Księga Wakfów · Sunan an-Nasa'i

Sunan an-Nasa'i, hadis 3597

Przekazany przez Umar ibn al-Khattab. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Księga Wakfów
سنن النسائي
Kto go przekazał?

Przekazał Umar ibn al-Khattab

Sahih (wiarygodny)

Przekaz

Tekst arabski

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ، عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ، قَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا مِنْ أَرْضِ خَيْبَرَ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالاً أَحَبَّ إِلَىَّ وَلاَ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهَا ‏.‏ قَالَ ‏ "‏ إِنْ شِئْتَ تَصَدَّقْتَ بِهَا ‏"‏ ‏.‏ فَتَصَدَّقَ بِهَا - عَلَى أَنْ لاَ تُبَاعَ وَلاَ تُوهَبَ - فِي الْفُقَرَاءِ وَذِي الْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَالضَّيْفِ وَابْنِ السَّبِيلِ لاَ جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ بِالْمَعْرُوفِ غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ مَالاً وَيُطْعِمَ ‏.‏

Tłumaczenie

Poinformował nas Ishaq ibn Ibrahim, który powiedział: Poinformował nas Abu Dawud al-Hafari, Umar ibn Sa'd, od Sufjana as-Sauriego, od Ibn Auna, od Nafiego, od Ibn Umara, od Umara, który powiedział:

«Zdobyłem ziemię w Chajbarze i przyszedłem do Wysłannika Allaha ﷺ, mówiąc: 'Zdobyłem ziemię; nigdy nie pozyskałem majątku, który byłby mi droższy ani cenniejszy niż ona'. On odpowiedział: 'Jeśli chcesz, możesz oddać ją jako jałmużnę'. Oddał ją więc jako jałmużnę pod warunkiem, że nie zostanie sprzedana ani podarowana, przeznaczając ją dla ubogich, krewnych, na wyzwolenie niewolników, dla gości i podróżnych. Nie ma grzechu na tym, kto nią zarządza, jeśli je z niej lub karmi innych w rozsądny sposób, bez zamiaru bogacenia się na tym».

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

ʿUmar przeznaczył swoją najcenniejszą ziemię na trwałą jałmużnę.

Kontekst i przyczyna

ʿUmar opowiada, że otrzymał ziemię w Chajbarze i poprosił Proroka ﷺ o radę, ponieważ nie posiadał niczego, co byłoby mu droższe.

Objaśnienie trudnych słów
Fundacja (waqf)

Darowizna, w której sam majątek pozostaje zachowany, a jego pożytki lub dochód przeznacza się na dobre cele.

Zarządca

Osoba zarządzająca fundacją i dbająca o to, by dochód był wydawany zgodnie z ustalonymi warunkami.

Bez dążenia do wzbogacenia się

Zarządca może pobrać rozsądne wynagrodzenie lub posiłek, ale nie wolno mu wykorzystywać fundacji do wzbogacenia siebie.

Wnioski uczonych

Uczeni wywodzą z tego przekazu dopuszczalność waqfu: przekazanego majątku nie sprzedaje się ani nie rozdaje, a dochód przeznacza się dla wskazanych grup. Należy przestrzegać warunków darczyńcy. Zgodnie z tekstem zarządca może rozsądnie korzystać z dochodu lub karmić innych, nie wzbogacając się przy tym. Cztery sunnickie szkoły prawa uznają waqf, choć różnią się w szczegółach dotyczących zarządzania nim i wynagrodzenia zarządcy.

Lekcje na dziś
  1. Rozważ przeznaczenie majątku, który może przynosić trwały pożytek, na stałą jałmużnę.
  2. Jasno określ, kto ma korzystać z darowizny i jakich warunków powinien przestrzegać zarządca.
  3. Starannie zarządzaj majątkiem dobroczynnym i nie czerp z niego niczego poza tym, co rozsądne i dozwolone.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.