Dobre Maniery i Forma · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadis 6207

Przekazany przez Usama ibn Zayd. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Dobre Maniery i Forma
صحيح البخاري
Kto go przekazał?

Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ

Sahih (wiarygodny)
  1. 1Abu al‑Yamanprzekazał go al‑Bukhariأَبُو الْيَمَانِ
  2. 2Shu'aybشُعَيْبٌ
  3. 3Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
  4. 4Isma'ilإِسْمَاعِيلُ
  5. 5Jego bratأَخِي
  6. 6Sulaymanسُلَيْمَانَ
  7. 7Muhammad ibn Abu Atiqمُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ
  8. 8Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
  9. 9Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ
  10. 10Usama ibn Zaydأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ
  11. 11Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.

Przekaz

Tekst arabski

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكِبَ عَلَى حِمَارٍ عَلَيْهِ قَطِيفَةٌ فَدَكِيَّةٌ وَأُسَامَةُ وَرَاءَهُ، يَعُودُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فِي بَنِي حَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ، فَسَارَا حَتَّى مَرَّا بِمَجْلِسٍ فِيهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ، وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ، فَإِذَا فِي الْمَجْلِسِ أَخْلاَطٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الأَوْثَانِ وَالْيَهُودِ، وَفِي الْمُسْلِمِينَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ، فَلَمَّا غَشِيَتِ الْمَجْلِسَ عَجَاجَةُ الدَّابَّةِ خَمَّرَ ابْنُ أُبَىٍّ أَنْفَهُ بِرِدَائِهِ وَقَالَ لاَ تُغَبِّرُوا عَلَيْنَا‏.‏ فَسَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهِمْ، ثُمَّ وَقَفَ فَنَزَلَ فَدَعَاهُمْ إِلَى اللَّهِ وَقَرَأَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنَ، فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ أَيُّهَا الْمَرْءُ لاَ أَحْسَنَ مِمَّا تَقُولُ إِنْ كَانَ حَقًّا، فَلاَ تُؤْذِنَا بِهِ فِي مَجَالِسِنَا، فَمَنْ جَاءَكَ فَاقْصُصْ عَلَيْهِ‏.‏ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاغْشَنَا فِي مَجَالِسِنَا فَإِنَّا نُحِبُّ ذَلِكَ‏.‏ فَاسْتَبَّ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْيَهُودُ حَتَّى كَادُوا يَتَثَاوَرُونَ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْفِضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا، ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَابَّتَهُ فَسَارَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَىْ سَعْدُ أَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالَ أَبُو حُبَابٍ ـ يُرِيدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ ـ قَالَ كَذَا وَكَذَا ‏"‏‏.‏ فَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ أَىْ رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ، اعْفُ عَنْهُ وَاصْفَحْ، فَوَالَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ لَقَدْ جَاءَ اللَّهُ بِالْحَقِّ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ، وَلَقَدِ اصْطَلَحَ أَهْلُ هَذِهِ الْبَحْرَةِ عَلَى أَنْ يُتَوِّجُوهُ وَيُعَصِّبُوهُ بِالْعِصَابَةِ، فَلَمَّا رَدَّ اللَّهُ ذَلِكَ بِالْحَقِّ الَّذِي أَعْطَاكَ شَرِقَ بِذَلِكَ فَذَلِكَ فَعَلَ بِهِ مَا رَأَيْتَ‏.‏ فَعَفَا عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ يَعْفُونَ عَنِ الْمُشْرِكِينَ وَأَهْلِ الْكِتَابِ كَمَا أَمَرَهُمُ اللَّهُ، وَيَصْبِرُونَ عَلَى الأَذَى، قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ‏}‏ الآيَةَ، وَقَالَ ‏{‏وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ‏}‏ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَأَوَّلُ فِي الْعَفْوِ عَنْهُمْ مَا أَمَرَهُ اللَّهُ بِهِ حَتَّى أَذِنَ لَهُ فِيهِمْ، فَلَمَّا غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَدْرًا، فَقَتَلَ اللَّهُ بِهَا مَنْ قَتَلَ مِنْ صَنَادِيدِ الْكُفَّارِ، وَسَادَةِ قُرَيْشٍ، فَقَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ مَنْصُورِينَ غَانِمِينَ مَعَهُمْ أُسَارَى مِنْ صَنَادِيدِ الْكُفَّارِ وَسَادَةِ قُرَيْشٍ قَالَ ابْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ، وَمَنْ مَعَهُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الأَوْثَانِ هَذَا أَمْرٌ قَدْ تَوَجَّهَ فَبَايِعُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الإِسْلاَمِ فَأَسْلَمُوا‏.‏

Tłumaczenie

Przekazał Usama ibn Zajd: Wysłannik Allaha ﷺ jechał na ośle przykrytym aksamitnym kocem z Fadaku, a Usama siedział za nim. Udawali się z wizytą do chorego Sada ibn Ubady w dzielnicy Banu al-Haris ibn al-Chazradż, co miało miejsce przed bitwą pod Badrem. Jechali dalej, aż minęli zgromadzenie, w którym przebywał Abd Allah ibn Ubajj ibn Salul – było to jeszcze zanim Abd Allah ibn Ubajj przyjął Islam. W owym zgromadzeniu znajdowali się muzułmanie, bałwochwalcy oraz żydzi, a wśród muzułmanów był tam również Abd Allah ibn Rawaha. Gdy kurz wzniecony przez zwierzę opadł na zebranych, Abd Allah ibn Ubajj zasłonił nos swoim płaszczem i rzekł:

