Trybut, łupy i władza · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud, hadis 3004

Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Trybut, łupy i władza
سنن أبي داود

Przekaz

Tekst arabski

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ سُفْيَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ كُفَّارَ قُرَيْشٍ كَتَبُوا إِلَى ابْنِ أُبَىٍّ وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ مَعَهُ الأَوْثَانَ مِنَ الأَوْسِ وَالْخَزْرَجِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَئِذٍ بِالْمَدِينَةِ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ إِنَّكُمْ آوَيْتُمْ صَاحِبَنَا وَإِنَّا نُقْسِمُ بِاللَّهِ لَتُقَاتِلُنَّهُ أَوْ لَتُخْرِجُنَّهُ أَوْ لَنَسِيرَنَّ إِلَيْكُمْ بِأَجْمَعِنَا حَتَّى نَقْتُلَ مُقَاتِلَتَكُمْ وَنَسْتَبِيحَ نِسَاءَكُمْ ‏.‏ فَلَمَّا بَلَغَ ذَلِكَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ مِنْ عَبَدَةِ الأَوْثَانِ اجْتَمَعُوا لِقِتَالِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا بَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَقِيَهُمْ فَقَالَ ‏"‏ لَقَدْ بَلَغَ وَعِيدُ قُرَيْشٍ مِنْكُمُ الْمَبَالِغَ مَا كَانَتْ تَكِيدُكُمْ بِأَكْثَرَ مِمَّا تُرِيدُونَ أَنْ تَكِيدُوا بِهِ أَنْفُسَكُمْ تُرِيدُونَ أَنْ تُقَاتِلُوا أَبْنَاءَكُمْ وَإِخْوَانَكُمْ ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا سَمِعُوا ذَلِكَ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَفَرَّقُوا فَبَلَغَ ذَلِكَ كُفَّارَ قُرَيْشٍ فَكَتَبَتْ كُفَّارُ قُرَيْشٍ بَعْدَ وَقْعَةِ بَدْرٍ إِلَى الْيَهُودِ إِنَّكُمْ أَهْلُ الْحَلْقَةِ وَالْحُصُونِ وَإِنَّكُمْ لَتُقَاتِلُنَّ صَاحِبَنَا أَوْ لَنَفْعَلَنَّ كَذَا وَكَذَا وَلاَ يَحُولُ بَيْنَنَا وَبَيْنَ خَدَمِ نِسَائِكُمْ شَىْءٌ - وَهِيَ الْخَلاَخِيلُ - فَلَمَّا بَلَغَ كِتَابُهُمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَجْمَعَتْ بَنُو النَّضِيرِ بِالْغَدْرِ فَأَرْسَلُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اخْرُجْ إِلَيْنَا فِي ثَلاَثِينَ رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِكَ وَلْيَخْرُجْ مِنَّا ثَلاَثُونَ حَبْرًا حَتَّى نَلْتَقِيَ بِمَكَانِ الْمَنْصَفِ فَيَسْمَعُوا مِنْكَ ‏.‏ فَإِنْ صَدَّقُوكَ وَآمَنُوا بِكَ آمَنَّا بِكَ فَقَصَّ خَبَرَهُمْ فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ غَدَا عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْكَتَائِبِ فَحَصَرَهُمْ فَقَالَ لَهُمْ ‏"‏ إِنَّكُمْ وَاللَّهِ لاَ تَأْمَنُونَ عِنْدِي إِلاَّ بِعَهْدٍ تُعَاهِدُونِي عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏ فَأَبَوْا أَنْ يُعْطُوهُ عَهْدًا فَقَاتَلَهُمْ يَوْمَهُمْ ذَلِكَ ثُمَّ غَدَا الْغَدُ عَلَى بَنِي قُرَيْظَةَ بِالْكَتَائِبِ وَتَرَكَ بَنِي النَّضِيرِ وَدَعَاهُمْ إِلَى أَنْ يُعَاهِدُوهُ فَعَاهَدُوهُ فَانْصَرَفَ عَنْهُمْ وَغَدَا عَلَى بَنِي النَّضِيرِ بِالْكَتَائِبِ فَقَاتَلَهُمْ حَتَّى نَزَلُوا عَلَى الْجَلاَءِ فَجَلَتْ بَنُو النَّضِيرِ وَاحْتَمَلُوا مَا أَقَلَّتِ الإِبِلُ مِنْ أَمْتِعَتِهِمْ وَأَبْوَابِ بُيُوتِهِمْ وَخَشَبِهَا فَكَانَ نَخْلُ بَنِي النَّضِيرِ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَاصَّةً أَعْطَاهُ اللَّهُ إِيَّاهَا وَخَصَّهُ بِهَا فَقَالَ ‏{‏ وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ ‏}‏ يَقُولُ بِغَيْرِ قِتَالٍ فَأَعْطَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَكْثَرَهَا لِلْمُهَاجِرِينَ وَقَسَمَهَا بَيْنَهُمْ وَقَسَمَ مِنْهَا لِرَجُلَيْنِ مِنَ الأَنْصَارِ وَكَانَا ذَوِي حَاجَةٍ لَمْ يَقْسِمْ لأَحَدٍ مِنَ الأَنْصَارِ غَيْرَهُمَا وَبَقِيَ مِنْهَا صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الَّتِي فِي أَيْدِي بَنِي فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا ‏.‏

