Sunan an-Nasa'i، حدیث 2738
روایتشده توسط Abu Musa al-Ash'ari. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Musa al-Ash'ari
روایت
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ قَيْسٍ، وَهُوَ ابْنُ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ بِالْبَطْحَاءِ فَقَالَ " بِمَا أَهْلَلْتَ " . قُلْتُ أَهْلَلْتُ بِإِهْلاَلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ " هَلْ سُقْتَ مِنْ هَدْىٍ " . قُلْتُ لاَ . قَالَ " فَطُفْ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ حِلَّ " . فَطُفْتُ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ أَتَيْتُ امْرَأَةً مِنْ قَوْمِي فَمَشَطَتْنِي وَغَسَلَتْ رَأْسِي فَكُنْتُ أُفْتِي النَّاسَ بِذَلِكَ فِي إِمَارَةِ أَبِي بَكْرٍ وَإِمَارَةِ عُمَرَ وَإِنِّي لَقَائِمٌ بِالْمَوْسِمِ إِذْ جَاءَنِي رَجُلٌ فَقَالَ إِنَّكَ لاَ تَدْرِي مَا أَحْدَثَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ فِي شَأْنِ النُّسُكِ . قُلْتُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ كُنَّا أَفْتَيْنَاهُ بِشَىْءٍ فَلْيَتَّئِدْ فَإِنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَادِمٌ عَلَيْكُمْ فَائْتَمُّوا بِهِ فَلَمَّا قَدِمَ قُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَا هَذَا الَّذِي أَحْدَثْتَ فِي شَأْنِ النُّسُكِ قَالَ إِنْ نَأْخُذْ بِكِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ { وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ } وَإِنْ نَأْخُذْ بِسُنَّةِ نَبِيِّنَا صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ نَبِيَّنَا صلى الله عليه وسلم لَمْ يَحِلَّ حَتَّى نَحَرَ الْهَدْىَ .
محمد بن مثنی به ما خبر داد، از عبدالرحمن، که گفت: سفیان برای ما حدیث کرد، از قیس یعنی ابن مسلم، از طارق بن شهاب، از ابوموسی، که گفت: نزد رسول خدا ﷺ رفتم در حالی که ایشان در بطحاء بودند. پرسیدند:
«به چه نیتی مُحرم شدهای؟» گفتم: «همانگونه که پیامبر ﷺ مُحرم شدند، من نیز مُحرم شدهام.» فرمودند: «آیا قربانی (هَدی) همراه آوردهای؟» گفتم: خیر. فرمودند: «پس خانه خدا را طواف کن و میان صفا و مروه سعی نما، سپس از احرام خارج شو.» پس من خانه خدا را طواف کردم و میان صفا و مروه سعی نمودم، آنگاه نزد زنی از قوم خود رفتم؛ او موهایم را شانه زد و سرم را شست. پس از آن، در دوران خلافت ابوبکر و عمر بر همین اساس به مردم فتوا میدادم. سپس در موسم حج هنگامی که مشغول بودم، مردی نزد من آمد و گفت: «نمیدانی که امیرالمؤمنین در مورد مناسک چه دستور جدیدی صادر کرده است.» گفتم: «ای مردم! هر کس را که پیشتر فتوایی دادهایم، شتاب نکند، زیرا امیرالمؤمنین به سوی شما میآید، پس از ایشان پیروی کنید.» چون ایشان رسیدند، عرض کردم: «ای امیرالمؤمنین! این چه امر تازهای است که در باب مناسک پدید آوردهاید؟» فرمودند: «اگر به کتاب خدا عزوجل عمل کنیم، همانا خداوند عزوجل فرموده است: {و حج و عمره را برای الله کامل گردانید}. و اگر به سنت پیامبرمان ﷺ عمل کنیم، همانا پیامبر ما ﷺ تا زمانی که قربانی (هَدی) را ذبح نکردند، از احرام خارج نشدند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کسی که قربانی همراه نداشت، مأمور شد پس از انجام مناسک از احرام بیرون آید.
حالت ویژهای که فرد برای انجام حج یا عمره وارد آن میشود و در آن پایبند احکام خاصی است.
حیوان قربانیای که برای حج به سرزمین حرم برده میشود.
پایان دادن به احرام که پس از آن محدودیتهای مربوط به احرام برداشته میشود.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که حاجیای که قربانی همراه نیاورده است، اگر مناسک حج را به صورت تمتع انجام دهد، میتواند پس از طواف و سعی از احرام بیرون آید. ابوموسی فرمان پیامبر ﷺ را چنین فهمید و در دوران خلافت ابوبکر و عمر آن را آموزش میداد. عمر هم به آیه ۱۹۶ سوره بقره استناد میکرد و هم به روش پیامبر ﷺ که تنها پس از ذبح قربانی خود از احرام بیرون آمد. این روایت نشان میدهد که عالمان باید دیدگاههای خود را با وحی و سنت پیامبر ﷺ بسنجند و هنگام اختلاف، دلایل را با دقت بررسی کنند.
- پیش از سفر حج بررسی کنید که کدام نوع حج را انجام میدهید و آیا قربانی همراه میبرید یا نه.
- هنگام اختلافنظر، از دلایل قرآن و سنت پیروی کنید و از فردی آگاه توضیح بخواهید.
- وقتی آگاهی مرتبط تازهای به دست میآید، توصیه پیشین را بیدرنگ به دیگران منتقل نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.