Sunan an-Nasa'i، حدیث 5091
روایتشده توسط Abu Raihanah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Raihanah
روایت
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي وَأَبُو الأَسْوَدِ النَّضْرُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ، قَالاَ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ، عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيِّ، عَنْ أَبِي الْحُصَيْنِ الْهَيْثَمِ بْنِ شُفَىٍّ، - وَقَالَ أَبُو الأَسْوَدِ شَفِيٌّ - إِنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ خَرَجْتُ أَنَا وَصَاحِبٌ، لِي يُسَمَّى أَبَا عَامِرٍ - رَجُلٌ مِنَ الْمَعَافِرِ - لِنُصَلِّيَ بِإِيلِيَاءَ وَكَانَ قَاصُّهُمْ رَجُلاً مِنَ الأَزْدِ يُقَالُ لَهُ أَبُو رَيْحَانَةَ مِنَ الصَّحَابَةِ قَالَ أَبُو الْحُصَيْنِ فَسَبَقَنِي صَاحِبِي إِلَى الْمَسْجِدِ ثُمَّ أَدْرَكْتُهُ فَجَلَسْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَقَالَ هَلْ أَدْرَكْتَ قَصَصَ أَبِي رَيْحَانَةَ فَقُلْتُ لاَ . فَقَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ عَشْرٍ عَنِ الْوَشْرِ وَالْوَشْمِ وَالنَّتْفِ وَعَنْ مُكَامَعَةِ الرَّجُلِ الرَّجُلَ بِغَيْرِ شِعَارٍ وَعَنْ مُكَامَعَةِ الْمَرْأَةِ الْمَرْأَةَ بِغَيْرِ شِعَارٍ وَأَنْ يَجْعَلَ الرَّجُلُ أَسْفَلَ ثِيَابِهِ حَرِيرًا مِثْلَ الأَعَاجِمِ أَوْ يَجْعَلَ عَلَى مَنْكِبَيْهِ حَرِيرًا أَمْثَالَ الأَعَاجِمِ وَعَنِ النُّهْبَى وَعَنْ رُكُوبِ النُّمُورِ وَلُبُوسِ الْخَوَاتِيمِ إِلاَّ لِذِي سُلْطَانٍ .
عبدالرحمن بن عبدالله بن عبدالحکم به ما خبر داد و گفت: پدرم و ابوالاسود نضر بن عبدالجبار برای ما حدیث کردند، هر دو گفتند: مفضّل بن فضاله برای ما حدیث کرد، از عیاش بن عباس قتبانی، از ابوالحصین هیثم بن شفیی — و ابوالاسود او را
«شفی» نامید — که شنید میگفت: «من و یکی از یارانم به نام ابوعامر — مردی از قبیله معافر — برای نماز خواندن در ایلیا (بیتالمقدس) خارج شدیم. خطیب آنان مردی از قبیله ازد بود که ابوریحانه نامیده میشد و از صحابه بود.» ابوالحصین گفت: «یارم پیش از من به مسجد رسید، سپس من به او رسیدم و در کنارش نشستم. پرسید: آیا سخنرانی ابوریحانه را شنیدی؟ گفتم: خیر. پس گفت: شنیدم که میفرمود: رسول الله ﷺ از ده چیز نهی فرمودند: سوهان کشیدن دندانها، خالکوبی، کندن مو با ریشه، خوابیدن دو مرد زیر یک پوشش بدون حائل میان آنها، خوابیدن دو زن زیر یک پوشش بدون حائل میان آنها، اینکه مردی پایین لباس خود را مانند عجمها (غیر عربها) ابریشم قرار دهد، یا بر شانههای خود مانند عجمها ابریشم بگذارد، غارتگری، سوار شدن بر پوست پلنگ، و انگشتر به دست کردن مگر برای صاحبان قدرت و حکومت.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت به ممنوعیتهایی دربارهٔ زینت، پوشش و رفتار اشاره میکند.
تراشیدن یا سوهانکشیدن دندانها برای تغییر شکل یا ظاهرشان.
کندن مو از ریشه.
برداشتن اموال با زور یا بدون حق.
عالمان هر یک از احکام یادشده را با توجه به مجموعهٔ ادلهٔ مربوط به همان موضوع بررسی میکنند؛ این روایت ضعیف بهتنهایی دلیل مستقلی برای آنها نیست. برای مثال، فقیهان دربارهٔ برداشتن موی صورت، ابریشم برای مردان و استفاده از انگشتر بر پایهٔ متون قویتر و تفسیر آنها بحث میکنند. بنابراین، عبارت مربوط به انگشترها بدون درنظرگرفتن ادلهٔ تکمیلی و زمینهٔ آن، قاعدهای کلی دربارهٔ همهٔ انگشترها تلقی نمیشود.
- پیش از آنکه احکام دینی دربارهٔ پوشش و ظاهر را بهعنوان قواعد الزامآور نقل کنید، اعتبار و مجموعهٔ کامل ادله را بررسی کنید.
- اموال دیگران را بدون حق برندارید و با دارایی آنها با دقت رفتار کنید.
- پوششی متین انتخاب کنید و از زینتی که با رهنمودهای معتبر اسلامی ناسازگار است بپرهیزید.
این روایت که صحیح دانسته شده، رهنمودی کلی و معتبر ارائه میدهد: از آنچه پیامبر خدا ﷺ ممنوع کردهاند پرهیز کنید. این روایت، در مقایسه با زنجیرهٔ ضعیف روایت مورد بحث، مبنایی قابلاعتمادتر است.
Sahih al-Bukhari · #3974 (Sahih)این روایت صحیح، از زینت نقرهای بر شمشیرها سخن میگوید و دربارهٔ زینت زمینهٔ بیشتری فراهم میکند، بیآنکه ممنوعیتهای خاصِ روایت ضعیف را تأیید کند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.