کتاب اوقاف · Sunan an-Nasa'i

Sunan an-Nasa'i، حدیث 3597

روایت‌شده توسط Umar ibn al-Khattab. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: کتاب اوقاف
سنن النسائي
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Umar ibn al-Khattab

Sahih (معتبر)

روایت

متن عربی

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ، عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ، قَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا مِنْ أَرْضِ خَيْبَرَ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالاً أَحَبَّ إِلَىَّ وَلاَ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهَا ‏.‏ قَالَ ‏ "‏ إِنْ شِئْتَ تَصَدَّقْتَ بِهَا ‏"‏ ‏.‏ فَتَصَدَّقَ بِهَا - عَلَى أَنْ لاَ تُبَاعَ وَلاَ تُوهَبَ - فِي الْفُقَرَاءِ وَذِي الْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَالضَّيْفِ وَابْنِ السَّبِيلِ لاَ جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ بِالْمَعْرُوفِ غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ مَالاً وَيُطْعِمَ ‏.‏

ترجمه

اسحاق بن ابراهیم به ما خبر داد و گفت: ابوداود حَفَری، عمر بن سعد از سفیان ثوری، او از ابن عون، او از نافع، او از ابن عمر، و او از عمر روایت کرد که گفت:

«زمینی از زمین‌های خیبر به دست آوردم، پس نزد رسول خدا ﷺ آمدم و گفتم: “زمینی به دست آورده‌ام که هیچ مالى محبوب‌تر و ارزشمندتر از آن نزد من نبوده است.” ایشان فرمودند: “اگر بخواهى مى‌توانى آن را صدقه دهى.” پس او آن را صدقه داد — به شرط آنکه نه فروخته شود و نه بخشیده شود — براى فقرا، خویشاوندان، بردگان، مهمانان و درراه‌ماندگان. بر سرپرست آن گناهى نیست که به نحو متعارف از آن بخورد یا دیگران را اطعام کند، مادامى که قصد ثروتمند شدن از آن را نداشته باشد.»

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

ʿUmar عزیزترین زمین خود را به‌عنوان صدقه‌ای پایدار وقف کرد.

پیشینه و سبب بیان

ʿUmar خود نقل می‌کند که زمینی در خیبر به دست آورده بود و از پیامبر ﷺ راهنمایی خواست، زیرا هیچ دارایی‌ای برایش عزیزتر از آن نبود.

توضیح واژه‌های دشوار
وقف

بخشش دارایی‌ای که اصل آن حفظ می‌شود و منفعت یا درآمدش برای کارهای خیر اختصاص می‌یابد.

متولی

کسی که وقف را اداره می‌کند و مراقب است درآمد آن مطابق شرایط تعیین‌شده هزینه شود.

بدون قصد ثروت‌اندوزی

متولی می‌تواند دستمزدی معقول یا غذایی بردارد، اما نباید از وقف برای ثروتمند کردن خود استفاده کند.

برداشت‌های عالمان

عالمان از این روایت مشروعیت وقف را استنباط می‌کنند: مالِ وقف‌شده فروخته یا بخشیده نمی‌شود، در حالی که درآمد آن به گروه‌های تعیین‌شده می‌رسد. باید به شروط واقف احترام گذاشت. متولی می‌تواند مطابق متن، به‌طور معقول از آن بهره‌مند شود یا به دیگران غذا بدهد، بی‌آنکه خود را ثروتمند کند. چهار مذهب فقهی اهل‌سنت وقف را به رسمیت می‌شناسند؛ هرچند درباره جزئیات اداره و دستمزد متولی اختلاف‌نظرهایی دارند.

درس‌هایی برای امروز
  1. در نظر بگیرید که دارایی‌ای با منفعت پایدار را به‌عنوان صدقه‌ای ماندگار اختصاص دهید.
  2. به‌روشنی مشخص کنید چه کسانی از وقف بهره‌مند می‌شوند و متولی باید چه شروطی را رعایت کند.
  3. اموال خیریه را با دقت اداره کنید و جز به‌اندازه‌ای معقول و مجاز از آن چیزی برندارید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.