Sunan an-Nasa'i، حدیث 4296
روایتشده توسط Abdullah ibn Amr ibn al-As. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از النسائي تا پیامبر ﷺ
- 1عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّآن را به النسائي روایت کرد
- 2ابْنُ سَوَاءٍ
- 3سَعِيدٌ
- 4أَبِي مَالِكٍ
- 5عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ
- 6أَبِيهِ
- 7جَدِّهِ
- 8رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ سَوَاءٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ أَبِي مَالِكٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي كِلاَبًا مُكَلَّبَةً فَأَفْتِنِي فِيهَا . قَالَ " مَا أَمْسَكَ عَلَيْكَ كِلاَبُكَ فَكُلْ " . قُلْتُ وَإِنْ قَتَلْنَ قَالَ " وَإِنْ قَتَلْنَ " . قَالَ أَفْتِنِي فِي قَوْسِي . قَالَ " مَا رَدَّ عَلَيْكَ سَهْمُكَ فَكُلْ " . قَالَ وَإِنْ تَغَيَّبَ عَلَىَّ قَالَ " وَإِنْ تَغَيَّبَ عَلَيْكَ مَا لَمْ تَجِدْ فِيهِ أَثَرَ سَهْمٍ غَيْرَ سَهْمِكَ أَوْ تَجِدْهُ قَدْ صَلَّ " . يَعْنِي قَدْ أَنْتَنَ . قَالَ ابْنُ سَوَاءٍ وَسَمِعْتُهُ مِنْ أَبِي مَالِكٍ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ الأَخْنَسِ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
عمرو بن علی به ما خبر داد، گفت: ابن سوا برای ما حدیث نقل کرد، گفت: سعید از ابی مالک، از عمرو بن شعیب، از پدرش، از جدش روایت کرده است که مردی نزد پیامبر ﷺ آمد و عرض کرد:
«ای رسول خدا! من سگهای آموزشدیدهای دارم، درباره آنها به من فتوا بده.» ایشان فرمودند: «هر چه سگانت برایت نگه داشتند، بخور.» گفتم: «حتی اگر آن را بکشند؟» فرمودند: «حتی اگر آن را بکشند.» او گفت: «درباره کمانم به من فتوا بده.» فرمودند: «هر چه تیرت برایت بازگرداند، بخور.» او پرسید: «اگر شکار از نظرم پنهان شود چه؟» فرمودند: «حتی اگر از نظرت پنهان شود، مادامی که اثر تیری غیر از تیر خودت را روی آن نیابی، یا نیابی که فاسد شده است.» یعنی بدبو و گندیده شده باشد. ابن سوا گفت: و این حدیث را از ابی مالک عبیدالله بن اخنس نیز شنیدم، از عمرو بن شعیب، از پدرش، از جدش، از پیامبر ﷺ.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
شکارِ بهدستآمده با سگ آموزشدیده یا تیرِ خودِ شکارچی، با رعایت شرایط، حلال است.
سگهایی که آموختهاند برای صاحب خود شکار کنند.
نشانهای که نشان میدهد شخص دیگری نیز به حیوان تیر زده است.
حیوان آنقدر مانده که بوی بد گرفته است.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که خوردن شکارِ گرفتهشده بهوسیلهٔ سگ شکاری آموزشدیده برای شکارچی جایز است، حتی اگر سگ حیوان را بکشد. دربارهٔ شکار با تیر، شکارچی باید بتواند بهطور معقول احراز کند که تیرِ او حیوان را کشته و نشانهای از تیر دیگری وجود ندارد. مذاهب فقهی همچنین شرایطی مانند نام بردن از خدا هنگام رها کردن سگ یا شلیک تیر را بررسی میکنند؛ این روایت در کنار دیگر متون مربوط به شکار فهمیده میشود. منع خوردن شکارِ فاسدشده نیز از مصرف غذایی که دیگر قابلاستفاده نیست جلوگیری میکند.
- در شکار، بررسی کنید که شکار بهوسیلهٔ سگ آموزشدیده یا تیرِ خودتان گرفته شده باشد.
- اگر اثرِ تیر دیگری را یافتید یا شکار فاسد شده بود، آن را نخورید.
- شرایط شکار را با توجه به مجموعهٔ روایات بیاموزید و با دقت به کار ببندید.
این روایت صحیح از عدی بن حاتم، شرایط مربوط به شکاری را بیان میکند که سگهای شکاری میگیرند.
Sunan an-Nasa'i · #4263 (Sahih)این روایت صحیح توضیح میدهد چه زمانی خوردن شکارِ گرفتهشده بهوسیلهٔ سگ شکاری جایز است.
Sahih al-Bukhari · #175 (Sahih)این روایت صحیح به پرسشهایی دربارهٔ سگهای شکاری و شرایط خوردن شکارِ گرفتهشده میپردازد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.