Sunan an-Nasa'i, hadis 4853
Przekazany przez Amr ibn Hazm. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od an‑Nasa'i aż do Proroka ﷺ
- 1Amr ibn Mansurprzekazał go an‑Nasa'iعَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ
- 2Al‑Hakam ibn Musaالْحَكَمُ بْنُ مُوسَى
- 3Yahya ibn Hamzaيَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ
- 4Sulayman ibn Dawudسُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ
- 5Az‑Zuhriالزُّهْرِيُّ
- 6Abu Bakr ibn Muhammad ibn Amr ibn Hazmأَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ
- 7Jego ojciec, Muhammadأَبِيهِ
- 8Jego dziadekجَدِّهِ
- 9Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَتَبَ إِلَى أَهْلِ الْيَمَنِ كِتَابًا فِيهِ الْفَرَائِضُ وَالسُّنَنُ وَالدِّيَاتُ وَبَعَثَ بِهِ مَعَ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ فَقُرِئَتْ عَلَى أَهْلِ الْيَمَنِ هَذِهِ نُسْخَتُهَا " مِنْ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى شُرَحْبِيلَ بْنِ عَبْدِ كُلاَلٍ وَنُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ كُلاَلٍ وَالْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ كُلاَلٍ قَيْلِ ذِي رُعَيْنٍ وَمُعَافِرَ وَهَمْدَانَ أَمَّا بَعْدُ " . وَكَانَ فِي كِتَابِهِ " أَنَّ مَنِ اعْتَبَطَ مُؤْمِنًا قَتْلاً عَنْ بَيِّنَةٍ فَإِنَّهُ قَوَدٌ إِلاَّ أَنْ يَرْضَى أَوْلِيَاءُ الْمَقْتُولِ وَأَنَّ فِي النَّفْسِ الدِّيَةُ مِائَةً مِنَ الإِبِلِ وَفِي الأَنْفِ إِذَا أُوعِبَ جَدْعُهُ الدِّيَةُ وَفِي اللِّسَانِ الدِّيَةُ وَفِي الشَّفَتَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الْبَيْضَتَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الذَّكَرِ الدِّيَةُ وَفِي الصُّلْبِ الدِّيَةُ وَفِي الْعَيْنَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الرِّجْلِ الْوَاحِدَةِ نِصْفُ الدِّيَةِ وَفِي الْمَأْمُومَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْجَائِفَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْمُنَقِّلَةِ خَمْسَ عَشَرَةَ مِنَ الإِبِلِ وَفِي كُلِّ أُصْبُعٍ مِنْ أَصَابِعِ الْيَدِ وَالرِّجْلِ عَشْرٌ مِنَ الإِبِلِ وَفِي السِّنِّ خَمْسٌ مِنَ الإِبِلِ وَفِي الْمُوضِحَةِ خَمْسٌ مِنَ الإِبِلِ وَأَنَّ الرَّجُلَ يُقْتَلُ بِالْمَرْأَةِ وَعَلَى أَهْلِ الذَّهَبِ أَلْفُ دِينَارٍ " . خَالَفَهُ مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ بِلاَلٍ .
Poinformował nas Amr ibn Mansur, który powiedział: Opowiedział nam Al-Hakam ibn Musa, który powiedział: Opowiedział nam Jahja ibn Hamza, od Sulajmana ibn Dawuda, który powiedział: Opowiedział mi Az-Zuhri, od Abu Bakra ibn Muhammada ibn Amra ibn Hazma, od jego ojca, od jego dziadka, że Wysłannik Allaha ﷺ napisał list do ludu Jemenu, zawierający obowiązki prawne, sunny oraz przepisy dotyczące odszkodowania za krew (dija), i wysłał go z Amrem ibn Hazmem. Został on odczytany ludowi Jemenu, a oto jego treść:
„Od Muhammada Proroka ﷺ do Szurahbila ibn Abd Kulala, Nu’ajma ibn Abd Kulala i Al-Harisa ibn Abd Kulala, przywódców Dhi Ru’ajn, Mu’afir i Hamdan. A zatem:” W liście tym znajdowało się: „Kto zabije wiernego bezprawnie i celowo, podlega karze śmierci w ramach odwetu, chyba że spadkobiercy ofiary zgodzą się mu wybaczyć. Za odebranie życia dija wynosi sto wielbłądów; za nos, jeśli zostanie całkowicie odcięty, należy wypłacić pełną diję; za język – pełną diję; za wargi – pełną diję; za jądra – pełną diję; za męski organ płciowy – pełną diję; za kręgosłup – pełną diję; za oczy – pełną diję; za jedną nogę – połowę diji; za ranę głowy sięgającą mózgu – jedną trzecią diji; za głęboką ranę przenikającą ciało – jedną trzecią diji; za złamanie kości – piętnaście wielbłądów; za każdy palec u ręki lub nogi – dziesięć wielbłądów; za ząb – pięć wielbłądów; a za ranę odsłaniającą kość – pięć wielbłądów. Mężczyzna może zostać stracony w odwecie za zabicie kobiety, a na posiadaczach złota spoczywa obowiązek zapłaty tysiąca dinarów”. Muhammad ibn Bakkar ibn Bilal przekazał tę relację w sposób odmienny.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
List łączy odpłatę z dowodami i wymienia ustalone kwoty odszkodowania za obrażenia.
Prawnie określona odpłata za przestępstwo, wykonywana zgodnie z ustalonymi zasadami, a nie z własnej inicjatywy.
Odszkodowanie finansowe, które zgodnie z prawem islamskim może być należne za zabójstwo lub obrażenia ciała.
Rana głowy odsłaniająca kość.
Prawnicy omawiają wymienione kwoty za obrażenia w szerszym kontekście dowodów dotyczących diyya i zasad qisas; ten słaby łańcuch nie stanowi samodzielnej podstawy wiążącego orzeczenia. Cztery sunnickie szkoły prawa traktują odpłatę jako sprawę należącą do właściwego wymiaru sprawiedliwości, wymagającą dowodów i uwzględnienia praw najbliższych zmarłego, a nie jako przyzwolenie na osobistą zemstę. Wzmianka o możliwości przebaczenia przez spadkobierców jest zgodna z uznaną rolą, jaką odgrywają oni w prawie do odpłaty, choć szkoły różnią się w szczegółach jego stosowania.
- Nigdy nie mścij się na własną rękę: zgłaszaj poważne akty przemocy właściwym organom i dopilnuj starannej oceny dowodów.
- Pamiętaj, że najbliżsi zmarłego mają swoje prawa, ale przebaczenie lub ugoda muszą być dobrowolne i uzgodnione bez przymusu.
- Nie traktuj podanych kwot i zasad dotyczących obrażeń jako samodzielnej porady prawnej; poproś specjalistę o ocenę właściwej doktryny prawnej i okoliczności.
Ten Sahih hadis określa, kiedy wolno zgodnie z prawem odebrać życie, i stanowi mocną podstawę ostrożnego stosowania odpłaty.
Sahih al-Bukhari · #6740 (Sahih)Ten Sahih przekaz omawia podział prawa do odpłaty w sprawie o zabójstwo.
40 Hadith van an-Nawawi · #33 (Sahih)Ten Sahih hadis ostrzega, że sędzia nie powinien opierać się wyłącznie na nieudowodnionym twierdzeniu w sporach.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.