Sahih Muslim, hadis 3692
Przekazany przez Abdullah ibn Abbas. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abdullah ibn Abbas
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ بِلاَلٍ - أَخْبَرَنِي يَحْيَى، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ بْنُ حُنَيْنٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، يُحَدِّثُ قَالَ مَكَثْتُ سَنَةً وَأَنَا أُرِيدُ، أَنْ أَسْأَلَ، عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَنْ آيَةٍ، فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْلَهُ حَتَّى خَرَجَ حَاجًّا فَخَرَجْتُ مَعَهُ فَلَمَّا رَجَعَ فَكُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ عَدَلَ إِلَى الأَرَاكِ لِحَاجَةٍ لَهُ فَوَقَفْتُ لَهُ حَتَّى فَرَغَ ثُمَّ سِرْتُ مَعَهُ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنِ اللَّتَانِ تَظَاهَرَتَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَزْوَاجِهِ فَقَالَ تِلْكَ حَفْصَةُ وَعَائِشَةُ . قَالَ فَقُلْتُ لَهُ وَاللَّهِ إِنْ كُنْتُ لأُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَكَ عَنْ هَذَا مُنْذُ سَنَةٍ فَمَا أَسْتَطِيعُ هَيْبَةً لَكَ . قَالَ فَلاَ تَفْعَلْ مَا ظَنَنْتَ أَنَّ عِنْدِي مِنْ عِلْمٍ فَسَلْنِي عَنْهُ فَإِنْ كُنْتُ أَعْلَمُهُ أَخْبَرْتُكَ - قَالَ - وَقَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ إِنْ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ مَا نَعُدُّ لِلنِّسَاءِ أَمْرًا حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِيهِنَّ مَا أَنْزَلَ وَقَسَمَ لَهُنَّ مَا قَسَمَ قَالَ فَبَيْنَمَا أَنَا فِي أَمْرٍ أَأْتَمِرُهُ إِذْ قَالَتْ لِي امْرَأَتِي لَوْ صَنَعْتَ كَذَا وَكَذَا فَقُلْتُ لَهَا وَمَا لَكِ أَنْتِ وَلِمَا هَا هُنَا وَمَا تَكَلُّفُكِ فِي أَمْرٍ أُرِيدُهُ فَقَالَتْ لِي عَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ مَا تُرِيدُ أَنْ تُرَاجَعَ أَنْتَ وَإِنَّ ابْنَتَكَ لَتُرَاجِعُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى يَظَلَّ يَوْمَهُ غَضْبَانَ . قَالَ عُمَرُ فَآخُذُ رِدَائِي ثُمَّ أَخْرُجُ مَكَانِي حَتَّى أَدْخُلَ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا يَا بُنَيَّةُ إِنَّكِ لَتُرَاجِعِينَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى يَظَلَّ يَوْمَهُ غَضْبَانَ . فَقَالَتْ حَفْصَةُ وَاللَّهِ إِنَّا لَنُرَاجِعُهُ . فَقُلْتُ تَعْلَمِينَ أَنِّي أُحَذِّرُكِ عُقُوبَةَ اللَّهِ وَغَضَبَ رَسُولِهِ يَا بُنَيَّةُ لاَ يَغُرَّنَّكِ هَذِهِ الَّتِي قَدْ أَعْجَبَهَا حُسْنُهَا وَحُبُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِيَّاهَا . ثُمَّ خَرَجْتُ حَتَّى أَدْخُلَ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ لِقَرَابَتِي مِنْهَا فَكَلَّمْتُهَا فَقَالَتْ لِي أُمُّ سَلَمَةَ عَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ قَدْ دَخَلْتَ فِي كُلِّ شَىْءٍ حَتَّى تَبْتَغِي أَنْ تَدْخُلَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَزْوَاجِهِ . قَالَ فَأَخَذَتْنِي أَخْذًا كَسَرَتْنِي عَنْ بَعْضِ مَا كُنْتُ أَجِدُ فَخَرَجْتُ مِنْ عِنْدِهَا وَكَانَ لِي صَاحِبٌ مِنَ الأَنْصَارِ إِذَا غِبْتُ أَتَانِي بِالْخَبَرِ وَإِذَا غَابَ كُنْتُ أَنَا آتِيهِ بِالْخَبَرِ وَنَحْنُ حِينَئِذٍ نَتَخَوَّفُ مَلِكًا مِنْ مُلُوكِ غَسَّانَ ذُكِرَ لَنَا أَنَّهُ يُرِيدُ أَنْ يَسِيرَ إِلَيْنَا فَقَدِ امْتَلأَتْ صُدُورُنَا مِنْهُ فَأَتَى صَاحِبِي الأَنْصَارِيُّ يَدُقُّ الْبَابَ وَقَالَ افْتَحِ افْتَحْ . فَقُلْتُ جَاءَ الْغَسَّانِيُّ فَقَالَ أَشَدُّ مِنْ ذَلِكَ اعْتَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَزْوَاجَهُ . فَقُلْتُ رَغِمَ أَنْفُ حَفْصَةَ وَعَائِشَةَ . ثُمَّ آخُذُ ثَوْبِي فَأَخْرُجُ حَتَّى