Sunan an-Nasa'i، حدیث 4049
روایتشده توسط Jarir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از النسائي تا پیامبر ﷺ
- 1مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَآن را به النسائي روایت کرد
- 2أَبُو دَاوُدَ
- 3شُعْبَةُ
- 4مَنْصُورٍ
- 5الشَّعْبِيِّ
- 6جَرِيرٍ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَبَقَ الْعَبْدُ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلاَةٌ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى مَوَالِيهِ " .
محمود بن غیلان به ما خبر داد، گفت: ابوداود برای ما حدیث کرد، گفت: شعبه به ما اطلاع داد، از منصور، از شعبی، از جریر، که گفت: رسول الله ﷺ فرمودند:
«هرگاه بردهای بگریزد، نمازش پذیرفته نمیشود تا آنکه نزد مولاهایش بازگردد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
بردهٔ فراری باید بازگردد تا نمازش پذیرفته شود.
بردهای که بدون اجازه از نزد کسی که در آن زمان به او وابسته بود میگریزد.
مورد قبول خداوند قرار گرفتن؛ این تعبیر بر جدیت کوتاهیِ توصیفشده تأکید دارد.
در بافت تاریخی این روایت، اربابان یا مالکان برده.
عالمان این هشدار را نکوهشی جدی نسبت به فرارِ بدون مجوز و نقض تعهدات در برابر دیگران میدانند. اشاره به پذیرفتهنشدن نماز، بر از دست رفتن پاداش یا پذیرش الهی دلالت دارد، نه اینکه نماز لزوماً باطل باشد؛ قاعدهٔ کلی فقهی میان صحت و پذیرش تفاوت میگذارد. متن، بافت تاریخیِ بردهداری را توصیف میکند و توجیهی برای بردهکردن مردم در روزگار ما یا نگهداشتن ناعادلانهٔ آنان نیست.
- تعهدات خود را در برابر دیگران انجام دهید و اگر توافق یا رابطهای ناعادلانه است، راهحلی قانونی و عادلانه بجویید.
- هشدارهای مربوط به نماز را جدی بگیرید، اما بدون دلیل، پذیرش الهی را با صحت فقهی آن یکی ندانید.
- با همهٔ انسانها عادلانه و با کرامت رفتار کنید؛ این متن تاریخی مجوز بردهداری یا بدرفتاری نیست.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.