Sunan Abi Dawud, hadis 4270
Przekazany przez Abu al-Darda and Ubadah ibn as-Samit. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Abu Dawud aż do Khalid ibn Dihqan
- 1Mu'ammal ibn al‑Fadl al‑Harraniprzekazał go Abu Dawudمُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ الْحَرَّانِيُّ
- 2Muhammad ibn Shu'aybمُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ
- 3Khalid ibn Dihqanخَالِدِ بْنِ دِهْقَانَ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ دِهْقَانَ، قَالَ كُنَّا فِي غَزْوَةِ الْقُسْطَنْطِينِيَّةِ بِذُلُقْيَةَ فَأَقْبَلَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ فِلَسْطِينَ - مِنْ أَشْرَافِهِمْ وَخِيَارِهِمْ يَعْرِفُونَ ذَلِكَ لَهُ يُقَالُ لَهُ هَانِئُ بْنُ كُلْثُومِ بْنِ شَرِيكٍ الْكِنَانِيُّ - فَسَلَّمَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي زَكَرِيَّا وَكَانَ يَعْرِفُ لَهُ حَقَّهُ قَالَ لَنَا خَالِدٌ فَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زَكَرِيَّا قَالَ سَمِعْتُ أُمَّ الدَّرْدَاءِ تَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " كُلُّ ذَنْبٍ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَغْفِرَهُ إِلاَّ مَنْ مَاتَ مُشْرِكًا أَوْ مُؤْمِنٌ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا " . فَقَالَ هَانِئُ بْنُ كُلْثُومٍ سَمِعْتُ مَحْمُودَ بْنَ الرَّبِيعِ يُحَدِّثُ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ أَنَّهُ سَمِعَهُ يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " مَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا فَاعْتَبَطَ بِقَتْلِهِ لَمْ يَقْبَلِ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلاَ عَدْلاً " . قَالَ لَنَا خَالِدٌ ثُمَّ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي زَكَرِيَّا عَنْ أُمِّ الدَّرْدَاءِ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَزَالُ الْمُؤْمِنُ مُعْنِقًا صَالِحًا مَا لَمْ يُصِبْ دَمًا حَرَامًا فَإِذَا أَصَابَ دَمًا حَرَامًا بَلَّحَ " . وَحَدَّثَ هَانِئُ بْنُ كُلْثُومٍ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ سَوَاءً .
Opowiedział nam Mu'ammal ibn al-Fadl al-Harrani, opowiedział nam Muhammad ibn Szu'ajb, od Chalida ibn Dihkana, który rzekł: Byliśmy podczas wyprawy na Konstantynopol, w Dhulukijji, gdy zbliżył się mężczyzna z ludu Palestyny — z ich szlachty i najlepszych, którzy znali jego rangę — zwany Hani' ibn Kulszum ibn Szarik al-Kinani. Pozdrowił on Abdullaha ibn Abi Zakarijję, który znał jego pozycję. Powiedział nam Chalik: Abdullah ibn Abi Zakarijja opowiedział nam: Słyszałem, jak Umm ad-Darda' mówiła: Słyszałam, jak Abu Darda' mówił: Słyszałem Wysłannika Allaha ﷺ mówiącego:
«Można mieć nadzieję, że Allah przebaczy każdy grzech, z wyjątkiem tego, kto umrze jako bałwochwalca, lub wierzącego, który celowo zabije innego wierzącego». Wtedy powiedział Hani' ibn Kulszum: Słyszałem, jak Mahmud ibn ar-Rabi' przekazywał od Ubady ibn as-Samita, że ten słyszał Wysłannika Allaha ﷺ mówiącego: «Kto niesprawiedliwie zabije wierzącego, Allah nie przyjmie od niego żadnego uczynku obowiązkowego ani dobrowolnego». Powiedział nam Chalik: Następnie opowiedział mi Ibn Abi Zakarijja, od Umm ad-Darda', od Abu Darda', że Wysłannik Allaha ﷺ powiedział: «Wierzący wciąż postępuje szybko i dobrze, dopóki nie przeleje zakazanej krwi; lecz gdy przeleje zakazaną krew, zatrzymuje się i grzęźnie». I Hani' ibn Kulszum przekazał od Mahmuda ibn ar-Rabiego, od Ubady ibn as-Samita, od Wysłannika Allaha ﷺ to samo.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Umyślne przelewanie zakazanej krwi zagraża przebaczeniu i dobrym uczynkom.
Bezpodstawne zabicie lub zranienie człowieka.
Ani dodatkowy akt czci, ani obowiązkowy akt religijny.
Wierzący zostaje duchowo zahamowany i przestaje czynić postępy.
Uczeni uznają umyślne zabicie niewinnego wierzącego za jeden z najcięższych grzechów. Ostrzeżenie, że uczynki nie zostaną przyjęte, wskazuje na poważną groźbę i odrzucenie nagrody, ale samo w sobie nie oznacza, że sprawca wypada z islamu. Teksty koraniczne o skrusze i odpłacie należy odczytywać łącznie: szczera skrucha pozostaje konieczna, podobnie jak uwzględnienie praw bliskich ofiary oraz możliwości odpłaty lub przebaczenia. Sunnickie szkoły prawa nie pozostawiają takich spraw samosądowi; podlegają one właściwej władzy i procedurom prawnym.
- Opanuj gniew i poszukaj pomocy u zaufanego mediatora, zanim konflikt się zaostrzy.
- Nigdy nie szukaj zemsty ani nie wymierzaj sprawiedliwości na własną rękę; sprawy dotyczące przemocy pozostaw właściwym organom i zgodnym z prawem procedurom.
- Kto wyrządził komuś krzywdę, powinien okazać skruchę, dążyć do zadośćuczynienia wobec ofiary lub jej bliskich oraz zapobiec dalszym szkodom.
Ten przekaz sahih wymienia wyjątkowe przypadki, w których życie muzułmanina nie jest chronione prawnie; oba teksty podkreślają świętość życia i zakaz samosądu.
Sunan Abi Dawud · #4268 (Sahih)Ten przekaz sahih z tego samego rozdziału omawia niebezpieczeństwo wzajemnych walk i ukazuje poważne konsekwencje przemocy wobec muzułmanów.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.