Sunan Abi Dawud، حدیث 2647
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَآن را به أبو داود روایت کرد
- 2زُهَيْرٌ
- 3يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ
- 4عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي لَيْلَى
- 5رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي لَيْلَى، حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، كَانَ فِي سَرِيَّةٍ مِنْ سَرَايَا رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَحَاصَ النَّاسُ حَيْصَةً فَكُنْتُ فِيمَنْ حَاصَ - قَالَ - فَلَمَّا بَرَزْنَا قُلْنَا كَيْفَ نَصْنَعُ وَقَدْ فَرَرْنَا مِنَ الزَّحْفِ وَبُؤْنَا بِالْغَضَبِ فَقُلْنَا نَدْخُلُ الْمَدِينَةَ فَنَتَثَبَّتُ فِيهَا وَنَذْهَبُ وَلاَ يَرَانَا أَحَدٌ - قَالَ - فَدَخَلْنَا فَقُلْنَا لَوْ عَرَضْنَا أَنْفُسَنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِنْ كَانَتْ لَنَا تَوْبَةٌ أَقَمْنَا وَإِنْ كَانَ غَيْرَ ذَلِكَ ذَهَبْنَا - قَالَ - فَجَلَسْنَا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ صَلاَةِ الْفَجْرِ فَلَمَّا خَرَجَ قُمْنَا إِلَيْهِ فَقُلْنَا نَحْنُ الْفَرَّارُونَ فَأَقْبَلَ إِلَيْنَا فَقَالَ " لاَ بَلْ أَنْتُمُ الْعَكَّارُونَ " . قَالَ فَدَنَوْنَا فَقَبَّلْنَا يَدَهُ فَقَالَ " أَنَا فِئَةُ الْمُسْلِمِينَ " .
احمد بن یونس برای ما حدیث کرد، زهیر برای ما حدیث کرد، یزید بن ابی زیاد برای ما حدیث کرد که عبدالرحمن بن ابی لیلی به او خبر داد که عبدالله بن عمر به او خبر داد که وی در یکی از سریههای رسول الله ﷺ حضور داشت. گفت:
«مردم آشفته عقبنشینی کردند و من نیز جزو کسانی بودم که عقبنشینی کردند.» گفت: «چون توقف کردیم، گفتیم: چه کنیم؟ ما از میدان جنگ گریختهایم و مستحق خشم خداوند شدهایم. سپس گفتیم: بیایید وارد مدینه شویم، مدتی آنجا بمانیم و بدون اینکه کسی ما را ببیند برویم.» گفت: «پس وارد مدینه شدیم و گفتیم: کاش خود را بر رسول الله ﷺ عرضه کنیم؛ اگر راه توبهای برایمان باشد، میمانیم وگرنه خواهیم رفت.» گفت: «پس پیش از نماز صبح منتظر رسول الله ﷺ نشستیم. چون ایشان بیرون آمدند، برخاستیم و گفتیم: ما فراریان هستیم. ایشان به سوی ما روی کردند و فرمودند: نه، بلکه شما بازگردندگان به نبرد هستید (عکّارون).» گفت: «پس نزدیک شدیم و دست ایشان را بوسیدیم. آنگاه فرمودند: من جماعت اصلی مسلمانان هستم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ رزمندگانی را که بازگشته بودند تشویق کرد و راه توبه را برایشان گشود.
گروه نظامیای که برای انجام مأموریتی اعزام میشد.
کسانی که پس از عقبنشینی به میدان نبرد بازمیگردند.
گروهی از مسلمانان که رزمندگان میتوانند برای تجدید قوا به آن بپیوندند.
عالمان عبارت «کسانی که بازمیگردند» را نامگذاری دوباره و تشویقآمیز آن مردان میدانند: آنان بازگشتند و بهجای پنهانکردن خطای خود، نزد فرستادهٔ خدا ﷺ رفتند. سخن «من نیروی اصلی مسلمانان هستم» با استثنای قرآنیِ کسی سازگار است که عقبنشینی میکند تا به گروه دیگری بپیوندد (انفال ۸:۱۶). از آنجا که این روایت ضعیف است، حکم شرعی مستقلی بر پایهٔ آن بنا نمیشود؛ مذاهب فقهی این مسائل را با استناد به قرآن و روایات معتبر بررسی میکنند.
- خطایی را پنهان نکنید: آن را بپذیرید و برای جبران درست آن از فردی آگاه راهنمایی بخواهید.
- توبه نباید شما را به ناامیدی بکشاند؛ به سوی خدا بازگردید و برای اصلاح رفتارتان گامی عملی بردارید.
- از یک روایت ضعیف، حکم مستقلی دربارهٔ جنگ استخراج نکنید؛ این مسائل را با قرآن و منابع معتبر بسنجید.
این حدیث صحیح تأکید میکند که خداوند بندهای را که از او آمرزش بخواهد میآمرزد؛ این روایت امید به توبه را تقویت میکند، بیآنکه روایت ضعیف را دلیل شرعی قرار دهد.
40 Hadith van an-Nawawi · #18 (Sahih)این حدیث صحیح به پروا از خدا، دنبالکردن خطا با کار نیک و خوشرفتاری با مردم دعوت میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.