Poręczenie · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadis 2297

Przekazany przez Aisha. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Poręczenie
صحيح البخاري
Kto go przekazał?

Przekazał Aisha

Sahih (wiarygodny)

Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.

Przekaz

Tekst arabski

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لَمْ أَعْقِلْ أَبَوَىَّ إِلاَّ وَهُمَا يَدِينَانِ الدِّينَ‏.‏ وَقَالَ أَبُو صَالِحٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ عَنْ يُونُسَ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَمْ أَعْقِلْ أَبَوَىَّ قَطُّ، إِلاَّ وَهُمَا يَدِينَانِ الدِّينَ، وَلَمْ يَمُرَّ عَلَيْنَا يَوْمٌ إِلاَّ يَأْتِينَا فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَرَفَىِ النَّهَارِ بُكْرَةً وَعَشِيَّةً، فَلَمَّا ابْتُلِيَ الْمُسْلِمُونَ خَرَجَ أَبُو بَكْرٍ مُهَاجِرًا قِبَلَ الْحَبَشَةِ، حَتَّى إِذَا بَلَغَ بَرْكَ الْغِمَادِ لَقِيَهُ ابْنُ الدَّغِنَةِ ـ وَهْوَ سَيِّدُ الْقَارَةِ ـ فَقَالَ أَيْنَ تُرِيدُ يَا أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَخْرَجَنِي قَوْمِي فَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَسِيحَ فِي الأَرْضِ فَأَعْبُدَ رَبِّي‏.‏ قَالَ ابْنُ الدَّغِنَةِ إِنَّ مِثْلَكَ لاَ يَخْرُجُ وَلاَ يُخْرَجُ، فَإِنَّكَ تَكْسِبُ الْمَعْدُومَ، وَتَصِلُ الرَّحِمَ، وَتَحْمِلُ الْكَلَّ، وَتَقْرِي الضَّيْفَ، وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ، وَأَنَا لَكَ جَارٌ فَارْجِعْ فَاعْبُدْ رَبَّكَ بِبِلاَدِكَ‏.‏ فَارْتَحَلَ ابْنُ الدَّغِنَةِ، فَرَجَعَ مَعَ أَبِي بَكْرٍ، فَطَافَ فِي أَشْرَافِ كُفَّارِ قُرَيْشٍ، فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ لاَ يَخْرُجُ مِثْلُهُ، وَلاَ يُخْرَجُ، أَتُخْرِجُونَ رَجُلاً يُكْسِبُ الْمَعْدُومَ، وَيَصِلُ الرَّحِمَ، وَيَحْمِلُ الْكَلَّ، وَيَقْرِي الضَّيْفَ، وَيُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ‏.‏ فَأَنْفَذَتْ قُرَيْشٌ جِوَارَ ابْنِ الدَّغِنَةِ وَآمَنُوا أَبَا بَكْرٍ وَقَالُوا لاِبْنِ الدَّغِنَةِ مُرْ أَبَا بَكْرٍ فَلْيَعْبُدْ رَبَّهُ فِي دَارِهِ، فَلْيُصَلِّ وَلْيَقْرَأْ مَا شَاءَ، وَلاَ يُؤْذِينَا بِذَلِكَ، وَلاَ يَسْتَعْلِنْ بِهِ، فَإِنَّا قَدْ خَشِينَا أَنْ يَفْتِنَ أَبْنَاءَنَا وَنِسَاءَنَا‏.