Sahih al-Bukhari, hadis 3911
Przekazany przez Anas ibn Malik. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Anas ibn Malik
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَقْبَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمَدِينَةِ وَهْوَ مُرْدِفٌ أَبَا بَكْرٍ، وَأَبُو بَكْرٍ شَيْخٌ يُعْرَفُ، وَنَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَابٌّ لاَ يُعْرَفُ، قَالَ فَيَلْقَى الرَّجُلُ أَبَا بَكْرٍ فَيَقُولُ يَا أَبَا بَكْرٍ، مَنْ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْكَ فَيَقُولُ هَذَا الرَّجُلُ يَهْدِينِي السَّبِيلَ. قَالَ فَيَحْسِبُ الْحَاسِبُ أَنَّهُ إِنَّمَا يَعْنِي الطَّرِيقَ، وَإِنَّمَا يَعْنِي سَبِيلَ الْخَيْرِ، فَالْتَفَتَ أَبُو بَكْرٍ، فَإِذَا هُوَ بِفَارِسٍ قَدْ لَحِقَهُمْ، فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَذَا فَارِسٌ قَدْ لَحِقَ بِنَا. فَالْتَفَتَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اللَّهُمَّ اصْرَعْهُ ". فَصَرَعَهُ الْفَرَسُ، ثُمَّ قَامَتْ تُحَمْحِمُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مُرْنِي بِمَا شِئْتَ. قَالَ " فَقِفْ مَكَانَكَ، لاَ تَتْرُكَنَّ أَحَدًا يَلْحَقُ بِنَا ". قَالَ فَكَانَ أَوَّلَ النَّهَارِ جَاهِدًا عَلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَكَانَ آخِرَ النَّهَارِ مَسْلَحَةً لَهُ، فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَانِبَ الْحَرَّةِ، ثُمَّ بَعَثَ إِلَى الأَنْصَارِ، فَجَاءُوا إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمُوا عَلَيْهِمَا، وَقَالُوا ارْكَبَا آمِنَيْنِ مُطَاعَيْنِ. فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ، وَحَفُّوا دُونَهُمَا بِالسِّلاَحِ، فَقِيلَ فِي الْمَدِينَةِ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ، جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَأَشْرَفُوا يَنْظُرُونَ وَيَقُولُونَ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ، جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ. فَأَقْبَلَ يَسِيرُ حَتَّى نَزَلَ جَانِبَ دَارِ أَبِي أَيُّوبَ، فَإِنَّهُ لَيُحَدِّثُ أَهْلَهُ، إِذْ سَمِعَ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ وَهْوَ فِي نَخْلٍ لأَهْلِهِ يَخْتَرِفُ لَهُمْ، فَعَجِلَ أَنْ يَضَعَ الَّذِي يَخْتَرِفُ لَهُمْ فِيهَا، فَجَاءَ وَهْىَ مَعَهُ، فَسَمِعَ مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَهْلِهِ، فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَىُّ بُيُوتِ أَهْلِنَا أَقْرَبُ ". فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ أَنَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ، هَذِهِ دَارِي، وَهَذَا بَابِي. قَالَ " فَانْطَلِقْ فَهَيِّئْ لَنَا مَقِيلاً ". قَالَ قُومَا عَلَى بَرَكَةِ اللَّهِ. فَلَمَّا جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ، وَأَنَّكَ جِئْتَ بِحَقٍّ، وَقَدْ عَلِمَتْ يَهُودُ أَنِّي سَيِّدُهُمْ وَابْنُ سَيِّدِهِمْ، وَأَعْلَمُهُمْ وَابْنُ أَعْلَمِهِمْ، فَادْعُهُمْ فَاسْأَلْهُمْ عَنِّي قَبْلَ أَنْ يَعْلَمُوا أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ، فَإِنَّهُمْ إِنْ يَعْلَمُوا أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ قَالُوا فِيَّ مَا لَيْسَ فِيَّ. فَأَرْسَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَقْبَلُوا