Sahih Muslim, hadis 4577
Przekazany przez Umar ibn al-Khattab. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Umar ibn al-Khattab
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ الضُّبَعِيُّ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ مَالِكَ بْنَ أَوْسٍ، حَدَّثَهُ قَالَ أَرْسَلَ إِلَىَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَجِئْتُهُ حِينَ تَعَالَى النَّهَارُ - قَالَ - فَوَجَدْتُهُ فِي بَيْتِهِ جَالِسًا عَلَى سَرِيرٍ مُفْضِيًا إِلَى رِمَالِهِ مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ . فَقَالَ لِي يَا مَالُ إِنَّهُ قَدْ دَفَّ أَهْلُ أَبْيَاتٍ مِنْ قَوْمِكَ وَقَدْ أَمَرْتُ فِيهِمْ بِرَضْخٍ فَخُذْهُ فَاقْسِمْهُ بَيْنَهُمْ - قَالَ - قُلْتُ لَوْ أَمَرْتَ بِهَذَا غَيْرِي قَالَ خُذْهُ يَا مَالُ . قَالَ فَجَاءَ يَرْفَا فَقَالَ هَلْ لَكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فِي عُثْمَانَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ فَقَالَ عُمَرُ نَعَمْ . فَأَذِنَ لَهُمْ فَدَخَلُوا ثُمَّ جَاءَ . فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عَبَّاسٍ وَعَلِيٍّ قَالَ نَعَمْ . فَأَذِنَ لَهُمَا فَقَالَ عَبَّاسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا الْكَاذِبِ الآثِمِ الْغَادِرِ الْخَائِنِ . فَقَالَ الْقَوْمُ أَجَلْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فَاقْضِ بَيْنَهُمْ وَأَرِحْهُمْ . فَقَالَ مَالِكُ بْنُ أَوْسٍ يُخَيَّلُ إِلَىَّ أَنَّهُمْ قَدْ كَانُوا قَدَّمُوهُمْ لِذَلِكَ - فَقَالَ عُمَرُ اتَّئِدَا أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ " . قَالُوا نَعَمْ . ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى الْعَبَّاسِ وَعَلِيٍّ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ أَتَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَاهُ صَدَقَةٌ " . قَالاَ نَعَمْ . فَقَالَ عُمَرُ إِنَّ اللَّهَ جَلَّ وَعَزَّ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم بِخَاصَّةٍ لَمْ يُخَصِّصْ بِهَا أَحَدًا غَيْرَهُ قَالَ { مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ} مَا أَدْرِي هَلْ قَرَأَ الآيَةَ الَّتِي قَبْلَهَا أَمْ لاَ . قَالَ فَقَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَكُمْ أَمْوَالَ بَنِي النَّضِيرِ فَوَاللَّهِ مَا اسْتَأْثَرَ عَلَيْكُمْ وَلاَ أَخَذَهَا دُونَكُمْ حَتَّى بَقِيَ هَذَا الْمَالُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْخُذُ مِنْهُ نَفَقَةَ سَنَةٍ ثُمَّ يَجْعَلُ مَا بَقِيَ أُسْوَةَ الْمَالِ . ثُمَّ قَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ أَتَعْلَمُونَ ذَلِكَ قَالُوا نَعَمْ . ثُمَّ نَشَدَ عَبَّاسًا وَعَلِيًّا بِمِثْلِ مَا نَشَدَ بِهِ الْقَوْمَ أَتَعْلَمَانِ ذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ . قَالَ فَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَبُو بَكْرٍ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجِئْتُمَا تَطْلُبُ مِيرَاثَكَ مِنَ ابْنِ أَخِيكَ وَيَطْلُبُ هَذَا مِيرَاثَ امْرَأَتِهِ مِنْ أَبِيهَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ " . فَرَأَيْتُمَاهُ كَاذِبًا آثِمًا غَادِرًا خَائِنًا وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُ لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ ثُمَّ تُوُفِّيَ أَبُو بَكْرٍ وَأَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَوَلِيُّ أَبِي بَكْرٍ فَرَأَيْتُمَانِي كَاذِبًا آثِمًا غَادِرًا خَائِنًا وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنِّي لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ فَوَلِيتُهَا ثُمَّ جِئْتَنِي أَنْتَ وَهَذَا وَأَنْتُمَا جَمِيعٌ وَأَمْرُكُمَا وَاحِدٌ فَقُلْتُمَا ادْفَعْهَا إِلَيْنَا فَقُلْتُ إِنْ شِئْتُمْ دَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ أَنْ تَعْمَلاَ فِيهَا بِالَّذِي كَانَ يَعْمَلُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخَذْتُمَاهَا بِذَلِكَ قَالَ أَكَذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ . قَالَ ثُمَّ جِئْتُمَانِي لأَقْضِيَ بَيْنَكُمَا وَلاَ وَاللَّهِ لاَ أَقْضِي بَيْنَكُمَا بِغَيْرِ ذَلِكَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهَا فَرُدَّاهَا إِلَىَّ .
