Księga o Cnotach Towarzyszy · Sahih Muslim

Sahih Muslim, hadis 6359

Przekazany przez Abu Dharr al-Ghifari. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Księga o Cnotach Towarzyszy
صحيح مسلم
Kto go przekazał?

Przekazał Abu Dharr al-Ghifari

Sahih (wiarygodny)

Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.

Przekaz

Tekst arabski

حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الأَزْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَرَجْنَا مِنْ قَوْمِنَا غِفَارٍ وَكَانُوا يُحِلُّونَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ فَخَرَجْتُ أَنَا وَأَخِي أُنَيْسٌ وَأُمُّنَا فَنَزَلْنَا عَلَى خَالٍ لَنَا فَأَكْرَمَنَا خَالُنَا وَأَحْسَنَ إِلَيْنَا فَحَسَدَنَا قَوْمُهُ فَقَالُوا إِنَّكَ إِذَا خَرَجْتَ عَنْ أَهْلِكَ خَالَفَ إِلَيْهِمْ أُنَيْسٌ فَجَاءَ خَالُنَا فَنَثَا عَلَيْنَا الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقُلْتُ لَهُ أَمَّا مَا مَضَى مِنْ مَعْرُوفِكَ فَقَدْ كَدَّرْتَهُ وَلاَ جِمَاعَ لَكَ فِيمَا بَعْدُ ‏.‏ فَقَرَّبْنَا صِرْمَتَنَا فَاحْتَمَلْنَا عَلَيْهَا وَتَغَطَّى خَالُنَا ثَوْبَهُ فَجَعَلَ يَبْكِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى نَزَلْنَا بِحَضْرَةِ مَكَّةَ فَنَافَرَ أُنَيْسٌ عَنْ صِرْمَتِنَا وَعَنْ مِثْلِهَا فَأَتَيَا الْكَاهِنَ فَخَيَّرَ أُنَيْسًا فَأَتَانَا أُنَيْسٌ بِصِرْمَتِنَا وَمِثْلِهَا مَعَهَا - قَالَ - وَقَدْ صَلَّيْتُ يَا ابْنَ أَخِي قَبْلَ أَنْ أَلْقَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِثَلاَثِ سِنِينَ ‏.‏ قُلْتُ لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ ‏.‏ قُلْتُ فَأَيْنَ تَوَجَّهُ قَالَ أَتَوَجَّهُ حَيْثُ يُوَجِّهُنِي رَبِّي أُصَلِّي عِشَاءً حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ أُلْقِيتُ كَأَنِّي خِفَاءٌ حَتَّى تَعْلُوَنِي الشَّمْسُ ‏.‏ فَقَالَ أُنَيْسٌ إِنَّ لِي حَاجَةً بِمَكَّةَ فَاكْفِنِي ‏.‏ فَانْطَلَقَ أُنَيْسٌ حَتَّى أَتَى مَكَّةَ فَرَاثَ عَلَىَّ ثُمَّ جَاءَ فَقُلْتُ مَا صَنَعْتَ قَالَ لَقِيتُ رَجُلاً بِمَكَّةَ عَلَى دِينِكَ يَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ أَرْسَلَهُ ‏.‏ قُلْتُ فَمَا يَقُولُ النَّاسُ قَالَ يَقُولُونَ شَاعِرٌ كَاهِنٌ سَاحِرٌ ‏.‏ وَكَانَ أُنَيْسٌ أَحَدَ الشُّعَرَاءِ ‏.‏ قَالَ أُنَيْسٌ لَقَدْ سَمِعْتُ قَوْلَ الْكَهَنَةِ فَمَا هُوَ بِقَوْلِهِمْ وَلَقَدْ وَضَعْتُ قَوْلَهُ عَلَى أَقْرَاءِ الشِّعْرِ فَمَا يَلْتَئِمُ عَلَى لِسَانِ أَحَدٍ بَعْدِي أَنَّهُ شِعْرٌ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَصَادِقٌ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ ‏.‏ قَالَ فَأَتَيْتُ مَكَّةَ فَتَضَعَّفْتُ رَجُلاً مِنْهُمْ فَقُلْتُ أَيْنَ هَذَا الَّذِي تَدْعُونَهُ الصَّابِئَ فَأَشَارَ إِلَىَّ فَقَالَ الصَّابِئَ ‏.‏ فَمَالَ عَلَىَّ أَهْلُ الْوَادِي بِكُلِّ مَدَرَةٍ وَعَظْمٍ حَتَّى خَرَرْتُ مَغْشِيًّا عَلَىَّ - قَالَ - فَارْتَفَعْتُ حِينَ ارْتَفَعْتُ كَأَنِّي نُصُبٌ أَحْمَرُ - قَالَ - فَأَتَيْتُ زَمْزَمَ فَغَسَلْتُ عَنِّي الدِّمَاءَ وَشَرِبْتُ مِنْ مَائِهَا وَلَقَدْ لَبِثْتُ يَا ابْنَ أَخِي ثَلاَثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلاَّ مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا وَجَدْتُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ - قَالَ - فَبَيْنَا أَهْلُ مَكَّةَ فِي لَيْلَةٍ قَمْرَاءَ إِضْحِيَانَ إِذْ ضُرِبَ عَلَى أَسْمِخَتِهِمْ فَمَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ أَحَدٌ وَامْرَأَتَيْنِ مِنْهُمْ تَدْعُوَانِ إِسَافًا وَنَائِلَةَ - قَالَ - فَأَتَتَا عَلَىَّ فِي طَوَافِهِمَا فَقُلْتُ أَنْكِحَا أَحَدَهُمَا الأُخْرَى - قَالَ - فَمَا تَنَاهَتَا عَنْ قَوْلِهِمَا - قَالَ - فَأَتَتَا عَلَىَّ فَقُلْتُ هَنٌ مِثْلُ الْخَشَبَةِ غَيْرَ أَنِّي لاَ أَكْنِي ‏.