Sunan an-Nasa'i، حدیث 2876
روایتشده توسط Abu Shuraih. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Shuraih
روایت
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ، أَنَّهُ قَالَ لِعَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ وَهُوَ يَبْعَثُ الْبُعُوثَ إِلَى مَكَّةَ ائْذَنْ لِي أَيُّهَا الأَمِيرُ أُحَدِّثْكَ قَوْلاً قَامَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْغَدَ مِنْ يَوْمِ الْفَتْحِ سَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ وَوَعَاهُ قَلْبِي وَأَبْصَرَتْهُ عَيْنَاىَ حِينَ تَكَلَّمَ بِهِ حَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ مَكَّةَ حَرَّمَهَا اللَّهُ وَلَمْ يُحَرِّمْهَا النَّاسُ وَلاَ يَحِلُّ لاِمْرِئٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ يَسْفِكَ بِهَا دَمًا وَلاَ يَعْضِدَ بِهَا شَجَرًا فَإِنْ تَرَخَّصَ أَحَدٌ لِقِتَالِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهَا فَقُولُوا لَهُ إِنَّ اللَّهَ أَذِنَ لِرَسُولِهِ وَلَمْ يَأْذَنْ لَكُمْ وَإِنَّمَا أَذِنَ لِي فِيهَا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ وَقَدْ عَادَتْ حُرْمَتُهَا الْيَوْمَ كَحُرْمَتِهَا بِالأَمْسِ وَلْيُبَلِّغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ " .
قتیبۀ به ما خبر داد و گفت: لیث برای ما حدیث کرد، از سعید بن ابیسعید، از ابوشُریح که او به عمرو بن سعید هنگامی که لشکریان را به سوی مکه اعزام میکرد، گفت:
«ای امیر! به من اجازه بده تا سخنی را برایت نقل کنم که رسول خدا ﷺ فردای روز فتح مکه ایستاده و ایراد فرمودند. گوشهایم آن را شنید، قلبم آن را حفظ کرد و چشمانم آن را دید آنگاه که ایشان آن را بیان فرمودند. پس از حمد و ثنای الهی فرمودند: “همانا خداوند مکه را حرام و مقدس گردانیده است، نه مردم. برای هیچ کس که به خدا و روز جزا ایمان دارد، روا نیست که در آن خونی بریزد یا درختی را قطع کند. اگر کسی به این بهانه که رسول خدا ﷺ در آن جنگیدهاند، درخواست تخفیف و اجازه جنگ در آنجا نماید، به او بگویید: خداوند به پیامبرش اجازه داد، اما به شما اجازه نداده است. و همانا به من نیز تنها برای ساعتی کوتاه در روز اجازه داده شد و امروز حرمت آن همچون حرمت دیروزش بازگشته است. پس حاضران باید این پیام را به غایبان برسانند.”»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
خداوند حرمت مکه را از خونریزی و قطع درختان پاس داشت.
ابوشُرَیح هنگامی که عمرو بن سعید سپاهیانی را بهسوی مکه میفرستاد، با او سخن گفت. او بیانیهای را که پیامبر ﷺ روز پس از فتح مکه ایراد کرده بودند، به وی یادآوری کرد.
خداوند جایگاهی ویژه و حفاظتشده به آن داده است؛ حرمت مکه را مردم مقرر نکردهاند.
اجازهای ادعایی برای جنگیدن در مکه که بر اساس اقدام موقت پیامبر ﷺ دانسته میشود.
کسی که سخنی را شنیده است باید آن را درست به کسانی که حاضر نبودهاند منتقل کند.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت میکنند که حرمت مکه را خداوند مقرر کرده و خونریزی و قطع درختان در آن ممنوع است. اجازهای که برای اقدام پیامبر ﷺ صادر شد، تنها مدتی کوتاه در روز فتح مکه اعتبار داشت و معافیتی عمومی برای دیگران به شمار نمیرود. مذاهب فقهی استثناهایی را جداگانه بررسی میکنند، مانند زدودن پوشش گیاهی زیانبار یا اقدام در دفاع ضروری از خود؛ این موارد احترام کلی به حرم را از میان نمیبرند.
- حرمت مکه را پاس بدارید و از خشونت و آسیبزدن به پوشش گیاهی در محدوده حرم بپرهیزید.
- از یک استثنای تاریخی برای توجیه دور زدن حکمی روشن دینی استفاده نکنید.
- دانش دینی معتبر را با دقت منتقل کنید؛ چنانکه سفارش شده است: حاضران، سخن را به غایبان برسانند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.