Opowiedział mi Abdullah ibn Muhammad ibn Asma ad-Duba’i: Opowiedział nam Dżuwajrija, od Malika, od az-Zuhriego, że Malik ibn Aus opowiedział mu, mówiąc:
„Umar ibn al-Chattab wezwał mnie, więc przyszedłem do niego, gdy dzień był już w pełni. Zastałem go w jego domu, siedzącego na prostym posłaniu, opartego o skórzaną poduszkę. Powiedział do mnie: »O Maliku! Pewni ludzie z twojego plemienia przybyli z prośbą o pomoc, nakazałem więc dać im pewną kwotę pieniędzy. Weź ją i rozdziel między nich«. Odpowiedziałem: »Gdybyś tylko rozkazał to komuś innemu...«. On zaś rzekł: »Weź to, o Maliku!«. Wtedy przyszedł Jarfa i zapytał: »Czy przyjmiesz, o Wodzu Wiernych, Usmana, Abd ar-Rahmana ibn Aufa, az-Zubajra i Sada?«. Umar odpowiedział: »Tak«, i pozwolił im wejść. Następnie sługa wrócił i zapytał: »A czy przyjmiesz Abbasa i Alego?«. Umar odrzekł: »Tak«, i pozwolił im wejść. Abbas powiedział: »O Wodzu Wiernych! Rozstrzygnij spór między mną a tym kłamcą, grzesznikiem, zdrajcą i oszustem!«. Obecni tam ludzie dodali: »Zaprawdę, o Wodzu Wiernych, rozstrzygnij między nimi i uwolnij ich od tego ciężaru«. Malik ibn Aus zauważył: »Wydawało mi się, że zostali oni wprowadzeni celowo, by poprzeć tę sprawę«. Wówczas Umar rzekł: »Spokojnie! Zaklinam was na Allaha, z którego woli trwają niebiosa i ziemia: czy wiecie, że Wysłannik Allaha ﷺ powiedział: »Nie dziedziczymy; to, co po nas pozostaje, jest jałmużną«?«. Odpowiedzieli: »Tak«. Następnie zwrócił się do Abbasa i Alego, mówiąc: »Zaklinam was obu na Allaha, z którego woli trwają niebiosa i ziemia: czy wiecie, że Wysłannik Allaha ﷺ powiedział: »Nie dziedziczymy; to, co po nas pozostaje, jest jałmużną«?«. Obaj odpowiedzieli: »Tak«. Umar kontynuował: »Zaprawdę Allah, Chwalebny i Wyniosły, wyróżnił Swego Wysłannika ﷺ szczególnym przywilejem, którym nie obdarzył nikogo innego. Rzekł bowiem: »To, co Allah zwrócił Swemu Wysłannikowi od mieszkańców miast, należy do Allaha i Wysłannika««. (Narrator dodał: Nie wiem, czy wyrecytował także poprzedni werset, czy nie). Umar mówił dalej: »Wysłannik Allaha ﷺ rozdzielił między wami majątek Banu an-Nadir. Na Allaha, nie faworyzował siebie kosztem was ani nie wziął niczego wyłącznie dla siebie, aż pozostał ten oto majątek. Wysłannik Allaha ﷺ czerpał z niego środki na utrzymanie przez rok, a resztę przekazywał do skarbu publicznego jako mienie wspólnoty«. Następnie dodał: »Zaklinam was na Allaha, z którego woli trwają niebiosa i ziemia: czy wiecie o tym?«. Odpowiedzieli: »Tak«. Wtedy zaklął Abbasa i Alego tak samo jak pozostałych: »Czy wiecie o tym?