‏ فَانْطَلَقَتَا تُوَلْوِلاَنِ وَتَقُولاَنِ لَوْ كَانَ هَا هُنَا أَحَدٌ مِنْ أَنْفَارِنَا ‏.‏ قَالَ فَاسْتَقْبَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا هَابِطَانِ قَالَ ‏"‏ مَا لَكُمَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَتَا الصَّابِئُ بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَأَسْتَارِهَا قَالَ ‏"‏ مَا قَالَ لَكُمَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَتَا إِنَّهُ قَالَ لَنَا كَلِمَةً تَمْلأُ الْفَمَ ‏.‏ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى اسْتَلَمَ الْحَجَرَ وَطَافَ بِالْبَيْتِ هُوَ وَصَاحِبُهُ ثُمَّ صَلَّى فَلَمَّا قَضَى صَلاَتَهُ قَالَ أَبُو ذَرٍّ ‏.‏ فَكُنْتُ أَنَا أَوَّلُ مَنْ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الإِسْلاَمِ - قَالَ - فَقُلْتُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ وَعَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ مَنْ أَنْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ مِنْ غِفَارٍ - قَالَ - فَأَهْوَى بِيَدِهِ فَوَضَعَ أَصَابِعَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي كَرِهَ أَنِ انْتَمَيْتُ إِلَى غِفَارٍ ‏.‏ فَذَهَبْتُ آخُذُ بِيَدِهِ فَقَدَعَنِي صَاحِبُهُ وَكَانَ أَعْلَمَ بِهِ مِنِّي ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ مَتَى كُنْتَ هَا هُنَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ قَدْ كُنْتُ هَا هُنَا مُنْذُ ثَلاَثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ قَالَ ‏"‏ فَمَنْ كَانَ يُطْعِمُكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلاَّ مَاءُ زَمْزَمَ ‏.‏ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا أَجِدُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ ‏"‏ إِنَّهَا مُبَارَكَةٌ إِنَّهَا طَعَامُ طُعْمٍ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِي طَعَامِهِ اللَّيْلَةَ ‏.‏ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَفَتَحَ أَبُو بَكْرٍ بَابًا فَجَعَلَ يَقْبِضُ لَنَا مِنْ زَبِيبِ الطَّائِفِ وَكَانَ ذَلِكَ أَوَّلَ طَعَامٍ أَكَلْتُهُ بِهَا ثُمَّ غَبَرْتُ مَا غَبَرْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ إِنَّهُ قَدْ وُجِّهَتْ لِي أَرْضٌ ذَاتُ نَخْلٍ لاَ أُرَاهَا إِلاَّ يَثْرِبَ فَهَلْ أَنْتَ مُبَلِّغٌ عَنِّي قَوْمَكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَنْفَعَهُمْ بِكَ وَيَأْجُرَكَ فِيهِمْ ‏"‏ ‏.‏ فَأَتَيْتُ أُنَيْسًا فَقَالَ مَا صَنَعْتَ قُلْتُ صَنَعْتُ أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ ‏.‏ قَالَ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكَ فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ ‏.‏ فَأَتَيْنَا أُمَّنَا فَقَالَتْ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكُمَا فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ ‏.‏ فَاحْتَمَلْنَا حَتَّى أَتَيْنَا قَوْمَنَا غِفَارًا فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ وَكَانَ يَؤُمُّهُمْ إِيمَاءُ بْنُ رَحَضَةَ الْغِفَارِيُّ وَكَانَ سَيِّدَهُمْ ‏.‏ وَقَالَ نِصْفُهُمْ إِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ أَسْلَمْنَا ‏.‏ فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمُ الْبَاقِي وَجَاءَتْ أَسْلَمُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِخْوَتُنَا نُسْلِمُ عَلَى الَّذِي أَسْلَمُوا عَلَيْهِ ‏.‏ فَأَسْلَمُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ ‏"‏ ‏.‏