فَدَخَلُوا عَلَيْهِ. فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ، وَيْلَكُمُ اتَّقُوا اللَّهَ، فَوَاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ حَقًّا، وَأَنِّي جِئْتُكُمْ بِحَقٍّ فَأَسْلِمُوا ". قَالُوا مَا نَعْلَمُهُ. قَالُوا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَهَا ثَلاَثَ مِرَارٍ. قَالَ " فَأَىُّ رَجُلٍ فِيكُمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ ". قَالُوا ذَاكَ سَيِّدُنَا وَابْنُ سَيِّدِنَا، وَأَعْلَمُنَا وَابْنُ أَعْلَمِنَا. قَالَ " أَفَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ ". قَالُوا حَاشَا لِلَّهِ، مَا كَانَ لِيُسْلِمَ. قَالَ " أَفَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ ". قَالُوا حَاشَا لِلَّهِ، مَا كَانَ لِيُسْلِمَ. قَالَ " يَا ابْنَ سَلاَمٍ، اخْرُجْ عَلَيْهِمْ ". فَخَرَجَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ، اتَّقُوا اللَّهَ، فَوَاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ، وَأَنَّهُ جَاءَ بِحَقٍّ. فَقَالُوا كَذَبْتَ. فَأَخْرَجَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Opowiedział mi Muhammad, opowiedział nam Abd as-Samad, opowiedział nam mój ojciec, opowiedział nam Abd al-Aziz ibn Suhajb, opowiedział nam Anas ibn Malik – niech Allah będzie z niego zadowolony – mówiąc: Prorok Allaha ﷺ przybył do Medyny, a Abu Bakr siedział za nim na wierzchowcu. Abu Bakr był starszym człowiekiem, dobrze znanym ludziom, podczas gdy Prorok Allaha ﷺ był młodzieńcem, którego nie rozpoznawano. Gdy więc ktoś spotykał Abu Bakra, pytał:
„O Abu Bakrze! Kim jest ten mężczyzna przed tobą?”. On zaś odpowiadał: „To człowiek, który wskazuje mi drogę”. Słyszący myślał, że chodzi o drogę fizyczną, tymczasem Abu Bakr miał na myśli drogę dobra i cnoty. Wtedy Abu Bakr obejrzał się za siebie i zobaczył jeźdźca, który ich dogonił. Powiedział: „O Wysłanniku Allaha ﷺ! Oto jeździec nas dogonił”. Prorok Allaha ﷺ odwrócił się i rzekł: „O Allahu, powal go!”. Koń zrzucił jeźdźca na ziemię, po czym stanął dęba i zaczął rżeć. Jeździec zawołał: „O Proroku Allaha! Rozkaż mi, co tylko zechcesz”. Prorok odpowiedział: „Zostań w swoim miejscu i nie pozwól nikomu innemu nas dogonić”. Tak oto z samego rana był on wrogiem Proroka Allaha ﷺ, a pod koniec dnia stał się jego strażnikiem. Następnie Wysłannik Allaha ﷺ zatrzymał się na skraju Al-Harry i posłał wiadomość do Ansarów. Ci przybyli do Proroka Allaha ﷺ i Abu Bakra, pozdrowili ich i powiedzieli: „Wsiadajcie bezpiecznie, jako ci, którym należy się posłuszeństwo”. Wsiedli więc Prorok Allaha ﷺ i Abu Bakr, a Ansarowie otoczyli ich z bronią w ręku. W Miedzynie rozeszła się wieść: „Przybył Prorok Allaha! Przybył Prorok Allaha ﷺ!”. Ludzie wychodzili, wyglądali go i wołali: „Przybył Prorok Allaha! Przybył Prorok Allaha!”. Prorok jechał dalej, aż zatrzymał się obok domu Abu Ajjuba. Gdy rozmawiał z domownikami, usłyszał o tym Abdullah ibn Salam, który właśnie zbierał daktyle dla swojej rodziny w ich gaju daktylowym. Pośpiesznie odłożył zebrane owoce i przyszedł do Proroka, niosąc je ze sobą. Wysłuchał słów Proroka Allaha ﷺ, po czym wrócił do swojej rodziny. Wówczas Prorok Allaha ﷺ zapytał: „Który z domów naszych bliskich jest najbliższy?”