Sahih Muslim، حدیث 6986
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Huraira
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِيمَا يَحْكِي عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ " أَذْنَبَ عَبْدٌ ذَنْبًا فَقَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي . فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَذْنَبَ عَبْدِي ذَنْبًا فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِالذَّنْبِ . ثُمَّ عَادَ فَأَذْنَبَ فَقَالَ أَىْ رَبِّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي . فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى عَبْدِي أَذْنَبَ ذَنْبًا فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِالذَّنْبِ . ثُمَّ عَادَ فَأَذْنَبَ فَقَالَ أَىْ رَبِّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي . فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَذْنَبَ عَبْدِي ذَنْبًا فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِالذَّنْبِ وَاعْمَلْ مَا شِئْتَ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكَ " . قَالَ عَبْدُ الأَعْلَى لاَ أَدْرِي أَقَالَ فِي الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ " اعْمَلْ مَا شِئْتَ " .
عبدالاعلی بن حماد برایم حدیث کرد، حماد بن سلمه برایمان حدیث کرد، از اسحاق بن عبدالله بن ابی طلحه، او از عبدالرحمن بن ابی عمره، او از ابوهریره، و او از پیامبر ﷺ در آنچه از پروردگار عزوجل روایت میکند، فرمود:
«بندهای گناهی مرتکب شد و گفت: خدایا گناه مرا ببخش. پس الله تبارک و تعالی فرمود: بندهام گناهی کرد و دانست که پروردگاری دارد که گناه را میبخشد و به خاطر گناه مؤاخذه میکند. سپس بازگشت و دوباره گناه کرد و گفت: ای پروردگارم گناه مرا ببخش. پس الله تبارک و تعالی فرمود: بندهام گناهی کرد و دانست که پروردگاری دارد که گناه را میبخشد و به خاطر گناه مؤاخذه میکند. سپس بازگشت و دوباره گناه کرد و گفت: ای پروردگارم گناه مرا ببخش. پس الله تبارک و تعالی فرمود: بندهام گناهی کرد و دانست که پروردگاری دارد که گناه را میبخشد و به خاطر گناه مؤاخذه میکند؛ هر چه میخواهی بکن که من تو را بخشیدم.» عبدالاعلی گفت: نمیدانم آیا عبارت «هر چه میخواهی بکن» را بار سوم فرمود یا بار چهارم.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هرکس پس از گناهی صادقانه توبه کند، آمرزش خداوند را مییابد.
این حدیث قدسی است: پیامبر ﷺ در آن سخنی را از خداوند نقل میکند که آیهای از قرآن نیست.
توبه یعنی انسان گناهش را بپذیرد، از آن پشیمان شود و برای آمرزش به سوی خداوند بازگردد.
این سخن اجازهای برای ادامهٔ آگاهانهٔ گناه نیست. مقصود، آمرزش کسی است که هر بار با توبه به سوی خداوند بازمیگردد، نه مجوزی برای پافشاری بر گناه.
عالمان کلاسیک تأکید میکنند که وعدهٔ آمرزش، تشویق به گناه نیست. بنده نباید گناه را سبک بشمارد، بلکه باید هر بار صادقانه توبه کند؛ خداوند میآمرزد و میتواند حسابرسی نیز بکند. توبه شامل ترک گناه و عزم راسخ بر بازنگشتن به آن است. اگر پای ستم به دیگری در میان باشد، جبران حق او نیز لازم است. بازگشت دوباره به گناه، توبهٔ پیشین را خودبهخود بیاعتبار نمیکند، به شرط آنکه توبه در آن هنگام صادقانه بوده باشد.
- هنگام ارتکاب گناه، بیدرنگ از خداوند آمرزش بخواه و برای ترک آن گامهای عملی بردار.
- پس از لغزش ناامید نشو؛ دوباره صادقانه به سوی خداوند بازگرد و برای تغییر بکوش.
- همزمان به رحمت خداوند امیدوار و از حسابرسی او بیمناک باش؛ هرگز وعدهٔ آمرزش را بهانهای برای گناه قرار نده.
این روایت صحیح در همان کتابِ مربوط به توبه، گستردگی رحمت خداوند را برجسته میکند و با امید به آمرزش پیوند دارد.
Sahih Muslim · #6985 (Sahih)این روایت صحیح، بیان دیگری از این پیام است که بنده پس از گناه از خداوند آمرزش میخواهد.
40 Hadith van an-Nawawi · #18 (Sahih)این روایت صحیح دعوت میکند که هرجا هستی از خداوند پروا کنی و در پی کار بد، کار نیکی انجام دهی.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.