جِئْتُ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مَشْرُبَةٍ لَهُ يُرْتَقَى إِلَيْهَا بِعَجَلَةٍ وَغُلاَمٌ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَسْوَدُ عَلَى رَأْسِ الدَّرَجَةِ فَقُلْتُ هَذَا عُمَرُ . فَأُذِنَ لِي . قَالَ عُمَرُ فَقَصَصْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَذَا الْحَدِيثَ فَلَمَّا بَلَغْتُ حَدِيثَ أُمِّ سَلَمَةَ تَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنَّهُ لَعَلَى حَصِيرٍ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ شَىْءٌ وَتَحْتَ رَأْسِهِ وِسَادَةٌ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ وَإِنَّ عِنْدَ رِجْلَيْهِ قَرَظًا مَضْبُورًا وَعِنْدَ رَأْسِهِ أُهُبًا مُعَلَّقَةً فَرَأَيْتُ أَثَرَ الْحَصِيرِ فِي جَنْبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَكَيْتُ فَقَالَ " مَا يُبْكِيكَ " . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ كِسْرَى وَقَيْصَرَ فِيمَا هُمَا فِيهِ وَأَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا تَرْضَى أَنْ تَكُونَ لَهُمَا الدُّنْيَا وَلَكَ الآخِرَةُ " .
Opowiedział nam Harun ibn Sa’id al-Ajli, opowiedział nam Abdullah ibn Wahb, poinformował mnie Sulajman – to znaczy Ibn Bilal – poinformował mnie Jahja, poinformował mnie Ubajd ibn Hunajn, że słyszał Abdullaha ibn Abbasa opowiadającego:
„Przez rok nosiłem w sobie zamiar zapytania Umara ibn al-Chattaba o pewien werset, lecz nie byłem w stanie go zagadnąć ze względu na respekt, jaki budził we mnie jego autorytet. Dopiero gdy wyruszył na pielgrzymkę, ja również udałem się z nim. Gdy wracaliśmy i byliśmy już w drodze powrotnej, zboczył w stronę drzew arakowych, aby załatwić swoją potrzebę. Zatrzymałem się, czekając na niego, aż skończy, po czym ruszyłem dalej u jego boku i rzekłem: «O Wodzu Wiernych, kim są te dwie żony Posłańca Allaha ﷺ, które zmówiły się przeciwko niemu?». Odpowiedział: «To Hafsa i Aisza». Rzekłem mu: «Na Allaha, od roku pragnąłem cię o to zapytać, lecz nie śmiałem z powodu bojaźni przed tobą». On zaś odrzekł: «Nie czyń tak. Jeśli sądzisz, że posiadam jakąś wiedzę, pytaj mnie o nią, a jeśli ją znam, to cię poinformuję». Następnie Umar powiedział: «Na Allaha, w czasach dżahilijji nie liczyliśmy się z kobietami, dopóki Allah Najwyższy nie objawił o nich tego, co objawił, i nie wyznaczył im tego, co wyznaczył». Opowiadał dalej: «Rozważałem pewną sprawę, gdy moja żona powiedziała do mnie: „Gdybyś postąpił tak a tak...”. Odrzekłem jej: „Co ciebie to obchodzi? Nie twoja rzecz wtrącać się w sprawy, które zamierzam załatwić”. Wtedy ona powiedziała: „Zadziwiające jest to, o synu Chattaba, że nie znosisz sprzeciwu wobec siebie, podczas gdy twoja własna córka spiera się z Posłańcem Allaha ﷺ tak uporczywie, że spędza on cały dzień w gniewie”». Umar opowiadał: «Wziąłem więc swój płaszcz i natychmiast wyszedłem z domu, udając się do Hafsy. Powiedziałem do niej: „O córeczko, słyszałem, że spierasz się z Posłańcem Allaha ﷺ tak długo, aż spędza on cały dzień w gniewie”. Hafsa odpowiedziała: „Na Allaha, zaprawdę spieramy się z nim”. Rzekłem: „Wiedz, że ostrzegam cię przed karą Allaha i gniewem Jego Posłańca ﷺ. O córeczko, niech nie zwodzi cię ta, którą oczarowało jej własne piękno i miłość, jaką darzy ją Posłaniec Allaha ﷺ”». Następnie wyszedłem i udałem się do Umm Salama ze względu na moje pokrewieństwo z nią, i porozmawiałem z nią. Umm Salama powiedziała do mnie: «Zadziwiające jest to, o synu Chattaba, że wtrącasz się we wszystko, aż w końcu pragniesz ingerować w