Sunan an-Nasa'i، حدیث 1482
روایتشده توسط Abdullah ibn Amr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Amr
روایت
أَخْبَرَنَا هِلاَلُ بْنُ بِشْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي السَّائِبُ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو، حَدَّثَهُ قَالَ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الصَّلاَةِ وَقَامَ الَّذِينَ مَعَهُ فَقَامَ قِيَامًا فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَسَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَجَلَسَ فَأَطَالَ الْجُلُوسَ ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَقَامَ فَصَنَعَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ مَا صَنَعَ فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى مِنَ الْقِيَامِ وَالرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ وَالْجُلُوسِ فَجَعَلَ يَنْفُخُ فِي آخِرِ سُجُودِهِ مِنَ الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ وَيَبْكِي وَيَقُولُ " لَمْ تَعِدْنِي هَذَا وَأَنَا فِيهِمْ لَمْ تَعِدْنِي هَذَا وَنَحْنُ نَسْتَغْفِرُكَ " . ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَانْجَلَتِ الشَّمْسُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَطَبَ النَّاسَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَإِذَا رَأَيْتُمْ كُسُوفَ أَحَدِهِمَا فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَقَدْ أُدْنِيَتِ الْجَنَّةُ مِنِّي حَتَّى لَوْ بَسَطْتُ يَدِي لَتَعَاطَيْتُ مِنْ قُطُوفِهَا وَلَقَدْ أُدْنِيَتِ النَّارُ مِنِّي حَتَّى لَقَدْ جَعَلْتُ أَتَّقِيهَا خَشْيَةَ أَنْ تَغْشَاكُمْ حَتَّى رَأَيْتُ فِيهَا امْرَأَةً مِنْ حِمْيَرَ تُعَذَّبُ فِي هِرَّةٍ رَبَطَتْهَا فَلَمْ تَدَعْهَا تَأْكُلُ مِنْ خَشَاشِ الأَرْضِ فَلاَ هِيَ أَطْعَمَتْهَا وَلاَ هِيَ سَقَتْهَا حَتَّى مَاتَتْ فَلَقَدْ رَأَيْتُهَا تَنْهَشُهَا إِذَا أَقْبَلَتْ وَإِذَا وَلَّتْ تَنْهَشُ أَلْيَتَهَا وَحَتَّى رَأَيْتُ فِيهَا صَاحِبَ السِّبْتِيَّتَيْنِ أَخَا بَنِي الدَّعْدَاعِ يُدْفَعُ بِعَصًا ذَاتِ شُعْبَتَيْنِ فِي النَّارِ وَحَتَّى رَأَيْتُ فِيهَا صَاحِبَ الْمِحْجَنِ الَّذِي كَانَ يَسْرِقُ الْحَاجَّ بِمِحْجَنِهِ مُتَّكِئًا عَلَى مِحْجَنِهِ فِي النَّارِ يَقُولُ أَنَا سَارِقُ الْمِحْجَنِ " .
هلال بن بِشر به ما خبر داد و گفت: عبدالعزیز بن عبدالصمد برای ما حدیث کرد، از عطاء بن سائب، که گفت: پدرم سائب برایم نقل کرد که عبدالله بن عمرو به او گفته است: در زمان رسول الله ﷺ خورشید گرفت. پس رسول الله ﷺ برای نماز برخاستند و کسانی که با ایشان بودند نیز برخاستند. ایشان قیام طولانی کردند، سپس رکوع طولانی نمودند، آنگاه سر برداشتند و سجده طولانی کردند. سپس سر برداشتند و نشستن را طولانی کردند. دوباره سجده طولانی کردند، سپس سر برداشتند و ایستادند. در رکعت دوم همانند رکعت اول عمل کردند از نظر قیام، رکوع، سجده و جلوس. در پایان سجده رکعت دوم، نفسنفس میزدند و گریه میکردند و میفرمودند:
«این وعده را به من نداده بودی در حالی که من در میان آنان هستم؛ این وعده را به من نداده بودی در حالی که ما از تو آمرزش میطلبیم.» سپس سر برداشتند و خورشیدگرفتگی پایان یافت. آنگاه رسول الله ﷺ برخاستند و برای مردم خطبه خواندند. خداوند را حمد و ثنا گفتند و سپس فرمودند: «همانا خورشید و ماه دو نشانه از نشانههای الله عزوجل هستند. پس هرگاه گرفتگی یکی از آن دو را دیدید، به سوی ذکر الله عزوجل بشتابید. قسم به ذاتی که جان محمد در دست اوست، بهشت چنان به من نزدیک شد که اگر دستم را دراز میکردم، از میوههایش میچیدم. و دوزخ نیز چنان به من نزدیک شد که از ترس اینکه شما را فرا گیرد، سعی کردم آن را دفع کنم. در آن زنی از قبیله حِمیَر را دیدم که به خاطر گربهای که بسته بود عذاب میشد؛ نه او را رها کرده بود تا از حشرات زمین بخورد و نه خودش به او غذا یا آب داده بود تا اینکه گربه مرد. دیدم که گربه وقتی زن رو به او میکرد او را گاز میگرفت و وقتی پشت میکرد، باسنش را گاز میگرفت. همچنین صاحب سَبتِیَتَین، برادر بنی دَعْداع را دیدم که با عصای دو شاخه در آتش هل داده میشد. و صاحب عصای کج را دیدم که با عصای کجش از حاجیان دزدی میکرد، در حالی که در دوزخ به عصایش تکیه داده بود و میگفت: من دزدِ عصای کج هستم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هنگام خورشیدگرفتگی، پیامبر ﷺ نماز را طولانی بهجا آورد و مردم را به یاد خدا فراخواند.
یک واحد نماز که شامل ایستادن، رکوع و سجده است.
نمازی که هنگام تاریک شدن خورشید یا ماه خوانده میشود.
عصایی با سر خمیده که بنا بر روایت برای دزدی از زائران به کار میرفت.
دانشمندان از این روایت چنین برداشت میکنند که کسوف نشانهای از سوی خداست و نباید مایه خرافهپرستی باشد. مؤمنان به نماز، دعا و یاد خدا فراخوانده میشوند. روایت، نماز کسوفی طولانی را با ایستادن، رکوع، سجده و نشستن توصیف میکند؛ شکل دقیق و حکم فقهی آن میان فقها محل بحث است. داستان گربه نشان میدهد که بدرفتاری با حیوانات پیامد سنگینی دارد، و نمونههای دزدی نیز درباره ستم به دیگران هشدار میدهند.
- کسوف را فرصتی برای نماز، یاد خدا و دعا به درگاه او قرار دهید.
- با حیوانات با مهربانی رفتار کنید: به آنها غذا و آب بدهید و فضای کافی برای زندگیشان فراهم کنید.
- از دزدی و هرگونه ستم بپرهیزید، حتی اگر قربانی مسافر یا زائر باشد.
این روایت صحیح نیز از عبدالله بن عمرو نقل شده و با توصیف نماز کسوف پیوند دارد.
Sunan an-Nasa'i · #1459 (Sahih)این روایت صحیح، خورشید و ماه را از نشانههای خدا میداند و روشن میکند که کسوف نشانه تولد یا مرگ کسی نیست.
Sahih al-Bukhari · #86 (Sahih)این روایت صحیح نیز درباره مجازات کسی است که گربهای را حبس کرد و به آن غذا نداد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.