Sunan an-Nasa'i, hadis 2455
Przekazany przez Anas ibn Malik. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od an‑Nasa'i aż do Proroka ﷺ
- 1Ubaydullah ibn Fadala ibn Ibrahim an‑Nasaiprzekazał go an‑Nasa'iعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ فَضَالَةَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ النَّسَائِيُّ
- 2Shurayh ibn an‑Nu'manشُرَيْحُ بْنُ النُّعْمَانِ
- 3Hammad ibn Salamaحَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ
- 4Thumama ibn Abdullah ibn Anas ibn Malikثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
- 5Anas ibn Malikأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
- 6Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ فَضَالَةَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ النَّسَائِيُّ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُرَيْحُ بْنُ النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ، رضى الله عنه كَتَبَ لَهُ أَنَّ هَذِهِ فَرَائِضُ الصَّدَقَةِ الَّتِي فَرَضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمُسْلِمِينَ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ بِهَا رَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم فَمَنْ سُئِلَهَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ عَلَى وَجْهِهَا فَلْيُعْطِهَا وَمَنْ سُئِلَ فَوْقَهَا فَلاَ يُعْطِهِ فِيمَا دُونَ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ مِنَ الإِبِلِ فِي خَمْسِ ذَوْدٍ شَاةٌ فَإِذَا بَلَغَتْ خَمْسًا وَعِشْرِينَ فَفِيهَا بِنْتُ مَخَاضٍ إِلَى خَمْسٍ وَثَلاَثِينَ فَإِنْ لَمْ تَكُنِ ابْنَةُ مَخَاضٍ فَابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَثَلاَثِينَ فَفِيهَا بِنْتُ لَبُونِ إِلَى خَمْسٍ وَأَرْبَعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَأَرْبَعِينَ فَفِيهَا حِقَّةٌ طَرُوقَةُ الْفَحْلِ إِلَى سِتِّينَ فَإِذَا بَلَغَتْ إِحْدَى وَسِتِّينَ فَفِيهَا جَذَعَةٌ إِلَى خَمْسَةٍ وَسَبْعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَسَبْعِينَ فَفِيهَا ابْنَتَا لَبُونٍ إِلَى تِسْعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ إِحْدَى وَتِسْعِينَ فَفِيهَا حِقَّتَانِ طَرُوقَتَا الْفَحْلِ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ عَلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَفِي كُلِّ أَرْبَعِينَ ابْنَةُ لَبُونٍ وَفِي كُلِّ خَمْسِينَ حِقَّةٌ فَإِذَا تَبَايَنَ أَسْنَانُ الإِبِلِ فِي فَرَائِضِ الصَّدَقَاتِ فَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْجَذَعَةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ جَذَعَةٌ وَعِنْدَهُ حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ الْحِقَّةُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنِ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ إِلاَّ جَذَعَةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَّدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ وَعِنْدَهُ ابْنَةُ لَبُونٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنِ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ بِنْتِ لَبُونٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ إِلاَّ حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَّدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ بِنْتِ لَبُونٍ وَعِنْدَهُ بِنْتُ مَخَاضٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنِ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ ابْنَةِ مَخَاضٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ إِلاَّ ابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِنَّهُ يُقْبَلُ مِنْهُ وَلَيْسَ مَعَهُ شَىْءٌ وَمَنْ لَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ إِلاَّ أَرْبَعَةٌ مِنَ الإِبِلِ فَلَيْسَ فِيهَا شَىْءٌ إِلاَّ أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا وَفِي صَدَقَةِ الْغَنَمِ فِي سَائِمَتِهَا إِذَا كَانَتْ أَرْبَعِينَ فَفِيهَا شَاةٌ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةٌ فَفِيهَا شَاتَانِ إِلَى مِائَتَيْنِ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةٌ فَفِيهَا ثَلاَثُ شِيَاهٍ إِلَى ثَلاَثِمِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةٌ فَفِي كُلِّ مِائَةٍ شَاةٌ وَلاَ تُؤْخَذُ فِي الصَّدَقَةِ هَرِمَةٌ وَلاَ ذَاتُ عَوَارٍ وَلاَ تَيْسُ الْغَنَمِ إِلاَّ أَنْ يَشَاءَ الْمُصَّدِّقُ وَلاَ يُجْمَعُ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ وَلاَ يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ خَشْيَةَ الصَّدَقَةِ وَمَا كَانَ مِنْ خَلِيطَيْنِ فَإِنَّهُمَا يَتَرَاجَعَانِ بَيْنَهُمَا بِالسَّوِيَّةِ وَإِذَا كَانَتْ سَائِمَةُ الرَّجُلِ نَاقِصَةً مِنْ أَرْبَعِينَ شَاةٌ وَاحِدَةٌ فَلَيْسَ فِيهَا شَىْءٌ إِلاَّ أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا وَفِي الرِّقَةِ رُبُعُ الْعُشْرِ فَإِنْ لَمْ يَكُنِ الْمَالُ إِلاَّ تِسْعِينَ وَمِائَةً فَلَيْسَ فِيهِ شَىْءٌ إِلاَّ أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا .
Poinformował nas Ubaidullah ibn Fadala ibn Ibrahim an-Nasa'i, który powiedział: Poinformował nas Shuraih ibn an-Nu'man, który powiedział: Opowiedział nam Hammad ibn Salama, od Thumamy ibn Abdullaha ibn Anasa ibn Malika, od Anasa ibn Malika, że Abu Bakr, niech Allah będzie z niego zadowolony, napisał do niego:
«Oto obowiązki Sadaqah, które Wysłannik Allaha ﷺ nałożył na muzułmanów i które Allah nakazał Swemu Wysłannikowi ﷺ. Kto zostanie poproszony o nią zgodnie z ustalonymi zasadami, niech ją odda; a kto zostanie poproszony o więcej niż to, niech tego nie oddaje. Poniżej dwudziestu pięciu wielbłądów, za każde pięć należy się jedna owca. Gdy osiągną dwadzieścia pięć, należy się Bint Makhad (roczna wielbłądzica) do trzydziestu pięciu. Jeśli nie ma Bint Makhad, wówczas Ibn Labun samiec (dwuletni wielbłąd). Gdy osiągną trzydzieści sześć, należy się Bint Labun (dwuletnia wielbłądzica) do czterdziestu pięciu. Gdy osiągną czterdzieści sześć, należy się Hiqqah (trzyletnia wielbłądzica) zapłodniona przez ogiera, do sześćdziesięciu. Gdy osiągną sześćdziesiąt jeden, należy się Jadha'ah (czteroletnia wielbłądzica) do siedemdziesięciu pięciu. Gdy osiągną siedemdziesiąt sześć, należą się dwie Bint Labun do dziewięćdziesięciu. Gdy osiągną dziewięćdziesiąt jeden, należą się dwie Hiqqah zapłodnione przez ogiera do stu dwudziestu. Gdy przekroczą sto dwadzieścia, za każde czterdzieści należy się Bint Labun, a za każde pięćdziesiąt Hiqqah. Jeśli wiek wielbłądów różni się w odniesieniu do obowiązków Sadaqah: kto winien jest oddać Jadha'ah, ale jej nie ma, a posiada Hiqqah, ta zostanie od niego przyjęta, a on doda dwie owce, jeśli to dla niego łatwe, lub dwadzieścia dirhamów. Kto winien jest oddać Hiqqah jako Sadaqah, ale posiada tylko Jadha'ah, ta zostanie od niego przyjęta, a poborca Zakah da mu dwadzieścia dirhamów lub dwie owce. Kto winien jest oddać Hiqqah i jej nie ma, ale posiada Bint Labun, ta zostanie od niego przyjęta, a on doda dwie owce, jeśli to dla niego łatwe, lub dwadzieścia dirhamów. Kto winien jest oddać Bint Labun jako Sadaqah, ale posiada tylko Hiqqah, ta zostanie od niego przyjęta, a poborca Zakah da mu dwadzieścia dirhamów lub dwie owce. Kto winien jest oddać Bint Labun i jej nie ma, ale posiada Bint Makhad, ta zostanie od niego przyjęta, a on doda dwie owce, jeśli to dla niego łatwe, lub dwadzieścia dirhamów. Kto winien jest oddać Bint Makhad jako Sadaqah, ale posiada tylko Ibn Labun samca, ten zostanie od niego przyjęty bez żadnego dodatku. Kto posiada tylko cztery wielbłądy, nic za nie nie jest winien, chyba że właściciel zechce dać dobrowolnie. Co do Sadaqah od owiec wypasanych: jeśli jest ich czterdzieści, należy się jedna owca do stu dwudziestu. Jeśli przybędzie jedna więcej, należą się dwie owce do dwustu. Jeśli przybędzie jedna więcej, należą się trzy owce do trzystu. Jeśli przybędzie jedna więcej, za każde sto należy się jedna owca. Nie wolno brać na Sadaqah starego zwierzęcia, ani ułomnego, ani kozła, chyba że poborca sobie tego zażyczy. Nie wolno łączyć rozdzielonych stad ani rozdzielać połączonych stad z obawy przed Sadaqah. Wspólnicy w mieszanym stadzie rozliczą się między sobą sprawiedliwie. Jeśli stado wypasane człowieka jest mniejsze od czterdziestu owiec o jedną sztukę, nic za nie nie jest winien, chyba że właściciel zechce dać dobrowolnie. Co do srebra, należy się ćwierć dziesiątej części (2,5%). Jeśli majątek nie osiąga stu dziewięćdziesięciu dirhamów, nic za niego nie jest winien, chyba że właściciel zechce dać dobrowolnie».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Abu Bakr dokładnie opisuje obowiązkową zakat od zwierząt gospodarskich i srebra.
Samica wielbłąda, która ukończyła jeden rok.
Samica wielbłąda, która ukończyła dwa lata.
Jedna czwarta dziesiątej części, czyli 2,5 procenta.
Klasyczni uczeni wywnioskowali z podanych liczb, że zakat od zwierząt gospodarskich ma ustalone progi i wymagane kategorie wiekowe. Zasada, że poborca nie może żądać więcej, niż jest należne, chroni właściciela przed niesprawiedliwością; przepisy zakazują również łączenia lub rozdzielania stad w celu uniknięcia zakatu. Szkoły prawa omawiają szczegóły, takie jak warunki dotyczące wypasanych zwierząt i obliczanie zakatu od mieszanych stad, ale uznają podstawowe zasady obowiązkowego zakatu i sprawiedliwego poboru.
- Obliczaj zakat od zwierząt gospodarskich i pieniędzy zgodnie z wiarygodnymi zasadami i właściwymi progami.
- Przekazuj tylko to, co jest należne, i nie zgadzaj się, by poborca żądał więcej niż przewidziana danina.
- Rzetelnie ewidencjonuj majątek i nie zmieniaj składu stad, aby uniknąć zakatu.
Ten przekaz znajduje się w księdze o zakacie blisko tego tekstu i pomaga umieścić przepisy dotyczące obowiązkowej daniny od zwierząt gospodarskich we właściwym kontekście.
Sunan an-Nasa'i · #2457 (Hasan Sahih)Tekst dotyczy również postępowania poborcy zakatu ze zwierzętami gospodarskimi i wiąże się z zasadą, że pobór odbywa się zgodnie z ustalonymi przepisami.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.