Sunan an-Nasa'i، حدیث 993
روایتشده توسط Aishah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از النسائي تا سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ
- 1سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَآن را به النسائي روایت کرد
- 2ابْنِ وَهْبٍ
- 3عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ
- 4سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ، أَنَّ أَبَا الرِّجَالِ، مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَهُ عَنْ أُمِّهِ، عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ رَجُلاً عَلَى سَرِيَّةٍ فَكَانَ يَقْرَأُ لأَصْحَابِهِ فِي صَلاَتِهِمْ فَيَخْتِمُ بِـ { قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ } فَلَمَّا رَجَعُوا ذَكَرُوا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " سَلُوهُ لأَىِّ شَىْءٍ فَعَلَ ذَلِكَ " . فَسَأَلُوهُ فَقَالَ لأَنَّهَا صِفَةُ الرَّحْمَنِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَنَا أُحِبُّ أَنْ أَقْرَأَ بِهَا . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَخْبِرُوهُ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُحِبُّهُ " .
سلیمان بن داوود به ما خبر داد، از ابن وهب، که گفت: عمرو بن حارث برای ما حدیث کرد، از سعید بن ابی هلال، که ابوالرجال، محمد بن عبدالرحمن از مادرش عمره و او از عایشه نقل کرد که رسول خدا ﷺ مردی را به فرماندهی یک گروه نظامی فرستادند. او هنگامی که برای یارانش نماز میخواند، همواره قرائت خود را با {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} به پایان میرساند. وقتی بازگشتند، این موضوع را برای رسول خدا ﷺ ذکر کردند. ایشان فرمودند:
«از او بپرسید چرا چنین میکرد.» پس از او پرسیدند و او پاسخ داد: «زیرا این سوره صفت رحمان عزوجل است و من دوست دارم آن را بخوانم.» سپس رسول خدا ﷺ فرمودند: «به او اطلاع دهید که الله عزوجل او را دوست دارد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هرکس از روی محبت به خدا وصف او را تلاوت کند، خداوند او را دوست میدارد.
پیامبر ﷺ مردی را در یک سریه به مأموریت فرستاد. آن مرد پیشنماز همراهانش میشد و تلاوت خود را هر بار با سورهٔ اخلاص پایان میداد. پس از بازگشت، دلیل این کار را از او پرسیدند.
گروه یا مأموریت نظامیای که پیامبر ﷺ آن را اعزام میکرد.
صدودوازدهمین سورهٔ قرآن که یگانگی و صفات خدا را بیان میکند.
یکی از نامهای خدا که به رحمت فراگیر او اشاره دارد.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که خواندن سورهٔ اخلاص پس از سورهای دیگر در نماز جایز است و محبت به نامها و صفات خدا انگیزهای پسندیده به شمار میرود. سخن پیامبر ﷺ دربارهٔ محبت خدا، فضیلت ویژهٔ این نیت خالصانه را نشان میدهد. خود این روایت مقرر نمیکند که سورهٔ اخلاص در هر نماز افزوده شود.
- معنای سورهٔ اخلاص را بیاموزید و با توجه به آنچه دربارهٔ خدا میآموزاند، آن را تلاوت کنید.
- بگذارید محبت به خدا و سخنان او عبادتتان را هدایت کند، نه صرفاً عادت.
- از یک کار نیک پیروی کنید، بیآنکه این حکایت را به تکلیفی ثابت در هر نماز تبدیل کنید.
این روایت در سنن نسائی، بلافاصله در کنار این حکایت آمده و آن نیز به تلاوت سورهٔ اخلاص در نماز میپردازد.
Sahih al-Bukhari · #5014 (Sahih)این روایت صحیح نقل میکند که یکی از صحابه از روی محبت به سورهٔ اخلاص به تلاوت آن ادامه میداد و این محبت را با محبت خدا به او پیوند میدهد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.