Sahih Muslim، حدیث 7356
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَرْمَلَةَ بْنِ عِمْرَانَ التُّجِيبِيُّ، أَخْبَرَنِي ابْنُ، وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ انْطَلَقَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ قِبَلَ ابْنِ صَيَّادٍ حَتَّى وَجَدَهُ يَلْعَبُ مَعَ الصِّبْيَانِ عِنْدَ أُطُمِ بَنِي مَغَالَةَ وَقَدْ قَارَبَ ابْنُ صَيَّادٍ يَوْمَئِذٍ الْحُلُمَ فَلَمْ يَشْعُرْ حَتَّى ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ظَهْرَهُ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاِبْنِ صَيَّادٍ " أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ " . فَنَظَرَ إِلَيْهِ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ الأُمِّيِّينَ . فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَرَفَضَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " آمَنْتُ بِاللَّهِ وَبِرُسُلِهِ " . ثُمَّ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَاذَا تَرَى " . قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ يَأْتِينِي صَادِقٌ وَكَاذِبٌ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خُلِّطَ عَلَيْكَ الأَمْرُ " . ثُمَّ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي قَدْ خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا " . فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ " هُوَ الدُّخُّ " . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ " . فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ ذَرْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَضْرِبْ عُنُقَهُ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنْ يَكُنْهُ فَلَنْ تُسَلَّطَ عَلَيْهِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْهُ فَلاَ خَيْرَ لَكَ فِي قَتْلِهِ " . وَقَالَ سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ انْطَلَقَ بَعْدَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ الأَنْصَارِيُّ إِلَى النَّخْلِ الَّتِي فِيهَا ابْنُ صَيَّادٍ حَتَّى إِذَا دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّخْلَ طَفِقَ يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ وَهُوَ يَخْتِلُ أَنْ يَسْمَعَ مِنِ ابْنِ صَيَّادٍ شَيْئًا قَبْلَ أَنْ يَرَاهُ ابْنُ صَيَّادٍ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشٍ فِي قَطِيفَةٍ لَهُ فِيهَا زَمْزَمَةٌ فَرَأَتْ أُمُّ ابْنِ صَيَّادٍ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ فَقَالَتْ لاِبْنِ صَيَّادٍ يَا صَافِ - وَهُوَ اسْمُ ابْنِ صَيَّادٍ - هَذَا مُحَمَّدٌ . فَثَارَ ابْنُ صَيَّادٍ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ تَرَكَتْهُ بَيَّنَ " . قَالَ سَالِمٌ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي النَّاسِ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ ذَكَرَ الدَّجَّالَ فَقَالَ " إِنِّي لأُنْذِرُكُمُوهُ مَا مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ وَقَدْ أَنْذَرَهُ قَوْمَهُ لَقَدْ أَنْذَرَهُ نُوحٌ قَوْمَهُ وَلَكِنْ أَقُولُ لَكُمْ فِيهِ قَوْلاً لَمْ يَقُلْهُ نَبِيٌّ لِقَوْمِهِ تَعَلَّمُوا أَنَّهُ أَعْوَرُ وَأَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَيْسَ بِأَعْوَرَ " . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ ثَابِتٍ الأَنْصَارِيُّ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ بَعْضُ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ يَوْمَ حَذَّرَ النَّاسَ الدَّجَّالَ " إِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ مَنْ كَرِهَ عَمَلَهُ أَوْ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ " . وَقَالَ " تَعَلَّمُوا أَنَّهُ لَنْ يَرَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَتَّى يَمُوتَ " .
