Sahih al-Bukhari, hadis 5295
Przekazany przez Anas ibn Malik. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Anas ibn Malik
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
وَقَالَ الأُوَيْسِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ شُعْبَةَ بْنِ الْحَجَّاجِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ عَدَا يَهُودِيٌّ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى جَارِيَةٍ، فَأَخَذَ أَوْضَاحًا كَانَتْ عَلَيْهَا وَرَضَخَ رَأْسَهَا، فَأَتَى بِهَا أَهْلُهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْىَ فِي آخِرِ رَمَقٍ، وَقَدْ أُصْمِتَتْ، فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَتَلَكِ فُلاَنٌ ". لِغَيْرِ الَّذِي قَتَلَهَا، فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا أَنْ لاَ، قَالَ فَقَالَ لِرَجُلٍ آخَرَ غَيْرِ الَّذِي قَتَلَهَا، فَأَشَارَتْ أَنْ لاَ، فَقَالَ " فَفُلاَنٌ ". لِقَاتِلِهَا فَأَشَارَتْ أَنْ نَعَمْ، فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُضِخَ رَأْسُهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ.
Powiedział Al-Uwaisi: Opowiedział nam Ibrahim ibn Sa'd, od Szuby ibn Al-Hadżdżadża, od Hiszama ibn Zajda, od Anasa ibn Malika, który rzekł: Pewien Żyd napadł na dziewczynę za czasów Posłańca Allaha ﷺ, zabrał jej srebrne ozdoby, które miała na sobie, i zmiażdżył jej głowę. Jej rodzina przyprowadziła ją do Posłańca Allaha ﷺ, gdy była w ostatnich chwilach życia i straciła mowę. Posłaniec Allaha ﷺ zapytał ją:
„Kto cię zabił? Czy ten i ten?”, wymieniając kogoś innego niż jej zabójca, a ona zaprzeczyła ruchem głowy. Następnie wymienił innego mężczyznę, który nie był winny, a ona ponownie zaprzeczyła. Wtedy zapytał: „Czy to ten i ten?”, podając imię prawdziwego zabójcy, a ona przytaknęła. Posłaniec Allaha ﷺ nakazał wówczas zmiażdżyć jego głowę między dwoma kamieniami.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Umierająca ofiara wskazała napastnika, po czym wymierzono sprawiedliwość.
Stan, w którym ktoś jeszcze żyje, ale można się spodziewać, że wkrótce umrze.
Prawnie uregulowana kara, która w określonych przypadkach wymierza sprawiedliwość za poważne przestępstwo.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że ofiara, która nie może już mówić, może wskazać sprawcę gestem, a sędzia powinien starannie zbadać takie wskazanie. Prorok ﷺ najpierw wymienił inne osoby, by ustalić, czy ofiara rozpoznaje wskazanego sprawcę. Ten fragment omawia się również w kontekście odwetu za zabójstwo. Klasyczni prawnicy podkreślają, że takie kary mogą być wykonywane wyłącznie przez właściwe władze i zgodnie z zasadami dowodzenia oraz postępowania sądowego; nie dają one przyzwolenia na samosąd.
- W obliczu poważnej krzywdy dokładnie rozważ zeznania i poszlaki, zanim wydasz osąd.
- Zgłaszaj podejrzenia właściwym organom i nigdy nie wymierzaj kary na własną rękę.
- Chroń ofiary i uważnie traktuj ich zeznania, także wtedy, gdy mogą komunikować się jedynie gestami.
Ten przekaz z tego samego fragmentu Sahih al-Bukhari również dotyczy odwetu i warunków związanych z poważnym przestępstwem.
40 Hadith van an-Nawawi · #14 (Sahih)Ten hadis wspomina o ograniczonych przypadkach, w których według przekazu przelanie krwi może być zgodne z prawem; podkreśla, że nie stanowi to podstawy do samosądu.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.