Sahih Muslim, hadis 3497
Przekazany przez Anas ibn Malik. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Muslim aż do Proroka ﷺ
- 1Zuhayr ibn Harbprzekazał go Muslimزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ
- 2Isma'ilإِسْمَاعِيلُ
- 3Abd al‑Azizعَبْدِ الْعَزِيزِ
- 4Anasأَنَسٍ
- 5Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزَا خَيْبَرَ قَالَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا صَلاَةَ الْغَدَاةِ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَجْرَى نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتِي لَتَمَسُّ فَخِذَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَانْحَسَرَ الإِزَارُ عَنْ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِنِّي لأَرَى بَيَاضَ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ " . قَالَهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ قَالَ وَقَدْ خَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ وَاللَّهِ . قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ . قَالَ وَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً وَجُمِعَ السَّبْىُ فَجَاءَهُ دِحْيَةُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْطِنِي جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ . فَقَالَ " اذْهَبْ فَخُذْ جَارِيَةً " . فَأَخَذَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطَيْتَ دِحْيَةَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ سَيِّدِ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ مَا تَصْلُحُ إِلاَّ لَكَ . قَالَ " ادْعُوهُ بِهَا " . قَالَ فَجَاءَ بِهَا فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خُذْ جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ غَيْرَهَا " . قَالَ وَأَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا . فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا حَتَّى إِذَا كَانَ بِالطَّرِيقِ جَهَّزَتْهَا لَهُ أُمُّ سُلَيْمٍ فَأَهْدَتْهَا لَهُ مِنَ اللَّيْلِ فَأَصْبَحَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَرُوسًا فَقَالَ " مَنْ كَانَ عِنْدَهُ شَىْءٌ فَلْيَجِئْ بِهِ " قَالَ وَبَسَطَ نِطَعًا قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالأَقِطِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالتَّمْرِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالسَّمْنِ فَحَاسُوا حَيْسًا . فَكَانَتْ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Opowiedział mi Zuhajr ibn Harb, opowiedział nam Isma’il – to znaczy Ibn Ulajja – od Abd al-Aziza, od Anasa, że Wysłannik Allaha ﷺ wyruszył na wyprawę do Chajbaru. Powiedział:
„Odmówiliśmy tam modlitwę poranną w ciemnościach przed świtem. Następnie Prorok Allaha ﷺ dosiadł wierzchowca, podobnie jak Abu Talha, a ja siedziałem za Abu Talhą. Prorok Allaha ﷺ jechał wąskimi uliczkami Chajbaru i moje kolano dotykało uda Proroka Allaha ﷺ. Jego dolna szata odsłoniła się i ujrzałem biel uda Proroka Allaha ﷺ. Gdy wjechał do osady, zawołał: »Allahu Akbar! Chajbar jest zniszczony! Gdy zatrzymujemy się na terenie jakiegoś ludu, zły to poranek dla ostrzeżonych!«. Powtórzył to trzy razy”. Powiedział: „Ludzie wyszli do swojej pracy i mówili: »Na Allaha, to Muhammad!«”. Abd al-Aziz dodał: „A niektórzy z naszych towarzyszy powiedzieli: »Muhammad i wojsko!«”. Powiedział: „Zdobyliśmy ją siłą i zebrano jeńców. Wtedy przyszedł Dihja i rzekł: »O Wysłanniku Allaha, podaruj mi niewolnicę spośród jeńców«. On odpowiedział: »Idź i weź sobie jedną«. I wziął Safijję bint Hułajj. Potem pewien mężczyzna podszedł do Proroka Allaha ﷺ i powiedział: »O Proroku Allaha, dałeś Dihji Safijję bint Hułajj, panią Kurajzy i Nadiru, a ona godna jest tylko ciebie«. On rzekł: »Wezwijcie go wraz z nią«. Przyszedł z nią, a gdy Prorok ﷺ ją zobaczył, powiedział: »Weź inną niewolnicę spośród jeńców zamiast niej«”. Powiedział: „Wyzwolił ją i poślubił”. Thabit zapytał go: „O Abu Hamza, jakie wiano jej dał?”. Odpowiedział: „Jej własną wolność; wyzwolił ją i poślubił. W drodze Umm Sulajm przygotowała ją i przyprowadziła do niego nocą, a Prorok ﷺ obudził się jako nowożeniec. Powiedział: »Kto ma cokolwiek do jedzenia, niech to przyniesie«”. Powiedział: „Rozłożono skórzaną matę. Jeden przyniósł suszony ser, inny daktyle, a jeszcze inny klarowane masło, i przygotowali hajs. To była uczta weselna Wysłannika Allaha ﷺ”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ poślubił Safijję po jej wyzwoleniu i wyprawił skromną walimę.
Relacja opisuje wydarzenia po wyprawie na Chajbar: Prorok ﷺ wyzwolił Safijję i poślubił ją, po czym towarzysze zebrali żywność na walimę.
Dar ślubny należny pannie młodej; w tym przypadku wskazanym darem było jej wyzwolenie.
Posiłek wydawany z okazji ślubu.
Potrawa przygotowywana między innymi z daktyli, suszonego nabiału i masła.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że walimę można wyprawić skromnymi środkami i że wystarczą na nią datki uczestników. Relacja wymienia wyzwolenie Safijji jako jej dar ślubny; prawnicy omawiają, jak ten przykład ma się do ogólnych zasad dotyczących mahr. Cztery sunnickie szkoły prawa uznają, że dar ślubny jest prawem panny młodej, a zawarcie małżeństwa nie zależy od kosztownego przyjęcia.
- Wyprawiaj przyjęcie weselne na miarę swoich możliwości; skromny posiłek może uczcić tę okazję.
- Jasno ustal dar ślubny i traktuj go jako prawo panny młodej.
- Poproś rodzinę i przyjaciół o stosowną pomoc, nie czyniąc z małżeństwa kosztownego obowiązku.
Ta relacja z tego samego cyklu również opowiada o Safijji i wydarzeniach związanych z jej małżeństwem z Prorokiem ﷺ.
Sahih Muslim · #3498 (Sahih)Ta relacja przekazana przez Anasa także dotyczy jej wyzwolenia i małżeństwa, uzupełniając przekaz w Sahih Muslim.
Sahih Muslim · #3499 (Sahih)Ta relacja omawia walimę i stanowi dodatkowy kontekst dla posiłku weselnego.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.