Sunan an-Nasa'i، حدیث 2035
روایتشده توسط Al-Musayyab ibn Hazn. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Al-Musayyab ibn Hazn
روایت
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ ثَوْرٍ - عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ : لَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ دَخَلَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدَهُ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ فَقَالَ : " أَىْ عَمِّ قُلْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ كَلِمَةً أُحَاجُّ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " . فَقَالَ لَهُ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ : يَا أَبَا طَالِبٍ أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ . فَلَمْ يَزَالاَ يُكَلِّمَانِهِ حَتَّى كَانَ آخِرُ شَىْءٍ كَلَّمَهُمْ بِهِ عَلَى مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ . فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم : " لأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ " . فَنَزَلَتْ { مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ } وَنَزَلَتْ { إِنَّكَ لاَ تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ } .
محمد بن عبدالاعلی به ما خبر داد و گفت: محمد - که همان ابن ثور است - برای ما حدیث نقل کرد، از معمر، از زهری، از سعید بن مسیب، از پدرش که گفت:
«هنگامی که مرگ ابوطالب فرا رسید، پیامبر ﷺ بر او وارد شدند در حالی که ابوجهل و عبدالله بن ابیامیه نزد او بودند. پیامبر ﷺ فرمودند: ‹ای عمویم! بگو لا اله الا الله، کلمهای که به وسیله آن نزد الله عزوجل از تو دفاع کنم.›» ابوجهل و عبدالله بن ابیامیه به او گفتند: «ای ابوطالب! آیا از دین عبدالمطلب رویگردان میشوی؟» آن دو چنان با او صحبت کردند تا اینکه آخرین سخنی که با آنان گفت این بود که بر دین عبدالمطلب باقی ماند. سپس پیامبر ﷺ به او فرمودند: «حتماً تا زمانی که نهی نشوم، برای تو آمرزش خواهم طلبید.» آنگاه این آیه نازل شد: {سزاوار نیست که پیامبر و کسانی که ایمان آوردهاند برای مشرکان آمرزش بخواهند} و همچنین این آیه نازل گردید: {به راستی تو نمیتوانی هر کس را که دوست داری هدایت کنی}.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ عموی در حال احتضارش را به ایمان به الله دعوت کرد.
هنگامی که ابوطالب در بستر مرگ بود، پیامبر ﷺ از او خواست شهادتین را بر زبان آورد. حاضران بر او پافشاری کردند که بر آیین نیاکانش بماند. این روایت این ماجرا را با آیات ۱۱۳ سورهٔ توبه و ۵۶ سورهٔ قصص پیوند میدهد.
هیچ معبودی بهحق جز الله نیست.
برای کسی پا درمیانی کردن و در پیشگاه الله از او دفاع کردن.
راه ایمان که الله عطا میکند؛ پیامبر میتواند آن را توضیح دهد و به آن دعوت کند، اما نمیتواند قلب را مجبور سازد.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که شهادتین هستهٔ ایمان است و میتوان با حکمت و دلسوزی، کسی را در پایان عمر به ایمان دعوت کرد. پیامبر ﷺ میتوانست عمویش را دوست بدارد و او را دعوت کند، اما اختیار هدایت قلب او به ایمان را نداشت. آیهٔ ۱۱۳ سورهٔ توبه مؤمنان را از طلب آمرزش برای کسی که در حال شرک از دنیا میرود بازمیدارد؛ این آیه میان محبت به خویشاوند و پیروی از هدایت الله تفاوت میگذارد.
- دربارهٔ ایمان با دلسوزی و روشنی سخن بگویید، حتی اگر کسی بهشدت بیمار باشد.
- برای دعوت عزیزانتان به نیکی تلاش کنید، اما بپذیرید که تنها الله دلها را هدایت میکند.
- مگذارید محبت خانوادگی شما را از حدودی که الله در ایمان و دعا تعیین کرده است غافل سازد.
این روایت نیز دربارهٔ لحظات پایانی زندگی ابوطالب است و نقش حاضران را روشنتر میکند.
Sunan an-Nasa'i · #2036 (Hasan)علی از کسی روایت میکند که برای پدر درگذشتهاش طلب آمرزش کرد؛ این موضوع با محدودیتهایی که روایت و آیهٔ ۱۱۳ سورهٔ توبه بیان میکنند، پیوند دارد.
Sahih al-Bukhari · #79 (Sahih)پیامبر ﷺ هدایت و دانشی را که با آن مبعوث شده، به بارانی تشبیه میکند که زمین را زنده میسازد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.