Sunan Abi Dawud، حدیث 4336
روایتشده توسط Abdullah ibn Mas'ud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّآن را به أبو داود روایت کرد
- 2يُونُسُ بْنُ رَاشِدٍ
- 3عَلِيِّ بْنِ بَذِيمَةَ
- 4أَبِي عُبَيْدَةَ
- 5عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ رَاشِدٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ بَذِيمَةَ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَوَّلَ مَا دَخَلَ النَّقْصُ عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانَ الرَّجُلُ يَلْقَى الرَّجُلَ فَيَقُولُ يَا هَذَا اتَّقِ اللَّهِ وَدَعْ مَا تَصْنَعُ فَإِنَّهُ لاَ يَحِلُّ لَكَ ثُمَّ يَلْقَاهُ مِنَ الْغَدِ فَلاَ يَمْنَعُهُ ذَلِكَ أَنْ يَكُونَ أَكِيلَهُ وَشَرِيبَهُ وَقَعِيدَهُ فَلَمَّا فَعَلُوا ذَلِكَ ضَرَبَ اللَّهُ قُلُوبَ بَعْضِهِمْ بِبَعْضٍ " . ثُمَّ قَالَ { لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُدَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ } إِلَى قَوْلِهِ { فَاسِقُونَ } ثُمَّ قَالَ " كَلاَّ وَاللَّهِ لَتَأْمُرُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلَتَنْهَوُنَّ عَنِ الْمُنْكَرِ وَلَتَأْخُذُنَّ عَلَى يَدَىِ الظَّالِمِ وَلَتَأْطُرُنَّهُ عَلَى الْحَقِّ أَطْرًا وَلَتَقْصُرُنَّهُ عَلَى الْحَقِّ قَصْرًا " .
عبدالله بن محمد نفیلی برای ما حدیث کرد، یونس بن راشد برای ما حدیث کرد، از علی بن بذیمه، از ابوعبیده، از عبدالله بن مسعود که گفت: رسول الله ﷺ فرمودند:
«نخستین عیبی که در بنیاسرائیل رخنه کرد این بود که مردی با مرد دیگری دیدار میکرد و میگفت: ای فلانی! از خداوند پروا کن و کاری را که انجام میدهی ترک کن، زیرا برای تو حلال نیست. سپس فردای آن روز دوباره با او دیدار میکرد و این امر مانع از آن نمیشد که با او همغذا، همنوش و همنشین شود. چون چنین کردند، خداوند دلهای برخی از آنان را با برخی دیگر آمیخت.» سپس این آیه را تلاوت فرمودند: {کسانی از بنیاسرائیل که کافر شدند، بر زبان داوود و عیسی بن مریم لعنت شدند} تا سخن خداوند که {فاسقان}. آنگاه فرمودند: «هرگز نه، سوگند به خدا! باید امر به معروف و نهی از منکر کنید، دست ستمگر را بگیرید، او را به زور به سوی حق بازگردانید و او را بر حق استوار دارید.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
یکبار تذکر دادن کافی نیست اگر پس از آن بیتفاوت در آن رفتار مشارکت کنید.
دیگران را متناسب با موقعیت به آنچه خداوند میپسندد ترغیب کردن.
ناپسند دانستن کار نادرست و، هرگاه مسئولانه باشد، کمک به متوقف کردن آن.
استعارهای برای کمرنگ شدن تمایز آنان میان نیکی و بدی و شریک شدنشان در نافرمانی است.
عالمان، امر به معروف و نهی از منکر را به دانش و حکمت و پرهیز از ایجاد مفسدهای بزرگتر پیوند میدهند. مذاهب فقهی اهلسنت تأکید میکنند که اقدام باید با در نظر گرفتن اختیار و توانایی باشد؛ هر کسی مجاز نیست خودسرانه از زور استفاده کند. این روایت ضعیف بهتنهایی نمیتواند حکمی شرعی را ثابت کند؛ وجوب کلی این وظیفه با متون معتبر، از جمله صحیح مسلم، شمارهٔ ۴۹، پشتیبانی میشود.
- وقتی بیعدالتی میبینید، با احترام تذکر دهید و روشی متناسب با موقعیت برگزینید.
- با تأیید یا حمایت از رفتار زیانبار، تذکر بهجای خود را بیاثر نکنید.
- خودسرانه به زور متوسل نشوید؛ در چارچوب مسئولیت خود عمل کنید و مانع آن شوید که اقدام شما مفسدهٔ بزرگتری ایجاد کند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.