Sunan an-Nasa'i، حدیث 4306
روایتشده توسط Adi ibn Hatim. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Adi ibn Hatim
روایت
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي السَّفَرِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عَدِيَّ بْنَ حَاتِمٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمِعْرَاضِ فَقَالَ " إِذَا أَصَابَ بِحَدِّهِ فَكُلْ وَإِذَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَقُتِلَ فَإِنَّهُ وَقِيذٌ فَلاَ تَأْكُلْ " .
عمرو بن علی به ما خبر داد و گفت: محمد بن جعفر برای ما حدیث کرد و گفت: شعبه برای ما حدیث کرد و گفت: عبدالله بن ابیالسفر برای ما حدیث کرد، از شعبی که گفت: شنیدم عدی بن حاتم میگفت: از رسول خدا ﷺ درباره
«معراض» پرسیدم، فرمودند: «اگر با لبهی تیزش به شکار اصابت کرد، بخور؛ اما اگر با پهنای آن برخورد کرد و حیوان کشته شد، همانا آن «وقیذ» (کشته شده بر اثر ضربت) است، پس از آن مخور.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
گوشت شکار هنگامی حلال است که حیوان با نوک تیز ابزار شکار کشته شده باشد.
ابزار شکار دارای نوکی تیز و پهلویی پهن و کُند.
حیوانی که بر اثر ضربهای سخت، نه زخمی برنده، کشته شده باشد.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که چگونگی کشتهشدن حیوان با ابزار شکار اهمیت دارد: اگر نوک تیز به حیوان اصابت کند و سبب مرگش شود، خوردن آن جایز است، به شرط آنکه دیگر شرایط شکار نیز رعایت شده باشد. اما اگر حیوان بر اثر برخورد با پهلوی پهن و کُند بمیرد، حکم حیوانی را دارد که با ضربه کشته شده و خوردنش جایز نیست. مذاهب فقهی همچنین درباره شرایط دقیق شکار و تشخیص علت مرگ بحث کردهاند.
- پیش از خوردن شکار، بررسی کن حیوان چگونه کشته شده است.
- در خوراک حلال، شرایط مشخص احکام اسلامی را رعایت کن و تنها به منشأ غذا بسنده نکن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.