Sahih al-Bukhari, hadis 570
Przekazany przez Abdullah ibn Umar. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Mahmudprzekazał go al‑Bukhariمَحْمُودٌ
- 2Abd ar‑Razzaqعَبْدُ الرَّزَّاقِ
- 3Ibn Jurayjابْنُ جُرَيْجٍ
- 4Nafi'نَافِعٌ
- 5Abdullah ibn Umarعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ
- 6Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شُغِلَ عَنْهَا لَيْلَةً، فَأَخَّرَهَا حَتَّى رَقَدْنَا فِي الْمَسْجِدِ، ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ رَقَدْنَا ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا، ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ غَيْرُكُمْ ". وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ لاَ يُبَالِي أَقَدَّمَهَا أَمْ أَخَّرَهَا إِذَا كَانَ لاَ يَخْشَى أَنْ يَغْلِبَهُ النَّوْمُ عَنْ وَقْتِهَا، وَكَانَ يَرْقُدُ قَبْلَهَا. قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ قُلْتُ لِعَطَاءٍ وَقَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ أَعْتَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً بِالْعِشَاءِ حَتَّى رَقَدَ النَّاسُ وَاسْتَيْقَظُوا، وَرَقَدُوا وَاسْتَيْقَظُوا، فَقَامَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ الصَّلاَةَ. قَالَ عَطَاءٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَخَرَجَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ الآنَ، يَقْطُرُ رَأْسُهُ مَاءً، وَاضِعًا يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ فَقَالَ " لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لأَمَرْتُهُمْ أَنْ يُصَلُّوهَا هَكَذَا ". فَاسْتَثْبَتُّ عَطَاءً كَيْفَ وَضَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَأْسِهِ يَدَهُ كَمَا أَنْبَأَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ، فَبَدَّدَ لِي عَطَاءٌ بَيْنَ أَصَابِعِهِ شَيْئًا مِنْ تَبْدِيدٍ، ثُمَّ وَضَعَ أَطْرَافَ أَصَابِعِهِ عَلَى قَرْنِ الرَّأْسِ ثُمَّ ضَمَّهَا، يُمِرُّهَا كَذَلِكَ عَلَى الرَّأْسِ حَتَّى مَسَّتْ إِبْهَامُهُ طَرَفَ الأُذُنِ مِمَّا يَلِي الْوَجْهَ عَلَى الصُّدْغِ، وَنَاحِيَةِ اللِّحْيَةِ، لاَ يُقَصِّرُ وَلاَ يَبْطُشُ إِلاَّ كَذَلِكَ وَقَالَ " لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لأَمَرْتُهُمْ أَنْ يُصَلُّوا هَكَذَا ".
Przekazał Ibn Dżurajdż od Nafiego: Abdullah ibn Umar powiedział:
„Pewnej nocy Wysłannik Allaha ﷺ był zajęty (w czasie modlitwy isza), więc opóźnił ją tak bardzo, że zasnęliśmy i obudziliśmy się w meczecie, potem znów zasnęliśmy i obudziliśmy się. Wówczas wyszedł do nas Prorok ﷺ i rzekł: »Nikt z mieszkańców ziemi nie oczekuje teraz na modlitwę oprócz was«”. Ibn Umar nie miał nic przeciwko wcześniejszemu lub późniejszemu odmówieniu jej, o ile nie obawiał się, że sen go zmorzy i przegapi czas modlitwy; czasem sypiał przed modlitwą isza. Ibn Dżurajdż powiedział: „Zapytałem Atę, który odrzekł: »Słyszałem, jak Ibn Abbas mówił: Pewnej nocy Wysłannik Allaha ﷺ opóźnił modlitwę isza do tego stopnia, że ludzie zasypiali i budzili się, i ponownie zasypiali i budzili się. Wtedy Umar ibn al-Chattab wstał i zawołał: Modlitwa!«. Ata powiedział: »Ibn Abbas rzekł: Wysłannik Allaha ﷺ wyszedł, jakbym widział go teraz, z wodą kapiącą z jego głowy, trzymając rękę na głowie i mówiąc: Gdyby nie obawa, że sprawię trudność mojej ummie, nakazałbym im modlić się o tej porze«”. Dopytałem Atę dla pewności, jak Prorok ﷺ położył rękę na głowie, zgodnie z przekazem Ibn Abbasa. Ata rozstawił nieco palce, przyłożył ich końce do boku głowy, a następnie zbliżył je, przesuwając po głowie w ten sposób, aż kciuk dotknął końca ucha od strony twarzy, skroni i okolicy żuchwy, nie zwalniając ani nie przyspieszając ruchu, lecz czyniąc to właśnie tak, i powiedział: „Gdyby nie obawa, że sprawię trudność mojej ummie, nakazałbym im modlić się w ten sposób”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Opóźnianie modlitwy isza może być zasługujące, o ile nie staje się uciążliwe.
Obowiązkowa modlitwa nocna, odmawiana po zniknięciu wieczornego zmierzchu.
Ryzyko, że ktoś zaśnie, zapomni o modlitwie lub przegapi wyznaczony czas.
Uczeni wnioskują z tego, że opóźnienie iszy w granicach jej wyznaczonego czasu może być zasługujące, należy jednak uwzględniać wspólnotę oraz ryzyko, że modlitwa zostanie pominięta. Prorok ﷺ pokazał, jak ważne jest uwzględnianie wygody ludzi; Ibn Umar ustalał wcześniejszą lub późniejszą porę modlitwy zależnie od tego, czy obawiał się, że sen sprawi, iż minie jej czas. Szkoły prawa różnią się w kwestii preferowanej pory modlitwy w ramach jej wyznaczonego czasu, podkreślają jednak, że iszę należy odmówić przed jego końcem, a jej opóźnianie nie może prowadzić do zaniedbania.
- Opóźniaj iszę tylko wtedy, gdy masz pewność, że odmówisz ją w wyznaczonym czasie.
- Podczas modlitwy wspólnej miej wzgląd na osoby, dla których późna modlitwa jest dużym obciążeniem.
- Włącz modlitwę do wieczornej rutyny odpowiednio wcześnie, aby zmęczenie nie przeszkodziło ci w oddawaniu czci.
Ten przekaz również dotyczy pory modlitwy isza i pomaga odczytywać łącznie wskazówki dotyczące jej opóźniania oraz wyznaczonego czasu.
Sahih al-Bukhari · #572 (Sahih)Opisano tam także, że Prorok ﷺ opóźniał modlitwę isza, co dodatkowo objaśnia, dlaczego późniejsza pora modlitwy może być preferowana.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.