‏ قَالَ ذَلِكَ ابْنُ الدَّغِنَةِ لأَبِي بَكْرٍ، فَطَفِقَ أَبُو بَكْرٍ يَعْبُدُ رَبَّهُ فِي دَارِهِ، وَلاَ يَسْتَعْلِنُ بِالصَّلاَةِ وَلاَ الْقِرَاءَةِ فِي غَيْرِ دَارِهِ، ثُمَّ بَدَا لأَبِي بَكْرٍ فَابْتَنَى مَسْجِدًا بِفِنَاءِ دَارِهِ، وَبَرَزَ فَكَانَ يُصَلِّي فِيهِ، وَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ، فَيَتَقَصَّفُ عَلَيْهِ نِسَاءُ الْمُشْرِكِينَ وَأَبْنَاؤُهُمْ، يَعْجَبُونَ وَيَنْظُرُونَ إِلَيْهِ، وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَجُلاً بَكَّاءً لاَ يَمْلِكُ دَمْعَهُ حِينَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ، فَأَفْزَعَ ذَلِكَ أَشْرَافَ قُرَيْشٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ، فَأَرْسَلُوا إِلَى ابْنِ الدَّغِنَةِ فَقَدِمَ عَلَيْهِمْ، فَقَالُوا لَهُ إِنَّا كُنَّا أَجَرْنَا أَبَا بَكْرٍ عَلَى أَنْ يَعْبُدَ رَبَّهُ فِي دَارِهِ، وَإِنَّهُ جَاوَزَ ذَلِكَ، فَابْتَنَى مَسْجِدًا بِفِنَاءِ دَارِهِ، وَأَعْلَنَ الصَّلاَةَ وَالْقِرَاءَةَ، وَقَدْ خَشِينَا أَنْ يَفْتِنَ أَبْنَاءَنَا وَنِسَاءَنَا، فَأْتِهِ فَإِنْ أَحَبَّ أَنْ يَقْتَصِرَ عَلَى أَنْ يَعْبُدَ رَبَّهُ فِي دَارِهِ فَعَلَ، وَإِنْ أَبَى إِلاَّ أَنْ يُعْلِنَ ذَلِكَ فَسَلْهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْكَ ذِمَّتَكَ، فَإِنَّا كَرِهْنَا أَنْ نُخْفِرَكَ، وَلَسْنَا مُقِرِّينَ لأَبِي بَكْرٍ الاِسْتِعْلاَنَ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَتَى ابْنُ الدَّغِنَةِ أَبَا بَكْرٍ، فَقَالَ قَدْ عَلِمْتَ الَّذِي عَقَدْتُ لَكَ عَلَيْهِ، فَإِمَّا أَنْ تَقْتَصِرَ عَلَى ذَلِكَ وَإِمَّا أَنْ تَرُدَّ إِلَىَّ ذِمَّتِي، فَإِنِّي لاَ أُحِبُّ أَنْ تَسْمَعَ الْعَرَبُ أَنِّي أُخْفِرْتُ فِي رَجُلٍ عَقَدْتُ لَهُ‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي أَرُدُّ إِلَيْكَ جِوَارَكَ، وَأَرْضَى بِجِوَارِ اللَّهِ‏.‏ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَئِذٍ بِمَكَّةَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ قَدْ أُرِيتُ دَارَ هِجْرَتِكُمْ، رَأَيْتُ سَبْخَةً ذَاتَ نَخْلٍ بَيْنَ لاَبَتَيْنِ ‏"‏‏.‏ وَهُمَا الْحَرَّتَانِ، فَهَاجَرَ مَنْ هَاجَرَ قِبَلَ الْمَدِينَةِ حِينَ ذَكَرَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَرَجَعَ إِلَى الْمَدِينَةِ بَعْضُ مَنْ كَانَ هَاجَرَ إِلَى أَرْضِ الْحَبَشَةِ، وَتَجَهَّزَ أَبُو بَكْرٍ مُهَاجِرًا، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ عَلَى رِسْلِكَ فَإِنِّي أَرْجُو أَنْ يُؤْذَنَ لِي ‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ هَلْ تَرْجُو ذَلِكَ بِأَبِي أَنْتَ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏‏.‏ فَحَبَسَ أَبُو بَكْرٍ نَفْسَهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيَصْحَبَهُ وَعَلَفَ رَاحِلَتَيْنِ كَانَتَا عِنْدَهُ وَرَقَ السَّمُرِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ‏.‏

