Sahih al-Bukhari, hadis 7507
Przekazany przez Abu Huraira. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Ahmad ibn Ishaqprzekazał go al‑Bukhariأَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ
- 2Amr ibn Asimعَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ
- 3Hammamهَمَّامٌ
- 4Ishaq ibn Abdullahإِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 5Abd ar‑Rahman ibn Abu Amraعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي عَمْرَةَ
- 6Abu Hurayraأَبَا هُرَيْرَةَ
- 7Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي عَمْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ عَبْدًا أَصَابَ ذَنْبًا ـ وَرُبَّمَا قَالَ أَذْنَبَ ذَنْبًا ـ فَقَالَ رَبِّ أَذْنَبْتُ ـ وَرُبَّمَا قَالَ أَصَبْتُ ـ فَاغْفِرْ لِي فَقَالَ رَبُّهُ أَعَلِمَ عَبْدِي أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِهِ غَفَرْتُ لِعَبْدِي. ثُمَّ مَكَثَ مَا شَاءَ اللَّهُ، ثُمَّ أَصَابَ ذَنْبًا أَوْ أَذْنَبَ ذَنْبًا، فَقَالَ رَبِّ أَذْنَبْتُ ـ أَوْ أَصَبْتُ ـ آخَرَ فَاغْفِرْهُ. فَقَالَ أَعَلِمَ عَبْدِي أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِهِ غَفَرْتُ لِعَبْدِي، ثُمَّ مَكَثَ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أَذْنَبَ ذَنْبًا ـ وَرُبَّمَا قَالَ أَصَابَ ذَنْبًا ـ قَالَ قَالَ رَبِّ أَصَبْتُ ـ أَوْ أَذْنَبْتُ ـ آخَرَ فَاغْفِرْهُ لِي. فَقَالَ أَعَلِمَ عَبْدِي أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِهِ غَفَرْتُ لِعَبْدِي ـ ثَلاَثًا ـ فَلْيَعْمَلْ مَا شَاءَ ".
Opowiedział nam Ahmad ibn Ishak, opowiedział nam Amr ibn Asim, opowiedział nam Hammam, opowiedział nam Ishak ibn Abd Allah: Słyszałem Abd ar-Rahmana ibn Abi Amrę mówiącego: Słyszałem Abu Hurajrę mówiącego: Słyszałem Proroka ﷺ mówiącego:
«Zaprawdę, pewien sługa popełnił grzech – a może powiedział: zgrzeszył – i rzekł: 'Panie mój, zgrzeszyłem – a może powiedział: dopuściłem się przewinienia – przebacz mi!'. Jego Pan powiedział: 'Czy Mój sługa wie, że ma Pana, który przebacza grzechy i karze za nie? Przebaczyłem Mojemu słudze'. Następnie pozostawał bez grzechu tak długo, jak Allah chciał, po czym popełnił kolejny grzech lub znów zgrzeszył, i powiedział: 'Panie mój, popełniłem inny grzech – lub dopuściłem się innego przewinienia – przebacz go!'. On rzekł: 'Czy Mój sługa wie, że ma Pana, który przebacza grzechy i karze za nie? Przebaczyłem Mojemu słudze'. Następnie pozostawał bez grzechu tak długo, jak Allah chciał, po czym popełnił kolejny grzech – a może powiedział: dopuścił się kolejnego przewinienia – i rzekł: 'Panie mój, dopuściłem się kolejnego przewinienia – lub znów zgrzeszyłem – przebacz mi to!'. On powiedział: 'Czy Mój sługa wie, że ma Pana, który przebacza grzechy i karze za nie? Przebaczyłem Mojemu słudze' – trzykrotnie – 'niech więc czyni, co chce».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Kto szczerze okazuje skruchę, zawsze znajduje u Allaha przebaczenie.
Allah przebacza temu, kto ze skruchą do Niego powraca, ale może też pociągnąć grzesznika do odpowiedzialności.
Nie jest to pozwolenie na świadome trwanie w grzechu. Oznacza przebaczenie, gdy ktoś za każdym razem szczerze okazuje skruchę i ponownie zwraca się do Allaha.
Klasyczni komentatorzy podkreślają, że obietnica przebaczenia nie jest przyzwoleniem na grzech. Szczera skrucha obejmuje uznanie i żałowanie grzechu, zaprzestanie go oraz stanowcze postanowienie, by do niego nie wracać. Jeśli grzech narusza prawa innej osoby, należy naprawić wyrządzoną krzywdę lub poprosić pokrzywdzonego o przebaczenie. To, że ktoś później znów upadnie, nie unieważnia wcześniejszej szczerej skruchy; powinien wtedy ponownie okazać skruchę i nie tracić nadziei na miłosierdzie Allaha.
- Szczerze uznaj swój grzech przed Allahem i proś Go o przebaczenie.
- Porzuć grzech i postanów, że do niego nie wrócisz; napraw też wszelką krzywdę wyrządzoną innym.
- Jeśli znów się potkniesz, ponownie zwróć się do Allaha i nie trać nadziei na Jego miłosierdzie.
Ten hadis przytacza słowa Allaha, że jest On taki, jakiego spodziewa się po Nim Jego sługa. Obie relacje podkreślają nadzieję na przebaczenie i miłosierdzie Allaha.
40 Hadith van an-Nawawi · #18 (Sahih)Ten hadis wzywa, by bać się Allaha i po potknięciu popełnić dobry uczynek. Łączy się to ze skruchą i powrotem do Allaha.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.