Sunan Abi Dawud, hadis 4417
Przekazany przez Ubadah ibn as-Samit. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Abu Dawud aż do Proroka ﷺ
- 1Muhammad ibn Awf at‑Taiprzekazał go Abu Dawudمُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ
- 2Ar‑Rabi' ibn Rawh ibn Khulaydالرَّبِيعُ بْنُ رَوْحِ بْنِ خُلَيْدٍ
- 3Muhammad ibn Khalidمُحَمَّدُ بْنُ خَالِدٍ
- 4Al‑Fadl ibn Dalhamالْفَضْلُ بْنُ دَلْهَمٍ
- 5Al‑Hasanالْحَسَنِ
- 6Salama ibn al‑Muhabbaqسَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ
- 7Ubada ibn as‑Samitعُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ
- 8Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ، حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ رَوْحِ بْنِ خُلَيْدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَالِدٍ، - يَعْنِي الْوَهْبِيَّ - حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دَلْهَمٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ نَاسٌ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ يَا أَبَا ثَابِتٍ قَدْ نَزَلَتِ الْحُدُودُ لَوْ أَنَّكَ وَجَدْتَ مَعَ امْرَأَتِكَ رَجُلاً كَيْفَ كُنْتَ صَانِعًا قَالَ كُنْتُ ضَارِبَهُمَا بِالسَّيْفِ حَتَّى يَسْكُتَا أَفَأَنَا أَذْهَبُ فَأَجْمَعُ أَرْبَعَةَ شُهَدَاءَ فَإِلَى ذَلِكَ قَدْ قَضَى الْحَاجَةَ . فَانْطَلَقُوا فَاجْتَمَعُوا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَمْ تَرَ إِلَى أَبِي ثَابِتٍ قَالَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَفَى بِالسَّيْفِ شَاهِدًا " . ثُمَّ قَالَ " لاَ لاَ أَخَافُ أَنْ يَتَتَايَعَ فِيهَا السَّكْرَانُ وَالْغَيْرَانُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى وَكِيعٌ أَوَّلَ هَذَا الْحَدِيثِ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ دَلْهَمٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَإِنَّمَا هَذَا إِسْنَادُ حَدِيثِ ابْنِ الْمُحَبَّقِ أَنَّ رَجُلاً وَقَعَ عَلَى جَارِيَةِ امْرَأَتِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْفَضْلُ بْنُ دَلْهَمٍ لَيْسَ بِالْحَافِظِ كَانَ قَصَّابًا بِوَاسِطَ .
Opowiedział nam Muhammad ibn Auf al-Ta'i, opowiedział nam al-Rabi' ibn Rauh ibn Chulajd, opowiedział nam Muhammad ibn Chalid – to znaczy al-Wahbi – opowiedział nam al-Fadl ibn Dalham, od al-Hasana, od Salamy ibn al-Muhabbaka, od Ubady ibn as-Samita, od Proroka ﷺ ten hadis: Ludzie powiedzieli do Sa'da ibn Ubady:
„O Abu Sabicie, zostały objawione przepisy karne; gdybyś znalazł mężczyznę ze swoją żoną, co byś uczynił?”. Odpowiedział: „Uderzyłbym ich mieczem, aż zamilkną. Czy miałbym iść i zbierać czterech świadków? Do tego czasu sprawa byłaby już zakończona”. Udali się więc i zebrali u Posłańca Allaha ﷺ, mówiąc: „O Posłańcu Allaha, czy nie słyszałeś, co powiedział Abu Sabit? Powiedział tak i tak”. Posłaniec Allaha ﷺ rzekł: „Miecz wystarczy jako świadek”. Następnie dodał: „Nie, nie; obawiam się, że w ten sposób postąpi pijany i zazdrosny”. Abu Dawud powiedział: Waki' przekazał początek tego hadisu od al-Fadla ibn Dalhama, od al-Hasana, od Kabisy ibn Hurajsa, od Salamy ibn al-Muhabbaka, od Proroka ﷺ. Jest to isnad hadisu Ibn al-Muhabbaka o mężczyźnie, który współżył z niewolnicą swojej żony. Abu Dawud powiedział: Al-Fadl ibn Dalham nie był hafizem; był rzeźnikiem w Wasit.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Zazdrosny mąż nie może samowolnie stosować przemocy jako dowodu ani kary.
Kary określone przez prawo, stosowane wyłącznie po spełnieniu rygorystycznych warunków i przez właściwą władzę.
Wysoki próg dowodowy wymagany w islamskiej jurysprudencji przy oskarżeniu o cudzołóstwo.
Emocja wskazana w opowieści jako przyczyna nieopanowanej przemocy, ale nie jako usprawiedliwienie samosądu.
Uczeni hadisów wskazują na słabość tego łańcucha przekazu, co Abu Dawud wyraźnie zaznacza w odniesieniu do al-Fadla ibn Dalhama. Dlatego wypowiedzi o mieczu nie można używać jako dowodu, że mąż może sam wymierzać karę. Islamska jurysprudencja nie pozostawia stosowania hudud osobom prywatnym: oskarżenia i kary podlegają ścisłym regułom dowodowym oraz właściwemu sądownictwu. Cztery sunnickie szkoły prawa nie uznają ogólnego uprawnienia męża do użycia przemocy w reakcji na domniemane cudzołóstwo; oskarżenia między małżonkami podlegają własnym procedurom prawnym, w tym li'an.
- Nie reaguj przemocą na podejrzenia ani oskarżenia; zadbaj o bezpieczeństwo i zasięgnij porady prawnej.
- Nie przedstawiaj poważnych zarzutów jako faktów, dopóki nie zostaną ustalone zgodnie z rzetelnymi zasadami dowodowymi.
- Pozostaw wymierzanie kar i sądzenie właściwym organom, a nie osobistej zemście.
Ten Sahih hadis ogranicza prawo do przelania krwi do konkretnie określonych przypadków i potwierdza, że samowolna przemoc jest niedozwolona.
40 Hadith van an-Nawawi · #33 (Sahih)Ten Sahih hadis uczy, że samo twierdzenie bez dowodów nie wystarcza, a oskarżenia należy oceniać zgodnie z uznanymi zasadami dowodowymi.
40 Hadith van an-Nawawi · #32 (Sahih)Ten Sahih hadis zakazuje wyrządzania krzywdy i przemawia za odrzuceniem przemocy powodowanej gniewem lub zazdrością.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.