Sunan an-Nasa'i، حدیث 4034
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
روایت
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ نَافِعٍ أَبُو بَكْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، وَثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ نَفَرًا، مِنْ عُرَيْنَةَ نَزَلُوا فِي الْحَرَّةِ فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَكُونُوا فِي إِبِلِ الصَّدَقَةِ وَأَنْ يَشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا فَقَتَلُوا الرَّاعِيَ وَارْتَدُّوا عَنِ الإِسْلاَمِ وَاسْتَاقُوا الإِبِلَ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي آثَارِهِمْ فَجِيءَ بِهِمْ فَقَطَّعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَّرَ أَعْيُنَهُمْ وَأَلْقَاهُمْ فِي الْحَرَّةِ . قَالَ أَنَسٌ فَلَقَدْ رَأَيْتُ أَحَدَهُمْ يَكْدُمُ الأَرْضَ بِفِيهِ عَطَشًا حَتَّى مَاتُوا .
محمد بن نافع ابوبکر به ما خبر داد و گفت: بهز برای ما حدیث کرد و گفت: حماد برای ما حدیث کرد و گفت: قتاده و ثابت از انس روایت کردند که گروهی از قبیلهٔ عُراینه در حرّه فرود آمدند و نزد پیامبر ﷺ آمدند، اما هوای مدینه با آنان سازگار نبود. پس رسول خدا ﷺ به ایشان دستور دادند که نزد شتران صدقه بمانند و از شیر و ادرار آنها بنوشند. ولی آنان چوپان را کشتند، از اسلام مرتد شدند و شتران را با خود بردند. آنگاه رسول خدا ﷺ کسانی را در پی ایشان فرستاد؛ آنان دستگیر و بازگردانده شدند. سپس پیامبر ﷺ دستها و پاهایشان را قطع کردند، چشمانشان را میل کشیدند و آنان را در حرّه رها ساختند. انس گفت:
«دیدم که یکی از ایشان از شدت تشنگی زمین را به دندان میگزید تا اینکه همگی مردند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت از مجازات پس از قتل و راهزنی خشونتآمیز سخن میگوید.
گروهی از قبیلهٔ عُرَینه به مدینه آمدند، از آبوهوا بیمار شدند و اجازه یافتند نزد شترانِ صدقه بمانند. سپس چوپان را کشتند، شتران را بردند و دستگیر شدند.
شترانی که بهعنوان صدقهٔ واجب گردآوری شده بودند.
میدانی سنگی و آتشفشانی در نزدیکی مدینه.
خشونت مسلحانه یا راهزنیای که امنیت مردم را به خطر میاندازد.
عالمان کلاسیک این واقعه را در بحث احکام حِرابه بررسی میکنند: کشتن چوپان و ربودن شتران جرایمی سنگین بودند که در پی آنها مجازاتی قضایی اعمال شد. قرآن برای حِرابه مجازاتهای گوناگونی ذکر میکند که فقیهان آنها را با نوع و شدت خشونت ارتکابی مرتبط میدانند. چهار مذهب اهلسنت اعمال مجازات را در صلاحیت حاکمیت قانونی میدانند، نه افراد. ذکر ارتداد در گزارش به این معنا نیست که شهروندان خودشان مجاز به مجازات کسی هستند؛ موضوع باید در چارچوب دادرسی و با بررسی ادله رسیدگی شود.
- از مردم و داراییهایشان محافظت کنید و خشونت شدید را به مراجع ذیصلاح گزارش دهید.
- رسیدگی به پروندههای کیفری را به دادگاه قانونی بسپارید؛ خودسری موجب بیعدالتی و خطر میشود.
- با افراد نیازمند با مهربانی رفتار کنید و همزمان تدابیر مناسبی برای پیشگیری از سوءاستفاده در نظر بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.