Sahih al-Bukhari, hadis 3932
Przekazany przez Anas ibn Malik. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Anas ibn Malik
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ،. وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، حَدَّثَنَا أَبُو التَّيَّاحِ، يَزِيدُ بْنُ حُمَيْدٍ الضُّبَعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ، نَزَلَ فِي عُلْوِ الْمَدِينَةِ فِي حَىٍّ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ ـ قَالَ ـ فَأَقَامَ فِيهِمْ أَرْبَعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً، ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى مَلإِ بَنِي النَّجَّارِ ـ قَالَ ـ فَجَاءُوا مُتَقَلِّدِي سُيُوفِهِمْ، قَالَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَاحِلَتِهِ، وَأَبُو بَكْرٍ رِدْفَهُ، وَمَلأُ بَنِي النَّجَّارِ حَوْلَهُ حَتَّى أَلْقَى بِفِنَاءِ أَبِي أَيُّوبَ، قَالَ فَكَانَ يُصَلِّي حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلاَةُ، وَيُصَلِّي فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ، قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ أَمَرَ بِبِنَاءِ الْمَسْجِدِ، فَأَرْسَلَ إِلَى مَلإِ بَنِي النَّجَّارِ، فَجَاءُوا فَقَالَ " يَا بَنِي النَّجَّارِ، ثَامِنُونِي حَائِطَكُمْ هَذَا ". فَقَالُوا لاَ، وَاللَّهِ لاَ نَطْلُبُ ثَمَنَهُ إِلاَّ إِلَى اللَّهِ. قَالَ فَكَانَ فِيهِ مَا أَقُولُ لَكُمْ كَانَتْ فِيهِ قُبُورُ الْمُشْرِكِينَ، وَكَانَتْ فِيهِ خِرَبٌ، وَكَانَ فِيهِ نَخْلٌ، فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَنُبِشَتْ، وَبِالْخِرَبِ فَسُوِّيَتْ، وَبِالنَّخْلِ فَقُطِعَ، قَالَ فَصَفُّوا النَّخْلَ قِبْلَةَ الْمَسْجِدِ ـ قَالَ ـ وَجَعَلُوا عِضَادَتَيْهِ حِجَارَةً. قَالَ قَالَ جَعَلُوا يَنْقُلُونَ ذَاكَ الصَّخْرَ وَهُمْ يَرْتَجِزُونَ، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَهُمْ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ إِنَّهُ لاَ خَيْرَ إِلاَّ خَيْرُ الآخِرَهْ فَانْصُرِ الأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ.
Opowiedział nam Musaddad, opowiedział nam Abdul-Waris; i opowiedział nam Ishaq ibn Mansur, poinformował nas Abdus-Samad, który rzekł: Słyszałem, jak mój ojciec opowiadał, opowiedział nam Abu at-Tajjah, Jazid ibn Humajd ad-Duba'i, który rzekł: Opowiedział mi Anas ibn Malik —niech Allah będzie z niego zadowolony— mówiąc: Gdy Wysłannik Allaha ﷺ przybył do Medyny, zatrzymał się w górnej części miasta u ludu zwanego Banu Amr ibn Auf i przebywał wśród nich przez czternaście nocy. Następnie wezwał starszyznę Banu an-Nadżdżar, którzy przybyli z mieczami u boku. Jakbym teraz widział Wysłannika Allaha ﷺ na jego wierzchowcu, z Abu Bakrem siedzącym za nim, i starszyznę Banu an-Nadżdżar wokół niego, aż zsiadł na dziedzińcu domu Abu Ajjuba. Prorok ﷺ odmawiał modlitwę tam, gdzie zastała go jej pora, i modlił się nawet w zagrodach dla owiec. Potem nakazał budowę meczetu. Wezwał starszyznę Banu an-Nadżdżar, a gdy przybyli, powiedział:
„O Banu an-Nadżdżar! Wyznaczcie mi cenę za ten wasz ogród”. Odpowiedzieli: „Nie! Na Allaha, nie zażądamy za niego zapłaty od nikogo poza Allahem”. Na tym terenie znajdowało się to, co wam mówię: groby bałwochwalców, ruiny i palmy daktylowe. Wysłannik Allaha ﷺ nakazał wykopać groby bałwochwalców, wyrównać ruiny i ściąć palmy. Ułożono pnie palm jako ścianę zwróconą w stronę kibły meczetu, a po bokach wejścia ustawiono kamienne filary. Towarzysze przenosili te kamienie, recytując wiersze, a Wysłannik Allaha ﷺ był z nimi. Mówili: „O Allah! Nie ma prawdziwego dobra poza dobrem Życia Ostatecznego, więc udziel zwycięstwa Ansarom i Muhadżirom”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Ansarowie podarowali ziemię pod meczet i pomagali przy jego budowie.
Po przybyciu do Medyny Prorok ﷺ najpierw zatrzymał się u Banu Amr ibn Awf. Następnie zamieszkał u Abu Ayyuba i polecił zbudować meczet na ziemi należącej do Banu an-Nadżdżar. Plemię odmówiło przyjęcia zapłaty i podarowało ziemię dla zadowolenia Allaha.
Pomocnicy z Medyny, którzy wspierali Proroka ﷺ i muzułmanów, którzy wyemigrowali.
Muzułmanie, którzy wyemigrowali z Mekki do Medyny, aby zachować swoją wiarę.
Kierunek Kaaby, ku któremu muzułmanie zwracają się podczas modlitwy.
Uczeni wyciągają z tej relacji wniosek, że budowa meczetu jest wspólnym zadaniem: sam Prorok ﷺ pomagał przy pracy, a Towarzysze nosili cegły. Chwalą także hojność Banu an-Nadżdżar, którzy podarowali swoją ziemię, licząc na nagrodę od Allaha. Relacja pokazuje, że modlitwę odprawiano tam, gdzie zastał wiernych jej czas; sama w sobie nie stanowi jednak przyzwolenia na ignorowanie warunków, jakie musi spełniać miejsce modlitwy.
- Praktycznie wspieraj wspólne przedsięwzięcia, dzieląc się na przykład czasem, umiejętnościami lub środkami.
- Sam angażuj się w dobre cele, zamiast pozostawiać ich realizację wyłącznie innym.
- Nie kieruj się wyłącznie doraźną korzyścią, lecz miej na uwadze także nagrodę w życiu przyszłym.
Opisuje, jak mieszkańcy Medyny przyjęli nowo przybyłych muzułmanów i zapewnili im schronienie.
Sahih al-Bukhari · #3778 (Sahih)Anas opowiada w niej, jak Ansarowie chcieli dzielić się swoim dobytkiem z Muhadżirunami.
Sahih al-Bukhari · #3933 (Sahih)Ten przekaz należy do tego samego cyklu tematycznego dotyczącego wczesnej historii społeczności w Medynie.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.