Sunan an-Nasa'i، حدیث 3137
روایتشده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Hurairah
روایت
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، قَالَ تَفَرَّقَ النَّاسُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ أَيُّهَا الشَّيْخُ حَدِّثْنِي حَدِيثًا سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ نَعَمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَوَّلُ النَّاسِ يُقْضَى لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثَلاَثَةٌ رَجُلٌ اسْتُشْهِدَ فَأُتِيَ بِهِ فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَهَا قَالَ فَمَا عَمِلْتَ فِيهَا قَالَ قَاتَلْتُ فِيكَ حَتَّى اسْتُشْهِدْتُ . قَالَ كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ قَاتَلْتَ لِيُقَالَ فُلاَنٌ جَرِيءٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ وَرَجُلٌ تَعَلَّمَ الْعِلْمَ وَعَلَّمَهُ وَقَرَأَ الْقُرْآنَ فَأُتِيَ بِهِ فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَهَا قَالَ فَمَا عَمِلْتَ فِيهَا قَالَ تَعَلَّمْتُ الْعِلْمَ وَعَلَّمْتُهُ وَقَرَأْتُ فِيكَ الْقُرْآنَ . قَالَ كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ تَعَلَّمْتَ الْعِلْمَ لِيُقَالَ عَالِمٌ وَقَرَأْتَ الْقُرْآنَ لِيُقَالَ قَارِئٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ وَرَجُلٌ وَسَّعَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَأَعْطَاهُ مِنْ أَصْنَافِ الْمَالِ كُلِّهِ فَأُتِيَ بِهِ فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَهَا فَقَالَ مَا عَمِلْتَ فِيهَا قَالَ مَا تَرَكْتُ مِنْ سَبِيلٍ تُحِبُّ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَلَمْ أَفْهَمْ تُحِبُّ كَمَا أَرَدْتُ " أَنْ يُنْفَقَ فِيهَا إِلاَّ أَنْفَقْتُ فِيهَا لَكَ . قَالَ كَذَبْتَ وَلَكِنْ لِيُقَالَ إِنَّهُ جَوَادٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ فَأُلْقِيَ فِي النَّارِ " .
محمد بن عبدالاعلی به ما خبر داد، گفت: خالد برای ما حدیث کرد، گفت: ابن جریج برای ما حدیث کرد، گفت: یونس بن یوسف برای ما حدیث کرد، از سلیمان بن یسار، که گفت: مردم از نزد ابوهُریره پراکنده شدند، آنگاه مردی از اهل شام به او گفت:
«ای شیخ! حدیثی برایم بگو که از رسول الله ﷺ شنیدهای.» او گفت: «آری، شنیدم رسول الله ﷺ میفرمودند: "نخستین کسانی که در روز قیامت داوری میشوند سه نفرند: مردی که شهید شده است؛ او را میآورند و خدا نعمتهایش را به او یادآوری میکند و او آنها را میشناسد. خدا میفرماید: "در آن نعمتها چه کردی؟" میگوید: "در راه تو جنگیدم تا شهید شدم." خدا میفرماید: "دروغ گفتی! بلکه جنگیدی تا گفته شود فلانی شجاع است، و چنین گفته شد." سپس دستور داده میشود و او را بر روی صورتش میکشند تا اینکه در آتش افکنده میشود. و مردی که دانش آموخت و آن را آموزش داد و قرآن خواند؛ او را میآورند و خدا نعمتهایش را به او یادآوری میکند و او آنها را میشناسد. خدا میفرماید: "در آن نعمتها چه کردی؟" میگوید: "دانش آموختم و آن را آموزش دادم و برای تو قرآن خواندم." خدا میفرماید: "دروغ گفتی! بلکه دانش آموختی تا گفته شود عالم است، و قرآن خواندی تا گفته شود قاری است، و چنین گفته شد." سپس دستور داده میشود و او را بر روی صورتش میکشند تا اینکه در آتش افکنده میشود. و مردی که خدا گشایش در رزق به او داد و از انواع مال به او بخشید؛ او را میآورند و خدا نعمتهایش را به او یادآوری میکند و او آنها را میشناسد. خدا میفرماید: "در آن نعمتها چه کردی؟" میگوید: "هیچ راهی که دوست داری مال در آن انفاق شود باقی نگذاشتم مگر اینکه در آن برای تو انفاق کردم." ابوعبدالرحمن میگوید: من عبارت "که دوست داری" را آنگونه که میخواستم نفهمیدم [یعنی راوی آن را واضح نشنید]. خدا میفرماید: "دروغ گفتی! بلکه انفاق کردی تا گفته شود او سخاوتمند است، و چنین گفته شد." سپس دستور داده میشود و او را بر روی صورتش میکشند تا اینکه در آتش افکنده میشود.""
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کارهایی که برای کسب شهرت انجام میشوند، نزد خدا ارزش خود را از دست میدهند.
انجام دادن کاری برای آنکه مردم آن را ببینند و ستایش کنند.
کشتهشدن در راه خدا؛ این روایت روشن میکند که صرفِ این عنوان تعیین نمیکند خداوند چگونه یک عمل را ارزیابی میکند.
تعبیری برای عذابی خفتبار در روز قیامت.
عالمان کلاسیک تأکید میکنند که نیت درونی ارزش یک عمل را تعیین میکند: حتی جهاد، کسب دانش، تلاوت قرآن و صدقه نیز اگر هدف از آنها کسب شهرت باشد، تضمینی برای پاداش نیستند. این روایت از ریاکاری برحذر میدارد، اما نمیگوید که باید کارهای نیک را کنار گذاشت؛ بلکه به پالودن نیت و انجام اعمال برای خشنودی خداوند فرامیخواند. چهار مذهب فقهی اهل سنت، بر پایه متون کلی، اهمیت نیت در عبادت را میپذیرند؛ این هشدار درباره پاداش و اخلاص است، نه حکمی فقهیِ جداگانه درباره هر عمل.
- پیش از انجام یک کار نیک، لحظهای درنگ کنید و از خود بپرسید رضایت چه کسی را میجویید.
- دانشاندوزی، نماز و صدقه را برای خشنودی خدا انجام دهید، حتی اگر کسی شما را برای آنها تحسین نکند.
- پیوسته از خدا اخلاص بخواهید و اعمال نیک خود را از ریاکاری حفظ کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.