Sunan Abi Dawud, hadis 1248
Przekazany przez Abu Bakrah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abu Bakrah
Przekaz
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَشْعَثُ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، قَالَ صَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي خَوْفٍ الظُّهْرَ فَصَفَّ بَعْضَهُمْ خَلْفَهُ وَبَعْضَهُمْ بِإِزَاءِ الْعَدُوِّ فَصَلَّى بِهِمْ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ فَانْطَلَقَ الَّذِينَ صَلَّوْا مَعَهُ فَوَقَفُوا مَوْقِفَ أَصْحَابِهِمْ ثُمَّ جَاءَ أُولَئِكَ فَصَلَّوْا خَلْفَهُ فَصَلَّى بِهِمْ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ فَكَانَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرْبَعًا وَلأَصْحَابِهِ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ . وَبِذَلِكَ كَانَ يُفْتِي الْحَسَنُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ فِي الْمَغْرِبِ يَكُونُ لِلإِمَامِ سِتَّ رَكَعَاتٍ وَلِلْقَوْمِ ثَلاَثًا ثَلاَثًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَكَذَلِكَ قَالَ سُلَيْمَانُ الْيَشْكُرِيُّ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Opowiedział nam Ubajd Allah ibn Mu'az, opowiedział nam mój ojciec, opowiedział nam al-Aszasz, od al-Hasana, od Abu Bakry, który powiedział: Prorok ﷺ poprowadził modlitwę południową w stanie obawy. Część towarzyszy ustawiła się w szeregu za nim, a druga część stanęła naprzeciwko wroga. Poprowadził on tych, którzy byli z nim, w dwóch rakatach, a następnie wypowiedział salam. Wtedy ci, którzy modlili się z nim, odeszli i zajęli miejsca swoich towarzyszy, a tamci przyszli i modlili się za nim. Poprowadził ich w dwóch rakatach, a następnie wypowiedział salam. Tak więc Wysłannik Allaha ﷺ odmówił cztery rakaty, podczas gdy jego towarzysze odmówili po dwa rakaty każdy. Al-Hasan zwykł wydawać orzeczenia prawne na podstawie tej tradycji. Abu Dawud powiedział: Podobnie jest w przypadku modlitwy zachodniej; imam odmówi sześć rakatów, a ludzie po trzy rakaty każdy. Abu Dawud dodał: Jahja ibn Abi Kasir przekazał to w podobny sposób od Abu Salamy, od Dżabira, od Proroka ﷺ; i tak samo przekazał to Sulajman al-Jaszkuiri od Dżabira, od Proroka ﷺ.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
W obliczu zagrożenia modlitwę można odprawiać w grupach, podczas gdy pozostali pełnią wartę.
Forma modlitwy stosowana w sytuacjach, gdy muzułmanie muszą podczas modlitwy strzec się przed niebezpieczeństwem.
Jednostka modlitwy obejmująca między innymi stanie, pokłon i prostrację.
Końcowe pozdrowienie pokoju, którym kończy się modlitwę.
Przekaz pokazuje, że modlitwa zbiorowa odbywa się także w obliczu zagrożenia: grupy zmieniają się, tak aby część osób obserwowała wroga. Al-Hasan oparł na tym swój osąd prawny. Abu Dawud podaje, że według opisanego sposobu imam odprawia sześć rakʿat podczas modlitwy maghrib, a każda z dwóch grup odprawia po trzy. Uczeni omawiają również inne przekazane sposoby odprawiania modlitwy w obliczu zagrożenia; wybór odpowiedniej formy zależy od okoliczności.
- Nie rezygnuj z modlitwy bez uzasadnionej przyczyny z powodu zagrożenia; wybierz odpowiednią formę modlitwy w obliczu zagrożenia.
- W obliczu niebezpieczeństwa ustalcie, kto się modli, a kto pełni wartę, tak aby zadbać zarówno o bezpieczeństwo, jak i o oddawanie czci.
- Uwzględniaj inne autentyczne formy modlitwy w obliczu zagrożenia i kieruj się w tej kwestii wiarygodnym przewodnictwem religijnym.
Ten sahih przekaz z tego samego rozdziału również opisuje, jak grupy na zmianę modlą się za imamem i pełnią wartę w czasie zagrożenia.
Sahih al-Bukhari · #4535 (Sahih)Ibn Umar opisuje w nim, jak dostosowuje się modlitwę do zagrożenia, uzupełniając temat elastyczności w niebezpiecznych sytuacjach.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.