«. Obaj odpowiedzieli: »Tak«. Umar rzekł: »Gdy Wysłannik Allaha ﷺ zmarł, Abu Bakr powiedział: »Jestem następcą Wysłannika Allaha ﷺ«. Wtedy wy dwaj przyszliście domagać się spadku – ty [Abbas] domagałeś się udziału w majątku syna swojego brata, a on [Ali] domagał się udziału swojej żony w majątku jej ojca. Abu Bakr odpowiedział wam: »Wysłannik Allaha ﷺ powiedział: »Nie dziedziczymy; to, co po nas pozostaje, jest jałmużną««. Uznaliście go więc za kłamcę, grzesznika, zdrajcę i oszusta, choć Allah wie, że był on prawdomówny, cnotliwy, prowadzony właściwą drogą i podążający za prawdą. Gdy Abu Bakr zmarł, a ja zostałem następcą Wysłannika Allaha ﷺ oraz następcą Abu Bakra, uznaliście mnie za kłamcę, grzesznika, zdrajcę i oszusta, choć Allah wie, że jestem prawdomówny, cnotliwy, prowadzony właściwą drogą i podążający za prawdą. Objąłem zarząd nad tym majątkiem. Wtedy przyszliście do mnie obaj razem, mając wspólny cel, i powiedzieliście: »Oddaj nam to«. Odrzekłem: »Jeśli chcecie, oddam wam to pod warunkiem, że zawrzecie przymierze z Allahiem, iż będziecie zarządzać tym majątkiem dokładnie tak, jak czynił to Wysłannik Allaha ﷺ«. I wzięliście go na takich zasadach«. Umar zapytał: »Czy tak właśnie było?«. Obaj odpowiedzieli: »Tak«. Umar zakończył: »A teraz przyszliście do mnie, abym rozstrzygnął między wami. Nie, na Allaha! Nie wydam innego orzeczenia niż to aż do nadejścia Godziny. Jeśli nie jesteście w stanie sprostać tym warunkom, zwróćcie mi ten majątek«.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Moștenirea Profetului ﷺ rămâne destinată actelor de caritate.
Omar ibn al-Khattab a soluționat o dispută dintre Ali și Abbas privind administrarea bunurilor lăsate de Profetul ﷺ. El le-a reamintit celor prezenți afirmația potrivit căreia moștenirea profeților este administrată ca act de caritate.
Caritate sau bunuri destinate unui scop de interes general.
Un grup din Medina ale cărui bunuri au intrat sub administrarea comunității musulmane după plecarea sa.
Bunuri care revin comunității musulmane fără luptă.
Savanții clasici deduc din această relatare că Profetul ﷺ nu a lăsat o moștenire personală: bunurile rămase după el au fost administrate ca acte de caritate, iar cheltuielile sale anuale de întreținere puteau fi acoperite din acestea. Cele patru școli juridice sunnite recunosc această regulă specială aplicabilă profeților. Omar a subliniat și că administrarea trebuia să respecte practica Profetului ﷺ și că administratorii trebuie să dea socoteală pentru bunurile destinate folosului public.
- Administrați bunurile comune sau caritabile potrivit destinației stabilite și dați socoteală pentru felul în care le folosiți.
- Soluționați disputele financiare ascultând părțile implicate și precizând clar înțelegerile și dovezile relevante.
- Nu vă asumați responsabilități cu ușurință: stabiliți condiții clare dinainte și respectați-le.
Abordează aceeași dispută privind bunurile lăsate de Profetul ﷺ și afirmația că acestea sunt administrate ca acte de caritate.
Sahih Muslim · #4576 (Sahih)Confirmă relatarea despre Omar, Ali și Abbas și clarifică administrarea bunurilor lăsate în urmă.
Sahih Muslim · #4579 (Sahih)Aisha relatează cererea moștenitorilor după moartea Profetului ﷺ, în acord cu regula privind bunurile lăsate de acesta.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.