Sahih Muslim, hadis 60
Przekazany przez Abdullah ibn Umar. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abdullah ibn Umar
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا كَفَّرَ الرَّجُلُ أَخَاهُ فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحَدُهُمَا " .
Opowiedział nam Abu Bakr ibn Abi Szajba; opowiedzieli nam Muhammad ibn Biszr i Abdullah ibn Numajr, którzy powiedzieli: Opowiedział nam Ubajdullah ibn Umar, od Nafiego, od Ibna Umara, że Prorok ﷺ rzekł:
«Jeśli mężczyzna uzna swego brata za niewiernego, oskarżenie o niewiarę spada na jednego z nich».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Kto nazywa swojego muzułmańskiego brata niewierzącym, kieruje poważne oskarżenie przeciwko jednemu z nich.
Uznanie kogoś za niewierzącego.
To stwierdzenie wiąże się z poważną odpowiedzialnością: jeśli oskarżenie jest bezpodstawne, groźba dotyczy osoby, która je wypowiada.
Klasyczni uczeni wyjaśniają, że ostrzeżenie ma powstrzymywać przed pochopnym dokonywaniem takfiru. Samo oskarżenie nie czyni drugiej osoby automatycznie niewierzącą; jeśli jest bezpodstawne, może obrócić się przeciwko temu, kto je wypowiada. Uczeni rozróżniają ogólne stwierdzenie o niewierze od osądzania konkretnej osoby, co wymaga znajomości okoliczności i spełnienia odpowiednich warunków. Cztery sunnickie szkoły prawa podkreślają ostrożność przy wydawaniu takich osądów.
- Nie nazywaj nikogo niewierzącym pod wpływem gniewu, pogłosek ani różnicy zdań.
- W razie wątpliwości religijnych poproś kompetentnego uczonego o wyjaśnienie, zanim wydasz osąd.
- Dobieraj słowa starannie, zwłaszcza gdy wypowiedź dotyczy czyjejś wiary i braterstwa.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.