Tłumaczenie

Opowiedział nam Muhammad ibn Dawud ibn Sufjan, opowiedział nam Abdurrazzak, poinformował nas Ma'mar, od Az-Zuhriego, od Abdurrahmana ibn Ka'ba ibn Malika, od pewnego mężczyzny spośród towarzyszy Proroka ﷺ: Że niewierni z plemienia Kurajszytów napisali do Ibn Ubajja i tych, którzy czcili bożki wraz z nim z plemion Al-Aws i Al-Chazradż, gdy Wysłannik Allaha ﷺ przebywał w Medynie przed bitwą pod Badrem:

„Daliście schronienie naszemu towarzyszowi. Przysięgamy na Allaha, że musicie go zwalczyć lub wygnać, albo przybędziemy do was ze wszystkimi naszymi siłami, aż zabijemy waszych wojowników i weźmiemy wasze kobiety”. Gdy wieść ta dotarła do Abdullaha ibn Ubajja i bałwochwalców, którzy byli z nim, zgromadzili się, by walczyć z Prorokiem ﷺ. Kiedy wiadomość ta dotarła do Proroka ﷺ, udał się do nich i rzekł: „Groźba Kurajszytów wobec was osiągnęła szczyt; nie mogą knuć przeciwko wam nic gorszego niż to, co sami zamierzacie uczynić przeciwko sobie. Czy chcecie walczyć z własnymi synami i braćmi?”. Usłyszawszy to od Proroka ﷺ, rozeszli się. Wieść ta dotarła do niewiernych Kurajszytów, którzy po bitwie pod Badrem napisali do Żydów: „Jesteście ludem broni i twierdz. Musicie walczyć z naszym towarzyszem, inaczej zrobimy tak i tak, i nic nie powstrzyma nas przed sięgnięciem po bransolety waszych kobiet”. Gdy ich list dotarł do Proroka ﷺ, Banu An-Nadir postanowili zdradzić przymierze. Wysłali wiadomość do Wysłannika Allaha ﷺ: „Wyjdź do nas z trzydziestoma mężczyznami spośród twoich towarzyszy, a z naszej strony wyjdzie trzydziestu rabinów, abyśmy spotkali się w miejscu pośrednim i mogli cię wysłuchać. Jeśli uwierzą ci i potwierdzą twoją prawdę, my również uwierzymy”. Narrator opowiedział następnie całą historię. Następnego dnia Wysłannik Allaha ﷺ wyruszył rano ze swoimi oddziałami i obległ ich, mówiąc: „Na Allaha! Nie będziecie bezpieczni przede mną, dopóki nie zawrzecie ze mną przymierza”. Odmówili jednak zawarcia jakiegokolwiek układu, więc walczył z nimi tego samego dnia. Następnego ranka ruszył z oddziałami przeciwko Banu Kurajza, pozostawiając Banu An-Nadir, i wezwał ich do zawarcia przymierza, na co się zgodzili. Następnie powrócił przeciwko Banu An-Nadir z oddziałami i walczył z nimi, aż zgodzili się na wygnanie. Banu An-Nadir zostali wypędzeni i zabrali ze sobą wszystko, co ich wielbłądy mogły unieść z ich dobytku, w tym drzwi swoich domów i drewno. Palmy daktylowe Banu An-Nadir pozostały wyłącznie dla Wysłannika Allaha ﷺ; Allah podarował mu je i wyróżnił go specjalną częścią. Allah powiedział: {To, co Allah podarował Swemu Wysłannikowi od nich – nie musieliście dla niego popędzać koni ani wielbłądów}, czyli bez walki. Prorok ﷺ oddał większość tego Emigrantom (Muhadżirom) i podzielił między nimi, a część przydzielił dwóm mężczyznom spośród Ansarów, którzy byli w potrzebie, nie dzieląc tego między nikim innym z Ansarów poza tymi dwoma. Reszta pozostała jako jałmużna (sadaka) Wysłannika Allaha ﷺ, która znajduje się w rękach potomków Fatimy, niech Allah będzie z niej zadowolony.

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Banoe an-Nadir werd verdeeld zonder veldslag.

Kontekst i przyczyna

Tekst umiejscawia wydarzenia przed bitwą pod Badr i po niej oraz opisuje, jak listy z groźbami i złamanie układu z Banoe an-Nadir doprowadziły do ich wygnania i podziału ich majątku.

Objaśnienie trudnych słów
Fajʾ

Majątek, który trafił do społeczności muzułmańskiej bez bitwy.

Muhadżirun

Towarzysze, którzy wyemigrowali z Mekki do Medyny.

Ansar

Mieszkańcy Medyny, którzy przyjęli i wspierali Proroka ﷺ oraz emigrantów.

Wnioski uczonych

Uczeni wnioskują z wersetu o fajʾ, że taki majątek nie jest tym samym co łupy wojenne dzielone po bitwie. Prorok ﷺ rozdzielił większość między muhadżirun, uwzględniając ich potrzeby, a część przekazał także dwóm potrzebującym z Ansar. Podział należał do jego odpowiedzialności administracyjnej; ta relacja nie daje jednostkom podstaw do samodzielnego przywłaszczania majątku ani stosowania przemocy.

Lekcje na dziś
  1. Zarządzaj wspólnymi zasobami według sprawiedliwych zasad i pod nadzorem uprawnionych władz; nie przywłaszczaj ich samodzielnie.
  2. Przy podziale uwzględniaj konkretne potrzeby oraz prawa różnych grup.
  3. Nie reaguj pochopnie na groźby i konflikty: szukaj odpowiedzialnych działań, które zapobiegną dalszym szkodom.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.