Sahih al-Bukhari, hadis 3081
Przekazany przez Ali ibn Abi Talib. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Ali ibn Abi Talib
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَوْشَبٍ الطَّائِفِيُّ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَكَانَ، عُثْمَانِيًّا فَقَالَ لاِبْنِ عَطِيَّةَ وَكَانَ عَلَوِيًّا إِنِّي لأَعْلَمُ مَا الَّذِي جَرَّأَ صَاحِبَكَ عَلَى الدِّمَاءِ سَمِعْتُهُ يَقُولُ بَعَثَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَالزُّبَيْرَ، فَقَالَ " ائْتُوا رَوْضَةَ كَذَا، وَتَجِدُونَ بِهَا امْرَأَةً أَعْطَاهَا حَاطِبٌ كِتَابًا ". فَأَتَيْنَا الرَّوْضَةَ فَقُلْنَا الْكِتَابَ. قَالَتْ لَمْ يُعْطِنِي. فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ أَوْ لأُجَرِّدَنَّكِ. فَأَخْرَجَتْ مِنْ حُجْزَتِهَا، فَأَرْسَلَ إِلَى حَاطِبٍ فَقَالَ لاَ تَعْجَلْ، وَاللَّهِ مَا كَفَرْتُ وَلاَ ازْدَدْتُ لِلإِسْلاَمِ إِلاَّ حُبًّا، وَلَمْ يَكُنْ أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِكَ إِلاَّ وَلَهُ بِمَكَّةَ مَنْ يَدْفَعُ اللَّهُ بِهِ عَنْ أَهْلِهِ وَمَالِهِ، وَلَمْ يَكُنْ لِي أَحَدٌ، فَأَحْبَبْتُ أَنْ أَتَّخِذَ عِنْدَهُمْ يَدًا. فَصَدَّقَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم. قَالَ عُمَرُ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَهُ، فَإِنَّهُ قَدْ نَافَقَ. فَقَالَ " مَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ، فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ ". فَهَذَا الَّذِي جَرَّأَهُ.
Sa’d ibn Ubajda przekazał: Abu Abd ar-Rahman, który był zwolennikiem Usmana, rzekł do Ibn Atijji, będącego zwolennikiem Alego:
„Wiem doskonale, co skłoniło twojego towarzysza (tj. Alego) do przelewania krwi. Słyszałem, jak mówił: Prorok ﷺ wysłał mnie i Az-Zubajra, mówiąc: »Udajcie się do takiego a takiego ogrodu (Rawda), gdzie znajdziecie kobietę, której Hatib wręczył list«. Przybyliśmy więc do owego ogrodu i zażądaliśmy: »Oddaj list!«. Ona odpowiedziała: »Nie dał mi żadnego listu«. Wtedy powiedzieliśmy: »Albo go oddasz, albo cię rozbierzemy!«. Wówczas wyjęła go ze swojej przepaski. Prorok ﷺ wezwał Hatiba, który powiedział: »Nie spiesz się z osądzaniem mnie! Na Allaha, nie stałem się niewiernym ani nie przestałem kochać Islamu – wręcz przeciwnie, moja miłość do niego tylko wzrosła. Każdy z twoich towarzyszy ma w Mekce krewnych, którzy chronią jego rodzinę i mienie, lecz ja nie miałem tam nikogo. Chciałem więc wyświadczyć im przysługę, aby oni w zamian zadbali o moją rodzinę i dobytek«. Prorok ﷺ uwierzył mu. Umar rzekł: »Pozwól mi ściąć mu głowę, gdyż dopuścił się obłudy!«. Lecz Prorok ﷺ odpowiedział: »Skąd możesz wiedzieć? Być może Allah spojrzał na uczestników bitwy pod Badrem i rzekł im: Czyńcie, co chcecie, gdyż wam przebaczyłem«”. I to właśnie ośmieliło go do tego czynu.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ przyjął szczere wyjaśnienie Hatiba i powstrzymał Umara przed pochopnym osądem.
Hatib ibn Abi Balta'a wysłał list do mieszkańców Mekki podczas przygotowań do wyprawy na Mekkę. Prorok ﷺ polecił Alemu i az-Zubairowi przechwycić list, a następnie poprosił Hatiba o wyjaśnienie. Hatib powiedział, że nie zamierzał wyrzec się wiary, lecz miał nadzieję w ten sposób zapewnić bezpieczeństwo swojej rodzinie w Mekce. Prorok ﷺ przyjął jego wyjaśnienie i przypomniał o udziale Hatiba w bitwie pod Badr.
Ukrywanie niewiary przy jednoczesnym okazywaniu wiary na zewnątrz.
Towarzysze Proroka, którzy uczestniczyli w bitwie pod Badr — jednej z wczesnych i przełomowych bitew.
Nawiązać dobre relacje lub wyświadczyć przysługę, w przypadku Hatiba po to, by pomóc chronić rodzinę i dobytek.
Uczeni wyciągają z tej relacji wniosek, że poważny błąd nie dowodzi automatycznie, iż ktoś jest niewierzący lub obłudny: należy uwzględnić intencję, okoliczności i jasne wyjaśnienie. Hadis uczy również, że osoby sprawujące władzę powinny dokładnie zbadać sprawę, zanim nałożą surową karę, a wcześniejsze zasługi i szczera służba mają znaczenie, nie zwalniając jednak nikogo z wszelkiej odpowiedzialności. Wypowiedź o ludziach z Badr jest rozumiana jako szczególne Boże przebaczenie, a nie jako ogólne przyzwolenie na grzechy.
- Nie wydawaj surowego osądu o czyjejś wierze, zanim dokładnie nie zbadasz faktów i nie wysłuchasz wyjaśnienia tej osoby.
- Jeśli popełnisz poważny błąd, szczerze wyjaśnij swoje intencje i weź odpowiedzialność za jego skutki.
- Uwzględniaj wcześniejsze dobre uczynki danej osoby, ale nie traktuj ich jako usprawiedliwienia dla szkodliwego postępowania.
Ta relacja mówi, że po zdobyciu Mekki hidżra dobiegła końca, lecz wysiłek i intencja nadal mają znaczenie; łączy się to z wagą intencji Hatiba.
40 Hadith van an-Nawawi · #39 (Sahih)Ten hadis wspomina, że Allah przebacza błędy wspólnoty, co wiąże się z potrzebą starannego rozróżniania między błędem a niewiarą.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.