„Nie zasypujcie nas pyłem”. Wysłannik Allaha ﷺ pozdrowił ich salamem, zatrzymał się, zsiadł z wierzchowca i wezwał ich do Allaha (czyli do przyjęcia Islamu), recytując im Szlachetny Koran. Wtedy Abd Allah ibn Ubajj ibn Salul powiedział do niego: „O człowieku! Nie ma nic lepszego niż to, co mówisz, jeśli jest to prawda. Nie przeszkadzaj nam jednak tym w naszych zgromadzeniach; jeśli ktoś przyjdzie do ciebie, możesz mu głosić nauki”. Na to Abd Allah ibn Rawaha odparł: „Tak, o Wysłanniku Allaha ﷺ! Odwiedzaj nas w naszych zgromadzeniach, gdyż kochamy to”. Wówczas muzułmanie, bałwochwalcy i żydzi zaczęli obrzucać się obelgami, omal nie doprowadzając do bójki. Wysłannik Allaha ﷺ wciąż ich uspokajał, aż wszyscy ucichli. Następnie Wysłannik Allaha ﷺ dosiadł swego wierzchowca i ruszył dalej, aż dotarł do domu Sada ibn Ubady. Wysłannik Allaha ﷺ zapytał: „O Sadzie! Czy nie słyszałeś, co powiedział Abu Habbab?” – mając na myśli Abd Allaha ibn Ubajja – „Powiedział tak a tak”. Sad ibn Ubada odpowiedział: „O Wysłanniku Allaha ﷺ! Niech mój ojciec będzie okupem za ciebie! Wybacz mu i puść w niepamięć jego słowa, bo na Tego, który zesłał ci Księgę, Allah przyniósł Prawdę, którą ci objawił, w czasie gdy mieszkańcy tego miasta postanowili już ukoronować go i opasać jego skroń królewską przepaską. Lecz gdy Allah zapobiegł temu poprzez Prawdę, którą cię obdarzył, on zakrztusił się z zazdrości i to właśnie sprawiło, że zachował się w sposób, którego byłeś świadkiem”. Wysłannik Allaha ﷺ wybaczył mu zatem. Zwyczajem Wysłannika Allaha ﷺ i jego towarzyszy było wybaczanie bałwochwalcom oraz Ludowi Księgi, zgodnie z rozkazem Allaha, i cierpliwe znoszenie przykrości z ich strony. Allah Najwyższy rzekł: {Z pewnością usłyszycie od tych, którym została dana Księga przed wami...} [Koran 3:186] oraz {Wielu spośród Ludu Księgi pragnęłoby, gdyby mogli was odwieść od wiary...} [Koran 2:109]. Wysłannik Allaha ﷺ stosował się więc do nakazu Allaha o przebaczaniu im, dopóki nie otrzymał pozwolenia na walkę z nimi. Kiedy Wysłannik Allaha ﷺ stoczył bitwę pod Badrem, a Allah zabił w niej, kogo chciał spośród wodzów niewiernych i panów Kurajszytów, Wysłannik Allaha ﷺ i jego towarzysze powrócili zwycięscy i bogaci w łupy, prowadząc ze sobą jeńców spośród wodzów niewiernych i panów Kurajszytów. Wtedy Abd Allah ibn Ubajj ibn Salul oraz bałwochwalcy, którzy byli z nim, powiedzieli: „Ta sprawa (Islam) ukazała teraz swoje prawdziwe oblicze (zatryumfowała), złóżcie więc przysięgę wierności Wysłannikowi Allaha ﷺ na Islam”. I tak oto stali się muzułmanami.

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Prorok ﷺ odpowiadał na zniewagi spokojem i przebaczał kierując się mądrością.

Kontekst i przyczyna

To wydarzenie miało miejsce przed bitwą pod Badrem, gdy Prorok ﷺ udawał się odwiedzić Sa’da ibn ‘Ubādę. Podczas zgromadzenia ‘Abdullah ibn Ubayy go obraził; Sa’d wyjaśnił, jakie polityczne rozczarowanie za tym stało. Prorok ﷺ mu przebaczył i zniósł obraźliwe zachowanie, zgodnie z ówczesnym nakazem Allaha.

Objaśnienie trudnych słów
Fadakijja

Szata z Fadaku, opisana tutaj jako wykonana z aksamitu lub miękkiej tkaniny.

Abu Hubāb

Przydomek, którym Sa’d ibn ‘Ubāda określił ‘Abdullaha ibn Ubayya.

Ludzie Księgi

Określenie obejmujące między innymi Żydów i chrześcijan.

Wnioski uczonych

Klasyczni uczeni wnioskują z tego, że cierpliwość i przebaczenie są właściwe, gdy ktoś obraża, zwłaszcza jeśli służy to pokojowi i nie powoduje większej szkody. Prorok ﷺ nadal uspokajał zwaśnione grupy i, zgodnie z obowiązującym wówczas nakazem boskim, wybrał wyrozumiałość. Uczeni rozróżniają przy tym osobistą zemstę, z której można zrezygnować, od uzasadnionej ochrony przed agresją; przebaczenie nie oznacza aprobaty dla niesprawiedliwości.

Lekcje na dziś
  1. Nie odpowiadaj na zniewagę od razu kolejną zniewagą; najpierw spróbuj obniżyć napięcie.
  2. Wysłuchaj okoliczności, które stoją za czyimś zachowaniem, nie usprawiedliwiając przy tym obraźliwego postępowania.
  3. Wybierz przebaczenie, gdy pomaga ono naprawić relacje i nie stwarza zagrożenia dla innych.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.