Tłumaczenie

Opowiedział nam Haddab ibn Khalid al-Azdi, opowiedział nam Sulaiman ibn al-Mughira, poinformował nas Humaid ibn Hilal, od Abdullaha ibn as-Samita, który powiedział: Abu Dharr rzekł:

«Wyruszyliśmy z naszego plemienia Ghifar, które uważało miesiące święte za dozwolone. Wyruszyłem ja, mój brat Unais i nasza matka, i zatrzymaliśmy się u naszego wuja ze strony matki. Nasz wuj uhonorował nas i traktował dobrze, ale jego ludzie poczuli zazdrość i powiedzieli mu: 'Gdy oddalasz się od swojej rodziny, Unais zbliża się do nich [popełniając cudzołóstwo]'. Nasz wuj przyszedł i wyrzucił nam to, co mu powiedziano. Powiedziałem mu: 'Co do dobra, które nam wcześniej wyświadczyłeś, to je splamiłeś i nie ma już możliwości wspólnego życia z tobą po tym'. Przygotowaliśmy więc nasze wielbłądy, załadowaliśmy na nie nasz dobytek, a nasz wuj przykrył się swoim płaszczem i zaczął płakać. Ruszyliśmy w drogę, aż rozbiliśmy obóz w pobliżu Mekki. Unais obstawił zakłady o nasze wielbłądy i o drugą tyle samo sztuk; obaj poszli do wróżbity (Kahina), który przyznał rację Unaisowi, i ten wrócił z naszymi wielbłądami oraz drugą tylomaż. Rzekł [Abu Dharr]: 'O synu mojego brata, modliłem się przez trzy lata przed spotkaniem Posłańca Allaha ﷺ'. Zapytałem go: 'Do kogo się modliłeś?'. Odpowiedział: 'Do Allaha'. Zapytałem: 'W którą stronę się kierowałeś?'. Rzekł: 'Kierowałem się tam, gdzie kierował mnie mój Pan. Modliłem się w nocy, aż pod jej koniec padałem na twarz jakby rozpostarty płaszcz, aż słońce wschodziło nade mną'. Unais rzekł: 'Mam sprawę w Mekce, więc zostań tutaj i pilnuj rzeczy'. Unais wyruszył do Mekki i długo nie wracał. Gdy wrócił, zapytałem go: 'Co uczyniłeś?'. Rzekł: 'Spotkałem w Mekce człowieka, który wyznaje twoją religię i twierdzi, że Allah go posłał'. Zapytałem: 'Co ludzie o nim mówią?'. Odpowiedział: 'Mówią, że jest poetą, wróżbitą lub czarownikiem'. Unais, który sam był poetą, dodał: 'Słyszałem słowa wróżbitów, a jego słowa w niczym ich nie przypominają. Porównałem też jego słowa z wersami poezji i nie układają się one na języku nikogo po mnie jako poezja. Na Allaha! On mówi prawdę, a oni są kłamcami'. Rzekłem: 'Zostań tutaj, pójdę go zobaczyć'. Poszedłem do Mekki, znalazłem kogoś niepozornego wśród nich i zapytałem: 'Gdzie jest ten, którego nazywacie Sabijczykiem?'. Wskazał na mnie, mówiąc: 'To Sabijczyk'. Wtedy ludzie z doliny rzucili się na mnie z grudkami ziemi i kośćmi, aż upadłem zemdlony. Gdy odzyskałem przytomność, wyglądałem jak czerwony bożek [od krwi]. Poszedłem do Zamzamu, zmyłem krew z ciała i napiłem się jego wody. O synu mojego brata, spędziłem tam trzydzieści dni i nocy, nie mając innego pożywienia oprócz wody Zamzam. Utyłem tak bardzo, że zaznaczyły się fałdy na moim brzuchu i nie czułem żadnego piekącego głodu w żołądku'. Kontynuował: 'Gdy ludzie Mekki spali w księżycową noc, nikt nie okrążał Domu poza dwiema kobietami, które wzywały Isafa i Nailę [dwa bożki]. Przeszły obok mnie podczas swojego obrzędu, a ja powiedziałem im: 'Poślubcie się nawzajem', ale nie przestały powtarzać swoich wezwań. Wróciły, a ja powiedziałem im dosadne, nieprzyzwoite słowa, bez używania metafor. Odeszły krzycząc: 'Gdyby był tu ktoś z naszych mężczyzn [ukarałby cię]!'