Sahih al-Bukhari, hadis 3039
Przekazany przez Al-Bara ibn Azib. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Al-Bara ibn Azib
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ يُحَدِّثُ قَالَ جَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الرَّجَّالَةِ يَوْمَ أُحُدٍ ـ وَكَانُوا خَمْسِينَ رَجُلاً ـ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جُبَيْرٍ فَقَالَ " إِنْ رَأَيْتُمُونَا تَخْطَفُنَا الطَّيْرُ، فَلاَ تَبْرَحُوا مَكَانَكُمْ هَذَا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ، وَإِنْ رَأَيْتُمُونَا هَزَمْنَا الْقَوْمَ وَأَوْطَأْنَاهُمْ فَلاَ تَبْرَحُوا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ " فَهَزَمُوهُمْ. قَالَ فَأَنَا وَاللَّهِ رَأَيْتُ النِّسَاءَ يَشْتَدِدْنَ قَدْ بَدَتْ خَلاَخِلُهُنَّ وَأَسْوُقُهُنَّ رَافِعَاتٍ ثِيَابَهُنَّ، فَقَالَ أَصْحَابُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُبَيْرٍ الْغَنِيمَةَ ـ أَىْ قَوْمِ ـ الْغَنِيمَةَ، ظَهَرَ أَصْحَابُكُمْ فَمَا تَنْتَظِرُونَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جُبَيْرٍ أَنَسِيتُمْ مَا قَالَ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالُوا وَاللَّهِ لَنَأْتِيَنَّ النَّاسَ فَلَنُصِيبَنَّ مِنَ الْغَنِيمَةِ. فَلَمَّا أَتَوْهُمْ صُرِفَتْ وُجُوهُهُمْ فَأَقْبَلُوا مُنْهَزِمِينَ، فَذَاكَ إِذْ يَدْعُوهُمُ الرَّسُولُ فِي أُخْرَاهُمْ، فَلَمْ يَبْقَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غَيْرُ اثْنَىْ عَشَرَ رَجُلاً، فَأَصَابُوا مِنَّا سَبْعِينَ، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ أَصَابَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ بَدْرٍ أَرْبَعِينَ وَمِائَةً سَبْعِينَ أَسِيرًا وَسَبْعِينَ قَتِيلاً، فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ أَفِي الْقَوْمِ مُحَمَّدٌ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، فَنَهَاهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُجِيبُوهُ ثُمَّ قَالَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ أَبِي قُحَافَةَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ قَالَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ الْخَطَّابِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَمَّا هَؤُلاَءِ فَقَدْ قُتِلُوا. فَمَا مَلَكَ عُمَرُ نَفْسَهُ فَقَالَ كَذَبْتَ وَاللَّهِ يَا عَدُوَّ اللَّهِ، إِنَّ الَّذِينَ عَدَدْتَ لأَحْيَاءٌ كُلُّهُمْ، وَقَدْ بَقِيَ لَكَ مَا يَسُوؤُكَ. قَالَ يَوْمٌ بِيَوْمِ بَدْرٍ، وَالْحَرْبُ سِجَالٌ، إِنَّكُمْ سَتَجِدُونَ فِي الْقَوْمِ مُثْلَةً لَمْ آمُرْ بِهَا وَلَمْ تَسُؤْنِي، ثُمَّ أَخَذَ يَرْتَجِزُ أُعْلُ هُبَلْ، أُعْلُ هُبَلْ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ تُجِيبُوا لَهُ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا نَقُولُ قَالَ " قُولُوا اللَّهُ أَعْلَى وَأَجَلُّ ". قَالَ إِنَّ لَنَا الْعُزَّى وَلاَ عُزَّى لَكُمْ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ تُجِيبُوا لَهُ ". قَالَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا نَقُولُ قَالَ " قُولُوا اللَّهُ مَوْلاَنَا وَلاَ مَوْلَى لَكُمْ ".
