Sahih al-Bukhari, hadis 6802
Przekazany przez Anas ibn Malik. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Anas ibn Malik
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو قِلاَبَةَ الْجَرْمِيُّ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَفَرٌ مِنْ عُكْلٍ، فَأَسْلَمُوا فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ، فَأَمَرَهُمْ أَنْ يَأْتُوا إِبِلَ الصَّدَقَةِ، فَيَشْرَبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا، فَفَعَلُوا فَصَحُّوا، فَارْتَدُّوا وَقَتَلُوا رُعَاتَهَا وَاسْتَاقُوا، فَبَعَثَ فِي آثَارِهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ، فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَلَ أَعْيُنَهُمْ، ثُمَّ لَمْ يَحْسِمْهُمْ حَتَّى مَاتُوا.
Opowiedział nam Ali ibn Abdallah, opowiedział nam Al-Walid ibn Muslim, opowiedział nam Al-Awza'i, opowiedział mi Yahya ibn Abi Kasir, który rzekł: Opowiedział mi Abu Kilaba Al-Dżarmi, od Anasa —niech Allah będzie z niego zadowolony — który powiedział: Grupa ludzi z plemienia 'Ukl przybyła do Proroka ﷺ i przyjęła Islam. Jednak klimat Medyny im nie służył, więc Prorok ﷺ nakazał im udać się do wielbłądów przeznaczonych na jałmużnę (Zakat), aby pili ich mocz i mleko. Uczynili tak i odzyskali zdrowie. Następnie jednak odstąpili od wiary, zabili pasterzy i uprowadzili wielbłądy. Prorok ﷺ wysłał za nimi pościg; zostali schwytani i sprowadzeni z powrotem. Wówczas Prorok ﷺ rozkazał obciąć im ręce i nogi oraz wypalić oczy rozżarzonym żelazem, nie kauteryzując ran, aż zmarli.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Rozbójnicy zostali ukarani za morderstwo, rabunek i gwałtowne odstępstwo od wiary.
Grupa mężczyzn z plemienia ʿUkl przybyła do Medyny, zachorowała i otrzymała od Proroka ﷺ pozwolenie na stosowanie mleka i moczu wielbłądów z sadaqah jako leczenia. Gdy wyzdrowieli, zabili pasterzy i ukradli wielbłądy; ścigano ich i schwytano.
Obowiązkowa lub dobrowolna jałmużna; w tym przypadku chodzi o wielbłądy przeznaczone na jałmużnę.
Granice i przepisy prawa karnego, które w islamskiej jurysprudencji przypisuje się Allahowi.
Surowa kara opisana w relacji, wymierzona sprawcom; nie jest to uprawnienie osób prywatnych.
Klasyczni uczeni łączą to wydarzenie z przepisami dotyczącymi zbrojnego rozboju i przemocy na drodze (ḥirābah), przy czym przy wymierzaniu kary uwzględnia się charakter przestępstwa i jego skutki. Omawiają również, że sprawców ścigano nie tylko z powodu odstępstwa od wiary: relacja wymienia morderstwo i kradzież wielbłądów. Szkoły prawa traktują stosowanie kar hudud jako sprawę należącą do kompetencji władz i wymagającą orzeczenia sądu, a nie samosądu. Uczeni omawiają ponadto, jak tę relację pogodzić z zakazem okaleczania oraz z innymi tekstami dotyczącymi traktowania jeńców.
- Wymierzanie kar i sprawowanie wymiaru sprawiedliwości pozostawiaj uprawnionym sędziom i władzom; nigdy nie mścij się na własną rękę.
- Chroń podróżnych, pasterzy i inne osoby zagrożone przemocą lub rabunkiem oraz zgłaszaj takie przestępstwa właściwym organom.
- Czytaj przekazy o prawie karnym uważnie, w ich kontekście prawnym, i nie odrywaj ich od omówienia uczonych.
Ta wersja również opowiada o mężczyznach z plemienia ʿUkl oraz o karze po zabiciu pasterzy i kradzieży wielbłądów.
Sahih al-Bukhari · #6804 (Sahih)Anas ponownie opisuje w niej przybycie mężczyzn, ich chorobę, leczenie i popełnione przez nich przestępstwa.
40 Hadith van an-Nawawi · #14 (Sahih)Ten hadis wymienia ograniczone podstawy, na których — według przekazu — wolno odebrać życie muzułmaninowi; stanowi to kontekst dla powagi morderstwa i karania przestępstw.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.