หะดีษเกี่ยวกับ ความเงียบ
24 รายงานเกี่ยวกับ ความเงียบ จาก 6 คอลเลกชัน พร้อมคำแปลและคำอธิบาย
หะดีษ 8 บทแรก
"เมื่อท่านกล่าวแก่เพื่อนของท่านในวันศุกร์ว่า 'จงนิ่งเสีย' ในขณะที่อิมามกำลังคุฏบะฮ์ แน่นอนท่านได้กระทำสิ่งไร้สาระแล้ว"
“ในสมัยของท่านนบีﷺ พวกเรามักจะพูดคุยกันในขณะละหมาด โดยแต่ละคนจะสนทนาถึงความต้องการของตนกับเพื่อนร่วมละหมาด จนกระทั่งโองการ ‘จงรักษาไว้ซึ่งการละหมาดทั้งหลาย’ ได้ถูกประทานลงมา จากนั้นพวกเราจึงได้รับคำสั่งให้สงบนิ่งในขณะละหมาด”
"พวกเราเคยพูดคุยกันในขณะละหมาด คนหนึ่งในพวกเราจะคุยกับพี่น้องของเขาเกี่ยวกับความต้องการ จนกระทั่งอายะฮ์นี้ถูกประทานลงมาว่า 'จงรักษาการละหมาดไว้ โดยเฉพาะการละหมาดช่วงกลาง และจงยืนต่อหน้าอัลลอฮ์ด้วยความนอบน้อม'…
"พวกเราเคยพูดคุยกันในขณะละหมาด โดยผู้ชายจะคุยกับเพื่อนข้างกายของเขาในขณะละหมาด จนกระทั่งโองการนี้ถูกประทานลงมาว่า 'และจงยืนต่อหน้าอัลลอฮ์ด้วยความนอบน้อม' เราจึงได้รับคำสั่งให้สงบนิ่ง และถูกห้ามมิให้พูดคุย"
"หากเจ้ากล่าวแก่สหายของเจ้าว่า 'จงเงียบเสีย' ในวันศุกร์ขณะที่อิมามกำลังเทศนาธรรม แน่นอนเจ้าได้พูดสิ่งไร้สาระแล้ว"
"หากเจ้ากล่าวกับสหายของเจ้าว่า 'จงเงียบเสีย' ในวันศุกร์ขณะอิมามกำลังคุฏบะฮ์ แท้จริงเจ้าได้พูดสิ่งไร้สาระแล้ว" อบู ซินาด กล่าวว่า คำว่า 'ละฆิตะ' เป็นสำเนียงของอบู ฮุรอยเราะฮ์ แต่ที่ถูกต้องคือ 'ละเฆาตะ'
"คนหนึ่งในหมู่พวกเราเคยพูดคุยกับบุคคลที่อยู่ข้างๆ ในขณะละหมาด ต่อมาโองการ 'และจงยืนต่อหน้าAllahด้วยความนอบน้อม' ได้ถูกประทานลงมา เราจึงได้รับคำสั่งให้นิ่งเงียบและถูกห้ามมิให้พูดจา"
"เมื่อท่านกล่าวกับผู้อื่นว่า 'จงนิ่งเสีย' ในขณะที่อิมามกำลังคุฏบะฮฺ แน่นอนท่านได้พูดสิ่งไร้สาระแล้ว"
หะดีษทั้ง 24 บทเกี่ยวกับ ความเงียบ
ในแอป คุณค้นหาหะดีษทั้งหมดตามหัวข้อหรือคำในภาษาของคุณ และบันทึกบทที่ประทับใจได้