Sahih al-Bukhari, hadis 7468
Przekazany przez Ubadah ibn al-Samit. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Ubadah ibn al-Samit
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ الْمُسْنَدِيُّ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ فَقَالَ " أُبَايِعُكُمْ عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا، وَلاَ تَسْرِقُوا، وَلاَ تَزْنُوا، وَلاَ تَقْتُلُوا أَوْلاَدَكُمْ، وَلاَ تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلاَ تَعْصُونِي فِي مَعْرُوفٍ، فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَأُخِذَ بِهِ فِي الدُّنْيَا فَهْوَ لَهُ كَفَّارَةٌ وَطَهُورٌ، وَمَنْ سَتَرَهُ اللَّهُ فَذَلِكَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ ".
Opowiedział nam Abdullah al-Musnadi, opowiedział nam Hisham, poinformował nas Ma'mar, od az-Zuhriego, od Abu Idrisa, od 'Ubady ibn as-Samita, który powiedział: Złożyłem przysięgę wierności Wysłannikowi Allaha ﷺ wraz z grupą ludzi. On rzekł:
«Przyjmuję od was przysięgę, że nie będziecie niczego dodawać do Allaha jako współtowarzyszy, nie będziecie kraść, nie popełnicie cudzołóstwa, nie zabijecie swoich dzieci, nie będziecie głosić oszczerstw wymyślonych między waszymi rękami a nogami i nie będziecie mi nieposłuszni w tym, co dobre. Ktokolwiek z was dotrzyma swojej przysięgi, jego nagroda będzie u Allaha; a kto popełni coś z tego i zostanie za to ukarany na tym świecie, kara ta będzie dla niego okupieniem i oczyszczeniem; lecz kogo Allah zasłoni, jego sprawa spocznie u Allaha: jeśli zechce, ukarze go, a jeśli zechce, przebaczy mu».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Przysięga łączy tawhid i dobre postępowanie z odpowiedzialnością oraz nadzieją na przebaczenie.
Uroczysta obietnica posłuszeństwa Wysłannikowi ﷺ w tym, co dobre i dozwolone.
Zmyślone oskarżenie; wyrażenie to odnosi się między innymi do przypisania komuś dziecka, które jest dzieckiem innego mężczyzny.
Kara wymierzona w tym życiu za grzech może stanowić jego zmazanie i oczyszczenie dla ukaranego.
Klasyczni uczeni wyciągają stąd wniosek, że wymienione grzechy są poważne, a posłuszeństwo Prorokowi ﷺ obowiązuje w tym, co dobre i dozwolone, a nie w nieposłuszeństwie Allahowi. Kto w życiu doczesnym poniesie za grzech przewidzianą karę, otrzymuje przez to odkupienie; o tych, którzy nie zostaną ukarani, rozstrzyga Allah, który karze sprawiedliwie albo z miłosierdzia przebacza. Nie daje to przyzwolenia na grzeszenie: szczera skrucha i naprawienie wyrządzonych krzywd pozostają ważne.
- Ukazuj tawhid w swoich wyborach: unikaj bałwochwalstwa i traktuj cudzą własność oraz godność jako nienaruszalne.
- Gdy wskazujesz komuś drogę, zachęcaj wyłącznie do tego, co dobre i dozwolone.
- Po grzechu zwróć się do Allaha ze szczerą skruchą i napraw krzywdę, którą wyrządziłeś innym.
To przekazanie z tego samego fragmentu księgi pomaga umieścić omawiane kwestie wiary i postępowania w kontekście tawhidu.
Sahih al-Bukhari · #435 (Sahih)To przekazanie od Aiszy i Abdullaha ibn Umara nawiązuje do linii przekazu az-Zuhri i dostarcza powiązanego kontekstu z Sahih al-Bukhari.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.