Sahih Muslim، حدیث 6405
روایتشده توسط Abu Musa al-Ash'ari. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Musa al-Ash'ari
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الأَشْعَرِيُّ، وَأَبُو كُرَيْبٍ جَمِيعًا عَنْ أَبِي أُسَامَةَ، قَالَ أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا بُرَيْدٌ، عَنْ جَدِّهِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ نَازِلٌ بِالْجِعْرَانَةِ بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ وَمَعَهُ بِلاَلٌ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ أَلاَ تُنْجِزُ لِي يَا مُحَمَّدُ مَا وَعَدْتَنِي فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَبْشِرْ " . فَقَالَ لَهُ الأَعْرَابِيُّ أَكْثَرْتَ عَلَىَّ مِنْ " أَبْشِرْ " . فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى أَبِي مُوسَى وَبِلاَلٍ كَهَيْئَةِ الْغَضْبَانِ فَقَالَ " إِنَّ هَذَا قَدْ رَدَّ الْبُشْرَى فَاقْبَلاَ أَنْتُمَا " . فَقَالاَ قَبِلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . ثُمَّ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِقَدَحٍ فِيهِ مَاءٌ فَغَسَلَ يَدَيْهِ وَوَجْهَهُ فِيهِ وَمَجَّ فِيهِ ثُمَّ قَالَ " اشْرَبَا مِنْهُ وَأَفْرِغَا عَلَى وُجُوهِكُمَا وَنُحُورِكُمَا وَأَبْشِرَا " . فَأَخَذَا الْقَدَحَ فَفَعَلاَ مَا أَمَرَهُمَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَادَتْهُمَا أُمُّ سَلَمَةَ مِنْ وَرَاءِ السِّتْرِ أَفْضِلاَ لأُمِّكُمَا مِمَّا فِي إِنَائِكُمَا . فَأَفْضَلاَ لَهَا مِنْهُ طَائِفَةً .
ابو عامر اشعری و ابو کریب هر دو از ابواسامه برای ما حدیث نقل کردند. ابو عامر گفت: ابواسامه برای ما نقل کرد، برید برای ما نقل کرد، از جدش ابوبرده، او از ابوموسی روایت میکند که گفت: من در محضر پیامبر ﷺ بودم هنگامی که ایشان در جعرانه، مکانی میان مکه و مدینه، فرود آمده بودند و بلال نیز همراهشان بود. مردی بادیهنشین نزد رسول خدا ﷺ آمد و گفت: ای محمد! آیا وعدهای را که به من داده بودی عملی نمیکنی؟ رسول خدا ﷺ به او فرمودند:
«مژده را بپذیر.» آن بادیهنشین گفت: تو مرا با «مژده» بسیار سیراب کردهای (و چیز ملموسی ندادهای). آنگاه رسول خدا ﷺ با حالتی شبیه به خشمگینان رو به ابوموسی و بلال کردند و فرمودند: «این شخص مژده را رد کرد، پس شما دو نفر آن را بپذیرید.» آن دو عرض کردند: پذیرفتیم، ای رسول خدا! سپس رسول خدا ﷺ ظرفی آب طلبیدند و دستها و صورت مبارک خود را در آن شستند و آب دهان خود را در آن انداختند. آنگاه فرمودند: «از آن بنوشید و بر صورتها و سینههای خود بریزید و مژده را بپذیرید.» آنان ظرف را گرفتند و آنچه رسول خدا ﷺ دستور داده بودند انجام دادند. در این هنگام امسلمه از پشت پرده ندا داد: از آنچه در ظرف دارید برای مادرتان نیز سهمی قرار دهید. پس آنان نیز بخشی از آن را برای ایشان کنار گذاشتند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ برکت خود را با یارانش تقسیم کرد و شکرگزاری را به آنان آموخت.
مکانی میان مکه و مدینه که پیامبر ﷺ در آن زمان در آن اقامت داشت.
جستن برکت از چیزی که با پیامبر ﷺ تماس داشته است؛ مانند آبی که در این روایت آمده.
پیامی که شادی و امید به همراه میآورد.
عالمان از این گزارش چنین برداشت کردهاند که یاران پیامبر ﷺ از چیزی که مستقیماً با ایشان تماس یافته بود، برکت میجستند. عالمان کلاسیک این کار را گونهای ویژه از تبرک میدانند که مختص پیامبر ﷺ است؛ این گزارش دلیلی نیست که همین کار را بدون دلیل به دیگران نیز نسبت دهیم. همچنین روشن میشود که یاران سخنان ایشان را با اطمینان میپذیرفتند و پیامبر ﷺ با توجه به امّسلمه، از او خواست بخشی از آب را نگه دارد.
- سخنان نیک و دلگرمی صادقانه را با سپاسگزاری بپذیرید.
- آنچه دارید با دیگران قسمت کنید و خانواده و اطرافیان خود را در نظر بگیرید.
- در جستن برکت از نمونههای نقلشده پیروی کنید و از حدود آنها فراتر نروید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.