Sahih Muslim، حدیث 3304
روایتشده توسط Abu Shuraih al-Adawi. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Shuraih al-Adawi
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ الْعَدَوِيِّ، أَنَّهُ قَالَ لِعَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ وَهُوَ يَبْعَثُ الْبُعُوثَ إِلَى مَكَّةَ ائْذَنْ لِي أَيُّهَا الأَمِيرُ أُحَدِّثْكَ قَوْلاً قَامَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْغَدَ مِنْ يَوْمِ الْفَتْحِ سَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ وَوَعَاهُ قَلْبِي وَأَبْصَرَتْهُ عَيْنَاىَ حِينَ تَكَلَّمَ بِهِ أَنَّهُ حَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ مَكَّةَ حَرَّمَهَا اللَّهُ وَلَمْ يُحَرِّمْهَا النَّاسُ فَلاَ يَحِلُّ لاِمْرِئٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ يَسْفِكَ بِهَا دَمًا وَلاَ يَعْضِدَ بِهَا شَجَرَةً فَإِنْ أَحَدٌ تَرَخَّصَ بِقِتَالِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهَا فَقُولُوا لَهُ إِنَّ اللَّهَ أَذِنَ لِرَسُولِهِ وَلَمْ يَأْذَنْ لَكُمْ وَإِنَّمَا أَذِنَ لِي فِيهَا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ وَقَدْ عَادَتْ حُرْمَتُهَا الْيَوْمَ كَحُرْمَتِهَا بِالأَمْسِ وَلْيُبَلِّغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ " . فَقِيلَ لأَبِي شُرَيْحٍ مَا قَالَ لَكَ عَمْرٌو قَالَ أَنَا أَعْلَمُ بِذَلِكَ مِنْكَ يَا أَبَا شُرَيْحٍ إِنَّ الْحَرَمَ لاَ يُعِيذُ عَاصِيًا وَلاَ فَارًّا بِدَمٍ وَلاَ فَارًّا بِخَرْبَةٍ .
قتیبه بن سعید برای ما حدیث کرد، لیث برای ما حدیث کرد، از سعید بن ابیسعید، از ابوشُریح عَدَوی که او به عمرو بن سعید هنگامی که لشکریان را به سوی مکه اعزام میکرد گفت:
«ای امیر! به من اجازه بده تا سخنی را برایت نقل کنم که رسول الله ﷺ فردای روز فتح مکه ایراد فرمودند. گوشهایم آن را شنید، قلبم آن را حفظ کرد و چشمانم هنگام بیان آن نظارهگر بودند. همانا ایشان خداوند را حمد و ثنا گفتند و سپس فرمودند:
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
حرمت مکه آن را از خونریزی و بریدن درختان حفظ میکند.
ابو شُرَیح با عمرو بن سعید، هنگامی که او سپاهیانی را بهسوی مکه فرستاد، سخن گفت. او سخن پیامبر ﷺ را در روز پس از فتح مکه به وی یادآوری کرد.
حفاظتی که خداوند برای حرم مقرر کرده است؛ از جمله ممنوعیت خونریزی و بریدن درختان.
اجازهای محدود که خداوند در جریان فتح مکه به پیامبر ﷺ داد؛ این اجازه به دیگران مجوزی دائمی برای جنگیدن در مکه نداد.
دستوری برای انتقال دقیق سخن به کسانی که خود آن را نشنیدهاند.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت میکنند که حرمت مکه را خداوند مقرر کرده و انسانها نمیتوانند آن را لغو کنند. اجازهٔ موقت به پیامبر ﷺ در جریان فتح مکه، استثنایی عمومی برای دیگران نیست. فقیهان همچنین بررسی کردهاند که حفاظت حرم چگونه با محاکمهٔ کسی که در آن مرتکب جرم میشود یا به آن پناه میبرد، جمع میشود؛ حرمت مکه مجرم را از پیگرد قانونیِ مشروع معاف نمیکند.
- از خشونت و آسیبزدن به درختان در حرم مکه بپرهیزید.
- اجازهای استثنایی در گذشته را بهانهای برای نادیدهگرفتن یک ممنوعیت قرار ندهید.
- دانش دینی معتبر را وقتی دیگران آن را نشنیدهاند، با دقت منتقل کنید.
این روایت صحیح، هشدار ابو شُرَیح به عمرو بن سعید و حرمت ویژهٔ مکه را نیز نقل میکند.
Sahih Muslim · #3302 (Sahih)این روایت صحیح، توضیح دربارهٔ ممنوعیت جنگ و پاسداری از حرمت حرم را تأیید میکند.
Sahih Muslim · #3306 (Sahih)این روایت صحیح، رابطهٔ میان حفاظت حرم، حقوق قربانیان و رسیدگی قانونی به جرایم را روشن میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.