Przekazał Al-Bara' bin Azib: Prorok ﷺ mianował Abdullaha bin Jubaira dowódcą łuczników, których było pięćdziesięciu, w dniu bitwy pod Uhud. Rozkazał im:
„Trwajcie na swoich stanowiskach i nie opuszczajcie ich, nawet jeśli zobaczycie ptaki porywające nas; nie ruszajcie się z tego miejsca, dopóki nie poślę po was. A jeśli zobaczycie, że pokonaliśmy wroga i zmusiliśmy go do ucieczki, nadal nie opuszczajcie swych pozycji, dopóki nie wyślę kogoś po was”. Wówczas niewierni zostali pokonani. Na Allaha, widziałem kobiety uciekające, podnoszące szaty i odsłaniające swe nogi oraz bransolety na kostkach. Towarzysze Abdullaha bin Jubaira powiedzieli wtedy: „Łupy! O ludzie, łupy! Wasi towarzysze zwyciężyli, na co czekacie?” Abdullah bin Jubair odpowiedział: „Czy zapomnieliście, co powiedział wam Wysłannik Allaha ﷺ?” Oni odparli: „Na Allaha! Pójdziemy do ludzi (wroga) i weźmiemy nasz udział z łupów wojennych”. Lecz gdy do nich dotarli, zostali zmuszeni do odwrotu w porażce. W tym czasie Wysłannik Allaha ﷺ był za nimi, wzywając ich do powrotu. Przy Proroku ﷺ pozostało tylko dwunastu mężczyzn, a niewierni zabili siedemdziesięciu z nas. W dniu bitwy pod Badrem Prorok ﷺ i jego towarzysze sprawili, że poganie stracili stu czterdziestu ludzi, z czego siedemdziesięciu zostało pojmanych, a siedemdziesięciu zabitych. Wtedy Abu Sufjan zapytał trzykrotnie: „Czy Muhammad jest wśród tych ludzi?” Prorok ﷺ nakazał swoim towarzyszom, by mu nie odpowiadali. Następnie zapytał trzykrotnie: „Czy syn Abu Kuhafy jest wśród tych ludzi?” I znów zapytał trzykrotnie: „Czy syn Al-Chattaba jest wśród tych ludzi?” Potem wrócił do swoich towarzyszy i rzekł: „Co do tych, to zostali zabici”. Umar nie zdołał się powstrzymać i powiedział: „Kłamiesz, na Allaha, o wrogu Allaha! Wszyscy, których wymieniłeś, żyją, a wciąż pozostało coś, co cię zasmuci”. Abu Sufjan rzekł: „Dzień za dzień Badru, a wojna toczy się koleją losu. Znajdziecie okaleczenia wśród waszych zabitych, lecz nie rozkazałem tego, ani mnie to nie martwi”. Następnie zaczął radośnie recytować: „Wznieś się, Hubalu! Wznieś się, Hubalu!” Prorok ﷺ zwrócił się do swoich towarzyszy: „Czyż mu nie odpowiecie?” Zapytali: „O Wysłanniku Allaha, co mamy powiedzieć?” Odpowiedział: „Powiedzcie: Allah jest Najwyższy i Najwspanialszy”. Abu Sufjan rzekł: „Mamy Al-Uzzę, a wy nie macie Uzzy”. Prorok ﷺ ponownie zapytał: „Czyż mu nie odpowiecie?” Zapytali: „O Wysłanniku Allaha, co mamy powiedzieć?” Odpowiedział: „Powiedzcie: Allah jest naszym Opiekunem, a wy nie macie opiekuna”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Łucznicy mieli pozostać na swoich stanowiskach i wykonywać polecenia Proroka ﷺ.
Hadis opisuje wydarzenia podczas bitwy pod Uhud: Prorok ﷺ powierzył pięćdziesięciu łucznikom dowództwo Abdullaha ibn Dżubajra i nakazał im nie opuszczać stanowiska bez jego zgody.
Grupa, która strzegła strategicznego stanowiska, posługując się łukami i strzałami.
Mienie dzielone po bitwie zgodnie z obowiązującymi zasadami.
Posągi bóstw czczone przez mekkańskich politeistów.
Klasyczni uczeni podkreślają, że należy wykonywać zgodne z prawem polecenie Proroka ﷺ także wtedy, gdy sytuacja wydaje się zmieniać na korzyść. To wydarzenie pokazuje, że opuszczenie wyznaczonego stanowiska może mieć poważne konsekwencje. Uczeni wskazują również na różnicę między wytrwałym posłuszeństwem a dążeniem do osobistych korzyści. Odpowiedzi Proroka ﷺ na hasła dotyczące bóstw potwierdzają, że tylko Allah jest Najwyższy i jest prawdziwym Opiekunem. Sunnickie szkoły prawa nie wywodzą z tego zgody na indywidualne stosowanie przemocy: zasady dotyczące walki zbrojnej podlegają uznanej władzy i określonym warunkom prawnym.
- Przestrzegaj jasnych ustaleń i powierzonych obowiązków, nawet gdy pojawia się okazja do zysku.
- Nie przedkładaj osobistej korzyści nad wierność zgodnemu z prawem poleceniu.
- Na prowokacyjne hasła odpowiadaj wytrwale i słowami potwierdzającymi jedność Allaha.
Ten przekaz opisuje, jak podczas Uhud opatrzono ranę Proroka ﷺ, i stanowi dodatkowy kontekst wydarzeń tej bitwy.
Sahih al-Bukhari · #2783 (Sahih)Ten przekaz sahih uczy, że dżihad i szczera intencja pozostają aktualne także po zdobyciu Mekki, umieszczając temat dżihadu w szerszym kontekście religijnym.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.