Tłumaczenie

Opowiedział nam Jahja ibn Bukajr, opowiedział nam Al-Lajs, od Ukajla. Ibn Szihab powiedział: Poinformował mnie Urwa ibn Az-Zubajr, że Aisza – niech Allah będzie z niej zadowolony – żona Proroka ﷺ, powiedziała:

„Nie pamiętam swoich rodziców inaczej, jak tylko wyznających tę religię”. Abu Salih powiedział: Opowiedział mi Abdullah, od Junusa, od Az-Zuhriego, który rzekł: Poinformował mnie Urwa ibn Az-Zubajr, że Aisza – niech Allah będzie z niej zadowolony – powiedziała: „Nigdy nie znałam swoich rodziców inaczej, jak tylko wyznających tę religię, i nie minął nas ani jeden dzień, by nie odwiedził nas Wysłannik Allaha ﷺ o obu porach dnia: rano i wieczorem. Gdy muzułmanie zostali poddani prześladowaniom, Abu Bakr wyruszył jako emigrant w stronę Abisynii. Kiedy dotarł do Bark al-Ghimad, spotkał Ibn Ad-Daghinę – przywódcę plemienia Kara – który zapytał: «Dokąd zmierzasz, o Abu Bakrze?» Abu Bakr odpowiedział: «Mój lud wypędził mnie z kraju, pragnę więc wędrować po ziemi i czcić mojego Pana». Ibn Ad-Daghina rzekł: «Człowiek taki jak ty nie powinien wychodzić ani być wypędzany, gdyż wspierasz ubogich, utrzymujesz więzy pokrewieństwa, troszczysz się o słabych, podejmujesz gości i pomagasz w trudnych chwilach prawdy. Jestem twoim opiekunem, wróć więc i czcij swojego Pana w swojej ojczyźnie». Ibn Ad-Daghina wyruszył wraz z Abu Bakrem i powrócił z nim, po czym udał się do znamienitych niewiernych z Kurajszytów i powiedział im: «Człowiek taki jak Abu Bakr nie powinien wychodzić ani być wypędzany. Czyż chcecie wypędzić człowieka, który wspiera ubogich, utrzymuje więzy pokrewieństwa, troszczy się o słabych, podejmuje gości i pomaga w trudnych chwilach prawdy?» Kurajszyci uznali ochronę Ibn Ad-Daghiny i zapewnili bezpieczeństwo Abu Bakrowi, mówiąc do Ibn Ad-Daghiny: «Nakaż Abu Bakrowi, by czcił swojego Pana w swoim domu, modlił się i czytał, co zechce, lecz niech nam tym nie szkodzi i nie czyni tego publicznie, obawiamy się bowiem, że zwiedzie to naszych synów i kobiety». Ibn Ad-Daghina przekazał to Abu Bakrowi, ten zaś zaczął czcić swojego Pana w swoim domu, nie modląc się ani nie recytując głośno poza nim. Później jednak Abu Bakr wpadł na pomysł zbudowania meczetu na dziedzińcu przed swoim domem. Zrealizował ten zamiar i zaczął modlić się tam oraz recytować Koran na głos. Kobiety i dzieci bałwochwalców zaczęły gromadzić się wokół niego, patrząc z zaciekawieniem. Abu Bakr był człowiekiem płaczliwym i nie potrafił powstrzymać łez podczas recytacji Korana. To zaniepokoiło znamienitych bałwochwalców z Kurajszytów, wysłali więc posłańców po Ibn Ad-Daghinę. Gdy przybył, powiedzieli mu: «Zapewniliśmy Abu Bakrowi ochronę pod warunkiem, że będzie czcił swojego Pana w swoim domu, on jednak przekroczył te granice, budując meczet na dziedzińcu i jawnie modląc się oraz recytując Koran. Obawiamy się, że zwiedzie to nasze kobiety i dzieci. Udaj się do niego i jeśli zechce ograniczyć się do czczenia Pana w swoim domu, niech tak uczyni; jeśli zaś odmówi i będzie trwał przy jawności, poproś go, by zwrócił ci twoją opiekę. Nie chcemy bowiem łamać danego ci słowa, ale nie możemy też tolerować jawnych praktyk Abu Bakra». Aisza opowiadała dalej: Ibn Ad-Daghina przyszedł do Abu Bakra i rzekł: «Wiesz, na jakich warunkach zawarłem z tobą umowę. Albo się do nich zastosujesz, albo zwrócisz mi moją opiekę, nie chcę bowiem, by Arabowie usłyszeli, że złamano słowo dane człowiekowi, któremu udzieliłem ochrony». Abu Bakr odpowiedział: «Zwracam ci twoją opiekę i zadowalam się ochroną Allaha». Wysłannik Allaha ﷺ przebywał wówczas w Mekce i rzekł: «Pokazano mi miejsce waszej emigracji. Ujrzałem słoną krainę z palmami daktylowymi, położoną między dwoma lawowymi równinami» – czyli dwiema Harrami. Ci, którzy mieli emigrować, ruszyli więc w stronę Medyny, gdy Wysłannik Allaha ﷺ o tym wspomniał, a niektórzy z tych, którzy wcześniej wyemigrowali do Abisynii, również udali się do Medyny. Abu Bakr przygotował się do emigracji, lecz Wysłannik Allaha ﷺ powiedział mu: «Poczekaj, mam nadzieję, że i ja otrzymam pozwolenie». Abu Bakr zapytał: «Czy naprawdę masz taką nadzieję, niech mój ojciec będzie za ciebie okupem?» Odpowiedział: «Tak». Abu Bakr wstrzymał się zatem z wyjazdem, aby towarzyszyć Wysłannikowi Allaha ﷺ, i przez cztery miesiące karmił dwie swoje wielbłądzice liśćmi drzew samur.