حَرْمَلَةُ بْنُ یَحْیَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَرْمَلَةَ بْنِ عِمْرَانَ تُجِیبی برایم حدیث کرد و گفت: ابن وَهْب مرا خبر داد، یونس مرا خبر داد، از ابن شهاب، از سالم بن عبدالله که او را خبر داد که عبدالله بن عمر او را خبر داد که عمر بن خطاب همراه با رسول الله ﷺ و گروهی از مردم به سوی ابن صیّاد رفتند تا اینکه او را یافتند در حالی که با کودکان نزد برج بنیمَغاله بازی میکرد و ابن صیّاد در آن روز نزدیک به سن بلوغ رسیده بود. او متوجه نشد تا اینکه رسول الله ﷺ با دست خود بر پشتش زد. سپس رسول الله ﷺ به ابن صیّاد فرمود:
«آیا شهادت میدهی که من رسول الله هستم؟» ابن صیّاد به ایشان نگریست و گفت: «شهادت میدهم که تو رسول امّیها (بیسوادان) هستی.» سپس ابن صیّاد به رسول الله ﷺ گفت: «آیا شهادت میدهی که من رسول الله هستم؟» رسول الله ﷺ این ادعا را رد کرد و فرمود: «من به الله و رسولانش ایمان آوردهام.» آنگاه رسول الله ﷺ به او فرمود: «چه چیزی میبینی؟» ابن صیّاد گفت: «صادق و کاذب به سراغم میآیند.» رسول الله ﷺ به او فرمود: «کار بر تو مشتبه شده است.» سپس رسول الله ﷺ به او فرمود: «من چیزی را برای تو پنهان کردهام.» ابن صیّاد گفت: «آن دُخّ (دود) است.» رسول الله ﷺ به او فرمود: «خوار و ذلیل شو! هرگز از حد خود تجاوز نخواهی کرد.» عمر بن خطاب عرض کرد: «ای رسول الله، اجازه بده گردنش را بزنم.» رسول الله ﷺ به او فرمود: «اگر او همان دجال باشد، تو بر او مسلط نخواهی شد و اگر او نباشد، خیری در کشتن او برای تو نیست.» سالم بن عبدالله گفت: شنیدم عبدالله بن عمر میگفت: پس از آن، رسول الله ﷺ و اُبَیّ بن کعب انصاری به سوی نخلستانی که ابن صیّاد در آن بود رفتند. هنگامی که رسول الله ﷺ وارد نخلستان شد، شروع کرد به پناه گرفتن پشت تنههای درختان خرما در حالی که کمین کرده بود تا پیش از آنکه ابن صیّاد ایشان را ببیند، چیزی از او بشنود. اما رسول الله ﷺ او را دید در حالی که روی بستری دراز کشیده و در قطیفهای (پارچه ضخیم) پیچیده بود و زمزمهای از آن شنیده میشد. مادر ابن صیّاد رسول الله ﷺ را دید که پشت تنههای خرما پناه گرفته است، پس به ابن صیّاد گفت: «ای صاف - که نام ابن صیّاد بود - این محمد است.» ابن صیّاد ناگهان برخاست. رسول الله ﷺ فرمود: «اگر رهایش میکردی، حقیقت امر روشن میشد.» سالم گفت: عبدالله بن عمر نقل کرد که رسول الله ﷺ در میان مردم ایستاد و الله را آنگونه که شایستهاش است ستایش نمود، سپس از دجال یاد کرد و فرمود: «من شما را از او برحذر میدارم؛ هیچ پیامبری نبود مگر اینکه قومش را از او برحذر داشت. قطعاً نوح قومش را از او برحذر داشت، اما من درباره او سخنی به شما میگویم که هیچ پیامبری به قومش نگفته است: بدانید که او یکچشم است و حال آنکه الله تبارک و تعالی یکچشم نیست.» ابن شهاب گفت: عمر بن ثابت انصاری مرا خبر داد که برخی از اصحاب رسول الله ﷺ او را خبر دادند که رسول الله ﷺ در روزی که مردم را از دجال برحذر داشت، فرمود: «همانا میان دو چشمش نوشته شده است: کافر؛ هر کسی که از عمل او متنفر باشد آن را میخواند یا هر مؤمنی آن را خواهد خواند.» و همچنین فرمود: «بدانید که هیچ یک از شما پروردگار عزوجل خود را نخواهد دید تا زمانی که بمیرد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ درباره دجّال هشدار داد و ادعای ابن صیّاد را رد کرد.
مردی که پیامبر ﷺ از او پرسش کرد و نسبت او با دجّال موضوع گفتوگو بود.
دود؛ ابن صیّاد هنگام پاسخ به پرسش پیامبر ﷺ دربارهٔ واژهٔ پنهانشده، این را گفت.
از ویژگیهای دجّال: یکی از چشمهایش معیوب است. الله از چنین نقصهایی منزّه است.
عالمان کلاسیک تأکید میکنند که دجّال فتنهای واقعی است و پیامبران امتهای خود را از او برحذر داشتهاند. پیامبر ﷺ تفاوت روشنی میان دجّال و الله بیان میکند: دجّال یکچشم است، در حالی که الله از هر نقصی منزّه است. ماجرای ابن صیّاد میآموزد که نباید ادعایی مشکوک را بدون دلیل با خشونت پاسخ داد؛ پیامبر ﷺ به عمر یادآوری کرد که کشتن او سودی نداشت، چه ابن صیّاد دجّال بود و چه نبود. عالمان دربارهٔ هویت ابن صیّاد بحث کردهاند، اما هشدار دربارهٔ دجّال و ویژگیهای بیانشدهٔ او روشن است.
- توصیفهای صحیح دجّال را بیاموزید تا فریب او را بشناسید، بیآنکه به هیجانزدگی روی آورید.
- اتهامهای جدی را با دقت بررسی کنید و بدون دلیل قانونی دست به خشونت نزنید.
- به کمال الله پایبند باشید و اجازه ندهید ادعای انسانی صفات الهی را مخدوش کند.
این روایت صحیح بخشی از همان گزارش است و دیدار و بررسی ابن صیّاد را کامل میکند.
Sahih Muslim · #7357 (Sahih)این روایت صحیح در ادامهٔ هشدار پیامبر ﷺ است و ویژگیهای دیگری از دجّال را بیان میکند.
Sahih Muslim · #7358 (Sahih)این روایت صحیح نیز به ابن صیّاد میپردازد و به فهم زمینهٔ هشدار کمک میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.