَّثَنَا بِحَدِيثَيْنِ حَدِيثًا عَنْ نَفْسِهِ وَحَدِيثًا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ الْمُؤْمِنِ مِنْ رَجُلٍ فِي أَرْضٍ دَوِيَّةٍ مَهْلَكَةٍ مَعَهُ رَاحِلَتُهُ عَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ فَنَامَ فَاسْتَيْقَظَ وَقَدْ ذَهَبَتْ فَطَلَبَهَا حَتَّى أَدْرَكَهُ الْعَطَشُ ثُمَّ قَالَ أَرْجِعُ إِلَى مَكَانِي الَّذِي كُنْتُ فِيهِ فَأَنَامُ حَتَّى أَمُوتَ . فَوَضَعَ رَأْسَهُ عَلَى سَاعِدِهِ لِيَمُوتَ فَاسْتَيْقَظَ وَعِنْدَهُ رَاحِلَتُهُ وَعَلَيْهَا زَادُهُ وَطَعَامُهُ وَشَرَابُهُ فَاللَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ الْعَبْدِ الْمُؤْمِنِ مِنْ هَذَا بِرَاحِلَتِهِ وَزَادِهِ " .
عثمان بن ابیشیبه و اسحاق بن ابراهیم به ما حدیث کردند — این لفظ از عثمان است — اسحاق گفت: به ما خبر داد، و عثمان گفت: جریر از اعمش، او از عماره بن عمیر، و او از حارث بن سوید برای ما حدیث کرد. او گفت: بر عبدالله وارد شدم تا در بیماریاش از او عیادت کنم، آنگاه دو حدیث برای ما بیان کرد؛ یکی درباره خودش و دیگری از رسول خدا ﷺ. گفت: شنیدم که رسول خدا ﷺ فرمودند:
«خداوند به توبه بنده مؤمنش بیش از آن مردی شاد میشود که در سرزمینی بیابانی و هلاککننده باشد و مرکبش که غذا و نوشیدنیاش بر آن است همراه او باشد. پس بخوابد و چون بیدار شود ببیند مرکبش رفته است. آنقدر به دنبال آن بگردد تا تشنگی بر او غلبه کند. سپس بگوید: 'به جایگاهم بازمیگردم و میخوابم تا بمیرم.' پس سرش را بر بازویش نهاد تا بمیرد. ناگهان بیدار شد و مرکبش را نزد خود یافت در حالی که زاد و خوراک و نوشیدنیاش نیز بر آن بود. خداوند به توبه بنده مؤمن بیش از شادی این مرد هنگام باز یافتن مرکب و توشهاش شاد میشود.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
الله از توبهٔ بندهٔ مؤمن خود خشنود میشود.
بازگشت به سوی الله با اعتراف به گناه، ترک آن و درخواست صادقانهٔ آمرزش.
ذخیرهٔ خوراک و نوشیدنی برای سفر.
منطقهای متروک و خطرناک که فردِ بدون آب و غذا در آن با خطری جدی روبهرو است.
عالمان تأکید میکنند که الله بازگشت صادقانهٔ بندهاش را میپذیرد و این تشبیه، بزرگیِ خشنودی او از این بازگشت را روشن میسازد. این تعبیر، صفات انسانی را به الله نسبت نمیدهد: خشنودی او شایستهٔ جلال اوست و با خشنودی مخلوقات یکسان نیست. این حدیث ترغیب میکند که انسان پس از گناه ناامید نشود، بلکه صادقانه توبه کند.
- پس از گناه بیدرنگ به سوی الله بازگرد و صادقانه از او آمرزش بخواه.
- نگذار احساس گناه تو را به ناامیدی بکشاند؛ به رحمت الله امیدوار باش.
- توبه را با ترک گناه و تصمیم بر تکرار نکردن آن، عملی کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.