Sunan an-Nasa'i، حدیث 3827
روایتشده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Hurairah
روایت
قَالَ الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَبِي الْغَيْثِ، مَوْلَى ابْنِ مُطِيعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ خَيْبَرَ فَلَمْ نَغْنَمْ إِلاَّ الأَمْوَالَ وَالْمَتَاعَ وَالثِّيَابَ فَأَهْدَى رَجُلٌ مِنْ بَنِي الضُّبَيْبِ يُقَالُ لَهُ رِفَاعَةُ بْنُ زَيْدٍ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غُلاَمًا أَسْوَدَ يُقَالُ لَهُ مِدْعَمٌ فَوُجِّهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى وَادِي الْقُرَى حَتَّى إِذَا كُنَّا بِوَادِي الْقُرَى بَيْنَا مِدْعَمٌ يَحُطُّ رَحْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَهُ سَهْمٌ فَأَصَابَهُ فَقَتَلَهُ فَقَالَ النَّاسُ هَنِيئًا لَكَ الْجَنَّةُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَلاَّ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّ الشَّمْلَةَ الَّتِي أَخَذَهَا يَوْمَ خَيْبَرَ مِنَ الْمَغَانِمِ لَتَشْتَعِلُ عَلَيْهِ نَارًا " . فَلَمَّا سَمِعَ النَّاسُ بِذَلِكَ جَاءَ رَجُلٌ بِشِرَاكٍ أَوْ بِشِرَاكَيْنِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " شِرَاكٌ أَوْ شِرَاكَانِ مِنْ نَارٍ " .
حارث بن مسکین گفت که این حدیث در حضور او خوانده شد و من میشنیدم، از ابن قاسم، او گفت: مالک برایم روایت کرد، از ثور بن زید، از ابوالغیث (مولای ابن مطیع)، از ابوهریره، او گفت: ما در سال خیبر همراه رسول الله ﷺ بودیم و از غنایم جنگی جز اموال، کالاها و لباسها چیزی به دست نیاوردیم. سپس مردی از بنی ضبیب به نام رفاعة بن زید، غلامی سیاهپوست به نام مدعم را به رسول الله ﷺ هدیه داد. آنگاه رسول الله ﷺ عازم وادی القری شدند. هنگامی که به وادی القری رسیدیم، در حالی که مدعم مشغول پیاده کردن بارهای رسول الله ﷺ بود، تیری آمد و به او اصابت کرد و او را کشت. مردم گفتند:
«گوارایت باد بهشت!» پس رسول الله ﷺ فرمودند: «نه! سوگند به آنکه جانم در دست اوست، همان شالی که او در روز خیبر از غنایم برداشته بود، قطعاً بر او آتش خواهد شد.» وقتی مردم این سخن را شنیدند، مردی یک یا دو بند کفش نزد رسول الله ﷺ آورد، پس رسول الله ﷺ فرمودند: «یک یا دو بند کفش از آتش است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
حتی تصرف ناحق در سهمی اندک از غنیمت نیز پیامد و حسابرسی سنگینی در پی دارد.
اموالی که در جریان لشکرکشی به دست میآیند و طبق احکام اسلامی تقسیم میشوند.
جامهای که بر بدن انداخته میشود.
نواری باریک که صندل را روی پا نگه میدارد.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که برداشتن حتی شیئی کمارزش از غنیمت جنگی بدون اجازه، گناهی بزرگ است. هشدار پیامبر روشن میکند که شهادت یا اعمال نیک کسی مجوزی برای تصرف ناحق در اموال نیست. هرکس چیزی را ناحق برداشته است باید آن را بازگرداند یا از صاحبان حق طلب بخشش کند؛ داوری نهایی دربارهٔ اشخاص با الله است.
- در محل کار، خانه یا گروه، هرگز چیزی را که به تو اختصاص داده نشده است برندار.
- مالی را که ناحق به دست آوردهای بازگردان و هر خسارتی را جبران کن.
- دربارهٔ سرانجام کسی بر پایهٔ موفقیت ظاهری یا مرگی اندوهبار داوری نکن؛ داوری را به الله واگذار.
این روایت صحیح از همان بخش، دربارهٔ مِدْعَم و هشدار شدید نسبت به پنهان کردن چیزی از غنیمت است.
Sunan an-Nasa'i · #3826 (Sahih)این روایت صحیح با این هشدار پیوند دارد که نباید اموال غنیمت جنگی را خارج از تقسیم مقرر برداشت.
Sahih al-Bukhari · #34 (Sahih)این روایت صحیح تأکید میکند که رفتار نادرست مسئولیتی اخلاقی و دینی سنگین در پی دارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.