. Posłaniec Allaha ﷺ i Abu Bakr, którzy schodzili, spotkali je. Zapytał je: 'Co się stało?'. Powiedziały: 'Sabijczyk jest między Kaabą a jej zasłonami'. Zapytał: 'Co wam powiedział?'. Odpowiedziały: 'Powiedział nam słowo, które wypełnia usta [wstydem]'. Posłaniec Allaha ﷺ przybył, ucałował Czarny Kamień, okrążył Dom wraz ze swoim towarzyszem, a następnie odmówił modlitwę. Gdy skończył modlitwę, byłem pierwszą osobą, która pozdrowiła go islamskim pozdrowieniem. Powiedziałem: 'As-salamu alaikum, o Posłańcu Allaha'. On odpowiedział: 'Wa alaikum wa rahmatullah'. Następnie zapytał: 'Kim jesteś?'. Powiedziałem: 'Z Ghifar'. Podniósł rękę i położył palce na czole. Pomyślałem sobie, że nie spodobało mu się, iż należę do Ghifar. Chciałem chwycić jego dłoń, ale jego towarzysz, który znał go lepiej ode mnie, powstrzymał mnie. Potem podniósł głowę i zapytał: 'Od jak dawna tu jesteś?'. Powiedziałem: 'Jestem tu od trzydziestu dni i nocy'. Zapytał: 'Kto cię karmił?'. Odpowiedziałem: 'Nie miałem innego pożywienia oprócz wody Zamzam. Utyłem tak bardzo, że zaznaczyły się fałdy na moim brzuchu i nie czuję głodu'. Rzekł: 'Jest ona błogosławiona; jest pożywieniem, które karmi'. Abu Bakr rzekł: 'O Posłańcu Allaha, pozwól mi ugościć go dziś wieczorem'. Posłaniec Allaha ﷺ i Abu Bakr ruszyli, a ja poszedłem z nimi. Abu Bakr otworzył drzwi i poczęstował nas rodzynkami z Taif; był to pierwszy posiłek, jaki tam zjadłem. Pozostałem tam tyle czasu, ile Allah chciał. Następnie udałem się do Posłańca Allaha ﷺ, a on rzekł do mnie: 'Została mi ukazana kraina pełna palm i sądzę, że może to być tylko Yathrib [Medyna]. Czy mógłbyś przekazać moje przesłanie swojemu ludowi? Być może Allah przyniesie im korzyść przez ciebie i nagrodzi cię za to'. Poszedłem do Unaisa, a on zapytał: 'Co uczyniłeś?'. Powiedziałem: 'Przyjąłem Islam i zaświadczyłem prawdę'. On odpowiedział: 'Nie mam awersji do twojej religii; ja również przyjąłem Islam i zaświadczyłem'. Poszliśmy do naszej matki, a ona rzekła: 'Nie mam awersji do waszej religii; ja również przyjęłam Islam i zaświadczyłam'. Załadowaliśmy nasz dobytek i udaliśmy się do naszego plemienia Ghifar. Połowa z nich przyjęła Islam, a ich przywódcą był Ima ibn Rahada al-Ghifari. Druga połowa rzekła: 'Przyjmiemy Islam, gdy Posłaniec Allaha ﷺ przybędzie do Medyny'. Gdy Posłaniec Allaha ﷺ przybył do Medyny, pozostała połowa również przyjęła Islam. Następnie przyszło plemię Aslam i rzekli: 'O Posłańcu Allaha, jesteśmy braćmi tych, którzy przyjęli Islam; my również przyjmujemy Islam na tych samych zasadach'. I przyjęli Islam. Wtedy Posłaniec Allaha ﷺ rzekł: 'Ghifar – Allah jej przebaczył; a Aslam – Allah obdarzył ją pokojem'.