. Abu Ajjub odpowiedział: „Mój, o Proroku Allaha! Oto mój dom i oto moje drzwi”. Prorok rzekł: „Idź więc i przygotuj nam miejsce na odpoczynek w południe”. Abu Ajjub powiedział: „Wstańcie z błogosławieństwem Allaha”. Gdy Prorok Allaha ﷺ wszedł do domu, przyszedł Abdullah ibn Salam i oznajmił: „Świadczę, że jesteś Wysłannikiem Allaha i że przybyłeś z prawdą. Żydzi wiedzą dobrze, że jestem ich panem i synem ich pana, oraz że jestem najbardziej uczonym wśród nich i synem najbardziej uczonego. Wezwij ich więc i zapytaj o mnie, zanim dowiedzą się, że przyjąłem Islam, gdyż jeśli się o tym dowiedzą, powiedzą o mnie to, czego we mnie nie ma”. Wysłannik Allaha ﷺ posłał po nich; przyszli i weszli do niego. Rzekł im Wysłannik Allaha ﷺ: „O zgromadzenie Żydów! Biada wam! Bójcie się Allaha! Na Allaha, oprócz Którego nie ma boga godnego czci, wy wiecie z pewnością, że jestem Wysłannikiem Allaha i że przybyłem do was z prawdą. Przyjmijcie więc Islam!”. Odpowiedzieli: „Nie wiemy tego”. Powtórzyli to Prorokowi ﷺ trzykrotnie. Wtedy zapytał: „Jakim człowiekiem jest wśród was Abdullah ibn Salam?”. Odpowiedzieli: „To nasz pan i syn naszego pana, nasz najuczniejszy i syn naszego najuczeńszego”. Zapytał: „Co byście powiedzieli, gdyby przyjął Islam?”. Odpowiedzieli: „Broń Boże! On nie mógłby przyjąć Islamu”. Ponownie zapytał: „Co byście powiedzieli, gdyby przyjął Islam?”. Znów odpowiedzieli: „Broń Boże! On nie mógłby przyjąć Islamu”. Wtedy rzekł: „O Ibn Salamie! Wyjdź do nich”. Wyszedł więc i powiedział: „O zgromadzenie Żydów! Bójcie się Allaha! Na Allaha, oprócz Którego nie ma boga godnego czci, wiecie z pewnością, że on jest Wysłannikiem Allaha i że przybył z prawdą!”. Odrzekli: „Kłamiesz!”. Wówczas Wysłannik Allaha ﷺ wyprowadził ich na zewnątrz.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Hidżra pokazuje, jak łączą się zaufanie, prawdomówność i ochrona.
Pomocnicy z Medyny, którzy powitali i wspierali Proroka ﷺ oraz emigrantów.
Obszar w pobliżu Medyny, pokryty ciemnymi kamieniami wulkanicznymi.
Emigracja Proroka ﷺ i jego towarzyszy z Mekki do Medyny.
Klasyczni uczeni wnioskują z tej historii, że wierzący może wypowiadać się roztropnie: Abu Bakr odpowiedział dwuznacznie, używając słów, które odnosiły się również do prostej drogi wiary. To wydarzenie pokazuje także, że Allah może zapewnić ochronę oraz że Ansar odegrali szczególną rolę w umacnianiu społeczności muzułmańskiej w Medynie. Abdullah ibn Salam rozpoznał prawdę i poprosił, by jego lud najpierw wypowiedział się o jego reputacji; ich odpowiedź ujawniła, że późniejsze oskarżenie wynikało z uprzedzeń.
- Mów o prawdzie roztropnie i taktownie, nie kłamiąc.
- Zapewniaj przybyszom konkretne wsparcie i ochronę, tak jak czynili to Ansar.
- Uczciwie oceniaj czyjeś słowa i nie pozwól, by uprzedzenia decydowały o tym, w co wierzysz.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.