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Charakter Abu Bakra i niezłomna wiara doprowadziły go pod opiekę Allaha.

Kontekst i przyczyna

Przekaz opisuje prześladowania muzułmanów w Mekce, zamiar Abu Bakra, by udać się do Abisynii, oraz objęcie go ochroną przez Ibn ad-Daghina. Później Abu Bakr zwrócił tę ochronę i czekał na sposobność, by wyemigrować do Medyny razem z Prorokiem ﷺ.

Objaśnienie trudnych słów
Dhimma lub jiwar

Uroczyste zobowiązanie do zapewnienia ochrony i bezpieczeństwa.

Hidżra

Emigracja podjęta ze względu na wiarę, taka jak przeprowadzka z Mekki do Medyny.

Harra

Pole pokryte ciemnymi kamieniami wulkanicznymi; Medyna leży między dwoma takimi polami.

Wnioski uczonych

Klasyczni uczeni wskazują, że troska Abu Bakra o potrzebujących, krewnych, gości i osoby w trudnej sytuacji świadczy o jego szlachetnym charakterze. To wydarzenie pokazuje również, że ochronę i zobowiązania należy traktować poważnie: Abu Bakr pozostał wierny swojej wierze i zwrócił ochronę Ibn ad-Daghina, gdy jej warunki zaczęły go ograniczać. Uczeni podkreślają ponadto zasługę cierpliwości i przygotowania do emigracji oraz szczególną lojalność Abu Bakra, który czekał, by towarzyszyć Prorokowi ﷺ.

Lekcje na dziś
  1. Okazuj wiarę w relacjach z ludźmi: pomagaj potrzebującym, utrzymuj więzi rodzinne i gościnnie przyjmuj gości.
  2. Dotrzymuj obietnic i zobowiązań, a gdy ich warunki są sprzeczne z twoim sumieniem, omawiaj je uczciwie.
  3. Starannie przygotowuj się do ważnych kroków i ćwicz cierpliwość, gdy musisz czekać na właściwy moment.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.