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Abu Dharr przyjął islam, pozostał niezłomny i zaprosił swój lud do islamu.

Objaśnienie trudnych słów
Święte miesiące

Cztery miesiące, w których zgodnie z tradycją arabską prowadzenie wojny było zakazane; niektóre plemiona łamały ten zakaz.

Wróżbita

Osoba, która twierdzi, że posiada ukrytą wiedzę lub potrafi przepowiadać przyszłość.

Zamzam

Źródło w Mekce, którego wodę Abu Dharr pił podczas swojego pobytu, jak sam opowiada.

Wnioski uczonych

Uczeni dostrzegają w opowieści Abu Dharra jego wczesne poszukiwanie prawdy, niezłomność w obliczu prześladowań oraz starania, by zaprosić rodzinę i plemię do islamu. Słowa Proroka ﷺ o Zamzam potwierdzają jego szczególne błogosławieństwo; nie stanowią ogólnej zasady medycznej ani żywieniowej. Widać też, że ludzie mogą stopniowo przyjmować wiarę: część Ghifar czekała, aż Prorok ﷺ dotrze do Medyny. Pochwała dla Ghifar i Aslam jest modlitwą o przebaczenie i ochronę dla tych plemion.

Lekcje na dziś
  1. Dokładnie badaj przekaz i nie pozwól, by twoją ocenę kształtowały obelgi ani pogłoski.
  2. Pozostań wierny swoim przekonaniom w obliczu sprzeciwu i szukaj wsparcia u godnych zaufania osób.
  3. Dziel się dobrem z rodziną i wspólnotą: Abu Dharr zaprosił do islamu swojego brata, matkę i plemię.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.