relacje między Posłańcem Allaha ﷺ a jego żonami». Słowa te tak mnie przytłoczyły, że odstąpiłem od części tego, co miałem zamiar powiedzieć, i wyszedłem od niej. Miałem przyjaciela spośród Ansarów; gdy mnie nie było, przynosił mi wieści, a gdy jego nie było, ja przynosiłem wieści jemu. W owym czasie obawialiśmy się najazdu jednego z królów Ghassan, o którym mówiono, że zamierza wyruszyć przeciwko nam, i nasze serca były pełne lęku przed nim. Oto mój przyjaciel z Ansarów przyszedł i zaczął stukać do drzwi, wołając: «Otwórz! Otwórz!». Zapytałem: «Czy przyszedł Ghassanida?». Odparł: «Sprawa jest poważniejsza niż to. Posłaniec Allaha ﷺ odseparował się od swoich żon». Rzekłem: «Niech nosy Hafsy i Aiszy będą starte w proch!». Chwyciłem swoje szaty i wyszedłem, aż dotarłem na miejsce. Zastałem Posłańca Allaha ﷺ w jego górnej izbie, do której wchodziło się po drabinie z pnia palmowego. Na szczycie schodów siedział czarnoskóry sługa Posłańca Allaha ﷺ. Powiedziałem: «To Umar», i zostałem wpuszczony. Umar opowiadał: «Opowiedziałem Posłańcowi Allaha ﷺ całą tę historię, a gdy doszedłem do fragmentu o Umm Salamie, Posłaniec Allaha ﷺ uśmiechnął się. Leżał on na macie, nie mając niczego między sobą a nią, a pod głową miał poduszkę ze skóry wypchaną włóknami palmowymi. Przy jego stopach leżała wiązka garbnika, a nad głową wisiały skóry. Ujrzałem ślady maty na boku Posłańca Allaha ﷺ i rozpłakałem się. Zapytał: „Co cię skłania do płaczu?”. Odpowiedziałem: „O Posłańcu Allaha, Kisra i Cezar żyją w takim przepychu, a ty jesteś Posłańcem Allaha”. Wówczas Posłaniec Allaha ﷺ rzekł: „Czy nie cieszysz się z tego, że im przypadnie ten świat, a tobie Świat Przyszły?”».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ wybrał prostotę i życie przyszłe zamiast doczesnego przepychu.
Umar opowiada o okresie, w którym Prorok ﷺ tymczasowo odsunął się od swoich żon po napięciach związanych z ich domowymi pragnieniami. Przekaz podaje, że ﷺ przebywał w skromnych warunkach, a Umar rozpłakał się, gdy zobaczył ślad maty na jego boku.
Hafsa i A’isza wspierały się wzajemnie w swoich prośbach kierowanych do Proroka ﷺ.
Skromne, położone wyżej miejsce pobytu, do którego można było wejść po drabinie.
Liście akacji wykorzystywane między innymi do garbowania skór.
Uczeni wskazują, że Prorok ﷺ, mimo swojej wysokiej rangi, dobrowolnie prowadził proste życie, a bogactwo samo w sobie nie jest miarą Bożej przychylności. Fragment o dawnym podejściu Umara do kobiet pokazuje również, że objawienie określiło ich pozycję i prawa. Słowa o życiu przyszłym uczą, że wierzący nie powinni stawiać doczesnego powodzenia na pierwszym miejscu. Ta opowieść nie stanowi samodzielnego rozstrzygnięcia o prawnym skutku rozwodu.
- Podejmując decyzje finansowe i domowe, świadomie wybieraj to, co naprawdę wartościowe, a nie tylko wygodę lub prestiż.
- Szukaj wiedzy u osób kompetentnych, okazując szacunek i nie obawiając się prosić o wyjaśnienie.
- Traktuj członków rodziny z godnością i uznawaj prawa, które przyznał im Allah.
To przekazanie Sahih od Ibn Abbasa również opisuje wizytę Umara u Proroka ﷺ podczas jego odosobnienia od żon.
Sahih Muslim · #3694 (Sahih)To przekazanie uzupełnia opowieść o Umarze, żonach Proroka ﷺ oraz wyborze życia przyszłego.
Sahih Muslim · #3690 (Sahih)To przekazanie Sahih również opisuje odosobnienie Proroka ﷺ od jego żon.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.