Sunan Abi Dawud, hadis 2512
Przekazany przez Abu Ayyub al-Ansari. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abu Ayyub al-Ansari
Przekaz
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، وَابْنِ، لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَسْلَمَ أَبِي عِمْرَانَ، قَالَ : غَزَوْنَا مِنَ الْمَدِينَةِ نُرِيدُ الْقُسْطَنْطِينِيَّةَ، وَعَلَى الْجَمَاعَةِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ وَالرُّومُ مُلْصِقُو ظُهُورِهِمْ بِحَائِطِ الْمَدِينَةِ، فَحَمَلَ رَجُلٌ عَلَى الْعَدُوِّ فَقَالَ النَّاسُ : مَهْ، مَهْ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، يُلْقِي بِيَدَيْهِ إِلَى التَّهْلُكَةِ . فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ : إِنَّمَا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِينَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ لَمَّا نَصَرَ اللَّهُ نَبِيَّهُ وَأَظْهَرَ الإِسْلاَمَ، قُلْنَا : هَلُمَّ نُقِيمُ فِي أَمْوَالِنَا وَنُصْلِحُهَا، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلاَ تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ } فَالإِلْقَاءُ بِالأَيْدِي إِلَى التَّهْلُكَةِ أَنْ نُقِيمَ فِي أَمْوَالِنَا وَنُصْلِحَهَا وَنَدَعَ الْجِهَادَ . قَالَ أَبُو عِمْرَانَ : فَلَمْ يَزَلْ أَبُو أَيُّوبَ يُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ حَتَّى دُفِنَ بِالْقُسْطَنْطِينِيَّةِ .
Opowiedział nam Ahmad ibn Amr ibn as-Sarh, opowiedział nam Ibn Wahb, od Haywy ibn Szurajha i Ibn Lahi'i, od Jazida ibn Abi Habiba, od Aslama Abu Imrana, który rzekł: Wyruszyliśmy na wyprawę z Medyny w kierunku Konstantynopola, a dowództwo nad grupą sprawował Abd ar-Rahman ibn Chalid ibn al-Walid. Rzymianie przyciskali plecy do murów miasta. Wówczas pewien mężczyzna ruszył do ataku na wroga, a ludzie zawołali:
„Stójcie, stójcie! Nie ma boga oprócz Allaha. On rzuca się własnymi rękami na zgubę!”. Lecz Abu Ajjub powiedział: „Ten werset został objawiony w odniesieniu do nas, grupy Ansarów. Gdy Allah wspomógł Swego Proroka ﷺ i sprawił, że Islam zatriumfował, powiedzieliśmy: »Chodźmy, osiądźmy przy naszych majątkach i zajmijmy się ich poprawą«. Wtedy Allah, Najwyższy, objawił: {I wydawajcie na drodze Allaha i nie rzucajcie się własnymi rękami na zgubę}. Rzucanie się własnymi rękami na zgubę oznacza pozostawanie przy swoich majątkach, by je ulepszać, i porzucenie dżihadu”. Abu Imran dodał: „Abu Ajjub nieustannie walczył na drodze Allaha, aż został pochowany w Konstantynopolu”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Abu Ayyub wyjaśnia, że zaniedbanie sprawy Boga prowadzi do zguby.
Abu Ayyub odnosi wersety do sytuacji Ansarów, którzy po zwycięstwie rozważali pozostanie przy swoim dobytku i zaniechanie walki na drodze Boga. Przekaz opisuje również wyprawę wojskową na Konstantynopol.
Mieszkańcy Medyny, którzy pomagali Prorokowi ﷺ i pierwszym muzułmanom.
Według wyjaśnienia Abu Ayyuba: z powodu przywiązania do majątku zaniedbać obowiązek wysiłku na drodze Boga.
Działanie w celu uzyskania zadowolenia Allaha, co w tym kontekście obejmuje wkład i wysiłek.
Uczeni przytaczają wyjaśnienie Abu Ayyuba jako dowód, że ostrzeżenie przed zgubą nie dotyczy wyłącznie niebezpiecznych działań wojskowych: może obejmować także zaniedbanie obowiązkowego wysiłku z powodu przywiązania do majątku. Przekaz nie daje przyzwolenia na lekkomyślność; wysiłek musi odbywać się zgodnie z zasadami prawa islamskiego i pod prawowitą władzą. Cztery sunnickie szkoły prawa oceniają takie obowiązki z uwzględnieniem okoliczności i pozostałych dowodów.
- Nie pozwól, by miłość do majątku powstrzymała cię od obowiązku wobec Allaha i innych ludzi.
- Wspieraj słuszne cele czasem, środkami lub wiedzą, zgodnie z zasadami islamu.
- Odróżniaj odważny wysiłek od lekkomyślnego działania; oceniaj decyzje w świetle wiedzy i prawowitej władzy.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.