Sunan an-Nasa'i، حدیث 4775
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از النسائي تا ابْنُ عَبَّاسٍ
- 1أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَآن را به النسائي روایت کرد
- 2عُبَيْدُ اللَّهِ
- 3إِسْرَائِيلَ
- 4عَبْدِ الأَعْلَى
- 5سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ
- 6ابْنُ عَبَّاسٍ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ عَبْدِ الأَعْلَى، أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَجُلاً، وَقَعَ فِي أَبٍ كَانَ لَهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَلَطَمَهُ الْعَبَّاسُ فَجَاءَ قَوْمُهُ فَقَالُوا لَيَلْطِمَنَّهُ كَمَا لَطَمَهُ . فَلَبِسُوا السِّلاَحَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ فَقَالَ " أَيُّهَا النَّاسُ أَىُّ أَهْلِ الأَرْضِ تَعْلَمُونَ أَكْرَمُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " . فَقَالُوا أَنْتَ . فَقَالَ " إِنَّ الْعَبَّاسَ مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ لاَ تَسُبُّوا مَوْتَانَا فَتُؤْذُوا أَحْيَاءَنَا " . فَجَاءَ الْقَوْمُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ غَضَبِكَ اسْتَغْفِرْ لَنَا .
احمد بن سلیمان به ما خبر داد و گفت: عبیدالله به ما اطلاع داد، از اسرائیل، از عبدالاعلی، که او سعید بن جبیر را شنید که میگفت: ابن عباس به من خبر داد که مردی یکی از نیاکان خود را در دوران جاهلیت دشنام داد، پس عباس به سیلی بر صورت او زد. سپس قوم آن مرد آمدند و گفتند:
«باید او نیز همانگونه که عباس سیلی زد، به او سیلی بزند.» آنان سلاح پوشیدند و این خبر به پیامبر ﷺ رسید. ایشان بر منبر رفتند و فرمودند: «ای مردم! آیا میدانید کدام یک از اهل زمین نزد الله عزوجل گرامیتر است؟» گفتند: «شما.» فرمودند: «همانا عباس از من است و من از اویم. مردگان ما را دشنام مدهید که زندگان ما را آزار دهید.» آنگاه آن قوم آمدند و گفتند: «ای رسول الله! از خشم تو به الله پناه میبریم؛ برای ما آمرزش بخواه.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
به درگذشتگان اهانت نکنید و از آزردن بازماندگانشان بپرهیزید.
بر اساس متن، مردی به یکی از نیاکان عباس از دوران جاهلیت اهانت کرد. عباس او را زد و سپس خویشاوندان آن مرد مسلح شدند؛ پیامبر ﷺ مداخله کرد.
دوران پیش از رسالت اسلامی که در منابع اسلامی از آن بهعنوان دوران نادانی یاد میشود.
جایگاهی بلند برای ایراد خطبه در مسجد.
عالمان از روایتهای معتبرتر چنین برداشت میکنند که مسلمانان باید از ناسزا گفتن به درگذشتگان خودداری کنند، زیرا این کار ممکن است بازماندگان را برنجاند. این روایت خاصِ ضعیف بهتنهایی نمیتواند چنین حکمی را اثبات کند. داستان همچنین تأکید میکند که اهانت و اقدام خودسرانه میتواند درگیری را تشدید کند؛ پیامبر ﷺ برای آرام کردن اوضاع مداخله کرد. این روایت مجوزی برای خشونت یا انتقامگیری شخصی نیست.
- دربارهٔ درگذشتگان با احترام سخن بگویید و اندوه بازماندگانشان را در نظر بگیرید.
- در برابر اهانت با خشونت یا اقدام خودسرانه پاسخ ندهید؛ راهحلی مسالمتآمیز بجویید و در صورت نیاز از میانجیِ دارای صلاحیت کمک بگیرید.
- احکام دینی را بر پایهٔ روایتهای معتبر ارزیابی کنید و به روایت ضعیف، بهتنهایی، حکم وجوب یا حرمت نسبت ندهید.
در این روایت، پیامبر ﷺ از ناسزا گفتن به درگذشتگان نهی میکند، زیرا این کار زندگانی را که دوستدار آنان هستند میرنجاند. این روایت صحیح و معتبر، پایهٔ استوار این آموزه است.
Sunan Abi Dawud · #4899 (Sahih)این روایت ناسزا گفتن متقابل به پدر و مادر را نهی میکند و نشان میدهد که یک اهانت چگونه میتواند به رنجش و درگیری بیشتر بینجامد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.