Księga Dżihadu i Wypraw · Sahih Muslim

Sahih Muslim, hadis 4684

Przekazany przez Abdullah ibn Abbas. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Księga Dżihadu i Wypraw
صحيح مسلم
Kto go przekazał?

Od Muslim aż do Yazid ibn Hurmuz

Sahih (wiarygodny)
  1. 1Abdullah ibn Maslama ibn Qa'nabprzekazał go Muslimعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ
  2. 2Sulaymanسُلَيْمَانُ
  3. 3Ja'far ibn Muhammadجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ
  4. 4Jego ojciec, Muhammadأَبِيهِ
  5. 5Yazid ibn Hurmuzيَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ

Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.

Przekaz

Tekst arabski

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ بِلاَلٍ - عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، أَنَّ نَجْدَةَ، كَتَبَ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ يَسْأَلُهُ عَنْ خَمْسِ، خِلاَلٍ ‏.‏ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لَوْلاَ أَنْ أَكْتُمَ، عِلْمًا مَا كَتَبْتُ إِلَيْهِ ‏.‏ كَتَبَ إِلَيْهِ نَجْدَةُ أَمَّا بَعْدُ فَأَخْبِرْنِي هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَغْزُو بِالنِّسَاءِ وَهَلْ كَانَ يَضْرِبُ لَهُنَّ بِسَهْمٍ وَهَلْ كَانَ يَقْتُلُ الصِّبْيَانَ وَمَتَى يَنْقَضِي يُتْمُ الْيَتِيمِ وَعَنِ الْخُمْسِ لِمَنْ هُوَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ ابْنُ عَبَّاسٍ كَتَبْتَ تَسْأَلُنِي هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَغْزُو بِالنِّسَاءِ وَقَدْ كَانَ يَغْزُو بِهِنَّ فَيُدَاوِينَ الْجَرْحَى وَيُحْذَيْنَ مِنَ الْغَنِيمَةِ وَأَمَّا بِسَهْمٍ فَلَمْ يَضْرِبْ لَهُنَّ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَكُنْ يَقْتُلُ الصِّبْيَانَ فَلاَ تَقْتُلِ الصِّبْيَانَ وَكَتَبْتَ تَسْأَلُنِي مَتَى يَنْقَضِي يُتْمُ الْيَتِيمِ فَلَعَمْرِي إِنَّ الرَّجُلَ لَتَنْبُتُ لِحْيَتُهُ وَإِنَّهُ لَضَعِيفُ الأَخْذِ لِنَفْسِهِ ضَعِيفُ الْعَطَاءِ مِنْهَا فَإِذَا أَخَذَ لِنَفْسِهِ مِنْ صَالِحِ مَا يَأْخُذُ النَّاسُ فَقَدْ ذَهَبَ عَنْهُ الْيُتْمُ وَكَتَبْتَ تَسْأَلُنِي عَنِ الْخُمْسِ لِمَنْ هُوَ وَإِنَّا كُنَّا نَقُولُ هُوَ لَنَا ‏.‏ فَأَبَى عَلَيْنَا قَوْمُنَا ذَاكَ ‏.‏

Tłumaczenie

Opowiedział nam Abdullah ibn Maslama ibn Ka’b, opowiedział nam Sulajman – to znaczy Ibn Bilal – od Dżafara ibn Muhammada, od jego ojca, od Jazida ibn Hurmuza, że Nadżda napisał do Ibna Abbasa, pytając go o pięć spraw. Ibn Abbas powiedział:

„Gdyby nie obawa przed ukrywaniem wiedzy, nie odpowiedziałbym mu”. Nadżda napisał do niego: „A zatem poinformuj mnie, czy Wysłannik Allaha ﷺ zabierał kobiety na wyprawy wojenne? Czy przydzielał im ustalony udział z łupów? Czy zabijał dzieci wroga? Kiedy kończy się sieroctwo sieroty? I do kogo należy Chums (jedna piąta)?” Ibn Abbas odpisał mu: „Pytasz, czy Wysłannik Allaha ﷺ zabierał kobiety na wyprawy; otóż zabierał je, aby opatrywały rannych i otrzymywały nagrodę z łupów, lecz nie przydzielał im ustalonego udziału bojowego. Wysłannik Allaha ﷺ nie zabijał dzieci, więc ty również nie zabijaj dzieci. Pytasz, kiedy kończy się sieroctwo; na moje życie, mężczyzna może mieć już brodę, a wciąż być niezdolnym do dochodzenia swoich praw i wypełniania obowiązków wobec innych, lecz gdy potrafi zadbać o swoje sprawy tak jak dorośli, przestaje być sierotą. Pytasz także o Chums i o to, dla kogo jest przeznaczony; my zwykliśmy mówić, że należy on do nas, jednak nasi ludzie nam to odmówili.”

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Ibn Abbas łączy etykę wojenną z troską o kobiety, dzieci i sieroty.

Objaśnienie trudnych słów
Khums

Jedna piąta łupów wojennych, której podział omawiają źródła islamskie.

Ustalony udział

Z góry określona część łupów, odmienna od nagrody przyznawanej według uznania.

Status sieroty

Szczególna ochrona i opieka nad dzieckiem, które straciło ojca; Ibn Abbas wiąże koniec tego statusu z osiągnięciem dorosłej samodzielności.

Wnioski uczonych

Uczeni wyciągają z tej relacji wniosek, że kobiety podczas wypraw Proroka ﷺ wykonywały zadania pomocnicze i mogły otrzymać nagrodę z łupów, nie przyznawano im jednak stałego udziału wojennego. Nacisk na zakaz zabijania dzieci jest zgodny z klasyczną zasadą oszczędzania dzieci niebiorących udziału w walce. Prawnicy omawiają wiek, w którym ustaje status sieroty, łącznie z oznakami dojrzałości i zdolnością do samodzielnego dbania o własne interesy. Fragment o khums przedstawia stanowisko Ibn Abbasa oraz spór w tej kwestii; należy go odczytywać w świetle pozostałych tekstów i wyjaśnień prawnych dotyczących podziału tej części łupów.

Lekcje na dziś
  1. W sytuacjach konfliktu traktuj dzieci jako osoby niebiorące udziału w walce i chroń je przed przemocą.
  2. Zapewniaj sierotom odpowiednie wsparcie i włączaj je w decyzje dotyczące ich majątku, gdy będą potrafiły samodzielnie dbać o swoje interesy.
  3. Odróżniaj stałe prawo do udziału w łupach od nagrody za wykonane usługi.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.