Sunan an-Nasa'i، حدیث 5039
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از النسائي تا پیامبر ﷺ
- 1سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍآن را به النسائي روایت کرد
- 2عَبْدُ اللَّهِ
- 3شُعْبَةَ
- 4قَتَادَةَ
- 5أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ قَالَ الْقَاضِي يَعْنِي ابْنَ الْكَسَّارِ سَمِعْتُ عَبْدَ الصَّمَدِ الْبُخَارِيَّ يَقُولُ حَفْصُ بْنُ عُمَرَ الَّذِي يَرْوِي عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَهْدِيٍّ لَا أَعْرِفُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ سَقَطَ الْوَاوُ مِنْ حَفْصِ بْنِ عَمْرٍو الرَّبَالِيِّ الْمَشْهُورُ بِالرِّوَايَةِ عَنْ الْبَصْرِيِّينَ وَهُوَ ثِقَةٌ ذَكَرَهُ فِي هَذَا الْخَبَرِ فِي حَدِيثِ مَنْصُورِ بْنِ سَعْدٍ فِي بَابِ صِفَةِ الْمُسْلِمِ سَمِعْتُهُ يَقُولُ لَا أَعْلَمُ رَوَى حَدِيثَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ الْمَرْفُوعَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ بِزِيَادَةِ قَوْلِهِ وَاسْتَقْبَلُوا قِبْلَتَنَا وَأَكَلُوا ذَبِيحَتَنَا وَصَلَّوْا صَلَاتَنَا عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ إِلَّا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْمُبَارَكِ وَيَحْيَى بْنَ أَيُّوبَ الْبَصْرِيَّ وَهُوَ فِي هَذَا الْجُزْءِ فِي بَابِ مَا يُقَاتِلُ النَّاسَ
سوید بن نصر به ما خبر داد و گفت: عبدالله از شعبه، او از قتاده و او از انس بن مالک برایمان حدیث کرد که پیامبر ﷺ فرمودند:
«هیچ یک از شما ایمان نمیآورد مگر آنکه برای برادرش همان چیزی را دوست بدارد که برای خودش دوست میدارد.» قاضی (یعنی ابن کسّار) گفت: شنیدم که عبدالصمد بخاری میگفت: حفص بن عمر که از عبدالرحمن بن مهدی روایت میکند، او را نمیشناسم؛ مگر اینکه حرف «واو» از نام «حفص بن عمرو» ساقط شده باشد که همان راوی مشهور حفص بن عمرو ربلی است که به روایت از بصریان شهرت دارد و ثقه است. در این خبر نام او ذکر شده است، یعنی در حدیث منصور بن سعد در باب صفت مسلمان. شنیدم که میگفت: نمیدانم آیا کسی جز عبدالله بن مبارک و یحیی بن ایوب بصری، حدیث مرفوع انس بن مالک را با این عبارت اضافی: «و به قبله ما روی آوردند، ذبیحه ما را خوردند و نماز ما را خواندند» از حمید طویل روایت کرده است یا خیر؛ و این حدیث در این جزء، در باب کسانی که باید با آنان جنگید، آمده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ایمان راستین در این آشکار میشود که همان خیر را برای برادر خود بخواهی.
این تعبیر بر کمال ایمان و صفات نیکِ همراه آن دلالت دارد؛ به این معنا نیست که هر کس به سبب یک کوتاهی خودبهخود از اسلام خارج میشود.
منظور، مسلمان دیگری است که پیوند ایمان و برادری او را به گوینده مرتبط میکند.
عالمان کلاسیک توضیح دادهاند که این سخن به خیرخواهی خالصانه فرامیخواند: مؤمن باید همان خیری را برای برادرش بخواهد که برای خود میخواهد. این خیر شامل ایمان، فرمانبرداری و امور سودمند است و مستلزم مبارزه با حسد و خودخواهی نیز هست. این بیان بر کاستی در کمال ایمان تأکید دارد، نه بر اینکه هر کوتاهی، شخص را از اسلام خارج میکند.
- برای همکار یا همسایهات صادقانه موفقیت بخواه و هنگامی که به خیر و موفقیتی میرسد، قدردانیات را ابراز کن.
- هنگام نصیحت، سخنان و کمکی را برگزین که خودت نیز دوست داری دریافت کنی.
- حسد را در خود تشخیص بده و با دعا کردن برای رسیدن همان خیر به دیگری با آن مبارزه کن.
این روایت همان مضمون اصلی را از طریق انس بن مالک نقل میکند و بر دعوت به خواستن همان خیر برای دیگری که برای خود میخواهی تأکید دارد.
Sunan an-Nasa'i · #4989 (Sahih)این روایت صحیح، صفاتی را بیان میکند که شیرینی ایمان را به انسان میچشانند و از این رو با معنای عملیِ برادری صادقانهٔ ایمانی پیوند دارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.